strand natuurgebied De Manteling Zeeland

Natuurgebied De Manteling in Zeeland: wandelen door bos en duinen

Niks zo leuks als een gevarieerde wandeling én daarvoor ben je in natuurgebied De Manteling absoluut op de juiste plek. Dit gebied combineert namelijk moeiteloos een wandeling door een bos met duinen.  Vriendinnetje A. tipte ons over deze wandeling, dus stond dit hoog op ons lijstje tijdens ons weekje Zeeland in april.

Het leuke was echter wel, dat ze alleen zei dat het een ontzettend mooi gebied was, maar niet vertelde dat we door een duinlandschap zouden wandelen. Des te groter was de verrassing toen we ineens ontdekten dat we wel heel dichtbij het strand waren! Gaan jullie met mij mee aan de wandel in De Manteling?

Natuurgebied De Manteling

Kasteel Westhove De Manteling

De Manteling is de naam van een ruim 700 hectare groot natuurgebied in de buurt van Domburg en bestaat uit een drietal buitenplaatsen: Westhove, Berkenbosch en Duinbeek. Rijke kooplieden uit Middelburg bouwden hier tijdens de VOC-tijd hun buitenverblijven in de bossen. Deze verblijven kom je tijdens je wandeling dan ook tegen, maar zijn grotendeels gesloten voor het publiek.

Alleen Kasteel Westhove is geopend, althans, het is tegenwoordig in gebruik als Stay-o-kay en tevens kun je op het terras terecht voor een hapje en een drankje. Daarnaast kun je het ook reserveren als trouwlocatie.

Wij kwamen natuurlijk om hier te wandelen en wisten, dankzij vriendinnetje A. al welke wandeling het moest gaan worden. De blauw paaltjeswandeling namelijk, een route van zo’n 4,5 kilometer die ons door dit gevarieerd gebied zou voeren.

De Manteling: bos en duinen

In eerste instantie was het nog even zoeken waar de blauwe route precies begon, maar nadat we de blauwe paaltjes hadden gespot, gingen we vol goede moed op pad.

Het eerste deel van de route vond ik nog niet zo heel bijzonder. Dit kwam grotendeels natuurlijk ook doordat het nog vrij kaal oogde begin april. Wat wel bijzonder was om te zien, waren de overblijfselen uit de Tweede Wereldoorlog. Her en der zie je namelijk nog de resten van diverse bunkers.

Nadat we enige tijd door het bos hebben geslingerd, maken we een klein uitstapje naar landgoed Duinbeek dat helaas niet geopend is voor het publiek.

Daarna vervolgen we onze route en duiken we opnieuw het bos in om dan ineens af te buigen naar het duingebied. En ja, als we dan ineens een bordje met strand zien staan, is de keuze natuurlijk snel gemaakt!

strand natuurgebied De Manteling Zeeland

Nadat we een tijdje hebben rondgekeken op het strand slingeren we vervolgens door het uitgestrekte duingebied. Af en toe komen we een paar fietsers of andere wandelaars tegen, maar over het algemeen kunnen we in alle rust genieten van dit mooie natuurgebied.

park Kasteel Westhove De Manteling

Tenslotte keren we terug naar het bos en komen we via de tuinen van Kasteel Westhove terug bij het begin van onze route. Oftewel het museum Terra Maris, gevestigd in de voormalige Orangerie van het kasteel. Hier kun je meer te weten te komen over Zeeland en de flora en fauna van deze provincie. Ongetwijfeld een aanrader. Datzelfde geldt voor het terras bij dit museum, maar aangezien we slechts voor twee uurtjes in de parkeerauto hebben gegooid, besluiten we om terug te gaan naar de parkeerplaats.

Handige informatie:

  • betaald parkeren aan de Duinvlietweg, net voor Domburg
  • horeca aanwezig bij Kasteel Westhove en Museum Terra Maris
  • diverse wandelroutes mogelijk, wij liepen de blauwe paaltjesroute van Staatsbosbeheer, een wandeling van zo’n 4,5 km
  • zorg voor goede wandelschoenen, route is grotendeels onverhard
  • hoogtepunten wandeling: Kasteel Westhove, villa Duinbeek, duinen en bossen
  • uitstapje naar het strand is mogelijk, neem eventueel dus zwemkleding mee

 

Tip: Wandelen tussen heide en vennen in Drouwen

Nog op zoek naar een leuke wandeling in Drenthe? Dan is de wandeling tussen heide en vennen in Drouwen echt iets voor jou! Niet super lang, zo’n vier kilometer, maar wel een gevarieerde wandeling. Een wandeling die zijn naam eer aan doet, want je wandelt deels door een mooi heidegebied om zo ineens een prachtig verscholen vennetje te ontdekken.

Een wandeling die met stip is binnengekomen in mijn lijstje van favoriete wandelingen. Benieuwd waarom? Ik vertel je er alles over!

Wandeling tussen heide en vennen

Wandeling tussen heide en vennen Drouwen

Deze wandeling stond al enige tijd op mijn lijstje, maar het kwam er steeds niet van. Tot een dikke week geleden. Op een mooie zonnige donderdag besloot ik om dan eindelijk maar toch richting Drouwen te rijden en deze wandeling te gaan doen. Eenmaal aangekomen op de parkeerplaats bij Bospaviljoen Het Woudstee is het even zoeken naar het begin van de wandeling.

Gelukkig was ik enigszins voorbereid en zag ik al vrij snel in de verte Het Boomkroonpad opdoemen. Nu nog gesloten, maar in de weekenden ongetwijfeld een drukke attractie. Hier vind je ook het bord met de diverse gemarkeerde wandelroutes. Even twijfel ik nog, maar het wordt toch de paarse route, de wandeling heide en vennen.

Slingerend door de bossen van Drouwen

wandeling tussen heide en vennen Drouwen

Het begin van de wandeling voert mij door een enorm bosrijk gebied. Onder gezang van diverse vogeltjes wandel ik op mijn gemak door het bos. Slechts sporadisch kom ik andere wandelaars tegen, heerlijk om zo in alle stilte te genieten van dit mooie bos.

Na een tijdje kom ik bij een oversteekplaats en valt mijn oog op de tig kinderkopjes die hier liggen. Altijd mooi om daar wat foto’s van te maken. Daarna vervolg ik mijn route die overigens goed wordt aangegeven.

Hoewel ik geniet van dit deel van de route kijk ik uit naar het moment dat ik in het heidegebied terecht kom. Hopelijk een iets weidsere uitzicht dan nu midden in het bos.

Vennen en heide

wandeling tussen heide en vennen Drouwen

Hoewel de wandeling tussen heide en vennen heet, kom ik eerst langs een prachtig grote ven. Hiervoor moet je even van de route afwijken, maar geloof mij je kunt deze ven niet missen. Er is helaas niet veel ruimte om van deze ven te genieten, maar zoals gezegd, is het op deze donderdagmiddag niet druk en kan ik in alle rust wat foto’s maken.

Daarna wandel ik verder en zie ik in de verte een tweede ven liggen. Ook hier geniet ik in alle stilte van het uitzicht met zingende vogeltjes op de achtergrond.

wandeling tussen heide en vennen Drouwen

wandeling tussen heide en vennen Drouwen

Als ik mijn route vervolg kom ik bij een soort van tweesprong aan en even twijfel ik welke kant ik op moet. Mijn gevoel zegt rechts, mede ingegeven omdat de linkerkant nogal modderig en drassig is. Het blijkt de juiste gok te zijn, want eenmaal uit dit gedeelte van het bos, kom ik in het heidegebied terecht.

Nu natuurlijk nog vrij dor en kaal, maar ongetwijfeld straks aan het eind van de zomer een prachtig gezicht. Er loopt een smal paadje dwars over het heideveld, maar ik volg braaf de paarse routepaaltjes en loop om het heidegebied heen.

Terug in de bossen van Drouwen

Nadat ik enige tijd op een bankje heb genoten van het uitzicht, vervolg ik mijn wandeling. Niet veel later duik ik een zijpaadje in en keer ik terug in het bosrijke deel.

Net als ik dacht dat ik het mooiste deel heb gehad, word ik verrast door de stilte van dit bos. Alleen mijn eigen ademhaling en het tikken van een specht. Als ik mij al niet bewust was van de schoonheid van de natuur, dan word ik het wel op dit moment. Het zonlicht valt door de bomen en op de achtergrond doet een specht zijn werk. Genieten met een hoofdletter G.

En ja, dan zit na een dik uur mijn wandeling er helaas op. Op dat punt heb ik de keuze om terug te keren naar het begin van de wandeling en vandaar uit richting de parkeerplaats te wandelen of ik neem de binnendoor route. Ik kies voor deze laatste optie omdat het terras van het bospaviljoen mij op op deze zonnige dag lonkt!

Nagenietend met een latte macchiato en de zon op mijn snufferd bekijk ik alvast mijn foto’s. Er is slechts één conclusie mogelijk: wat een prachtige wandeling! Gelukkig voor mij zijn er nog een aantal gemarkeerde routes in dit gebied, want deze eerste kennismaking smaakt duidelijk naar meer!

Praktische informatie:

  • gratis parkeren bij Buitencentrum Boomkroonpad Drouwen
  • diverse gemarkeerde routes staten bij het Boomkroonpad
  • paarse route Tussen heide en Vennen, 4 kilometer. Tijdsduur: 1.30 uur inclusief stops
  • horeca aanwezig bij de parkeerplaats
  • meer informatie vind je op de site van Staatsbosbeheer, klik hier

Wandel jij graag in het bos?

Dag Maart, Hallo April!

Hebben jullie ook zo genoten van maart? Ik heb er echt met volle teugen van genoten, man, man, man, wat voelde ik mij weer mens worden na al die maanden van regen, grijs weer en binnen hangen. Nee, voor het eerst in jaren kan ik oprecht zeggen: dank je wel maart voor het plezier dat je mij hebt gegeven!

Nieuwsgierig waarom maart zo’n leuke maand is geweest? Lees dan lekker verder!

Wandelen bij Landgoed De Braak

Landgoed De Braak

Nadat we in februari grotendeels aan huis gekluisterd waren vanwege corona, trokken we er in maart weer volop op uit. Hoewel het wandelen in het begin nog gepaard ging met noodgedwongen stops, ging het al vrij snel weer als vanouds. Zo ging ik met mams aan de wandel bij Landgoed De Braak in Paterswolde, echt een ontzettend mooi gebied.

Niet te groot, maar het landgoed biedt genoeg vertier voor een uurtje of twee vermaak terwijl je ondertussen volop geniet van al het moois dat je onderweg tegenkomt. Ik wil in ieder geval zeker weten nog een keertje terug!

Terug in de tijd in Oudeschans

Smidse Oudeschans

Drie jaar geleden was ik er voor het eerst en ontdekte ik in mijn uppie de schoonheid van Oudeschans. Deze keer ging mams gezellig met mij mee en was ik opnieuw onder de indruk van dit kleine vestingdorpje en zijn omgeving. Echt een aanrader om eens een minder bekend plekje in de provincie Groningen te ontdekken!

Ook zaten we hier voor het eerst dit jaar op het terras en dat was natuurlijk de perfecte afsluiting van een heerlijke dag!

Tussen heide en vennen

Tussen heide en vennen

In maart trok ik er ook weer eens alleen op uit want de wandeling Tussen Heide en Vennen in de bossen bij Drouwen maakte ik alleen. Soms vind ik het echt heerlijk om alleen op pad te gaan. Gewoon lekker in je eigen tempo wandelen, maar ook de tijd nemen om even ergens langer te blijven staan om wat foto’s te maken.

Over deze wandeling heb ik nog niet geschreven, maar dat komt binnenkort heus wel, want dit is echt een wandeling die met stip is binnengekomen in mijn lijstje van favoriete wandelingen!

Wandelen bij Kasteel Cannenburch in Vaassen

Veluwe

In maart gingen we ook voor het eerst dit jaar een nachtje van huis en wel naar Roompot De Schaapskooi in Epe. Mijn ouders verbleven daar een weekend en nodigden ons uit om gezellig langs te komen. Met dat mooie weer maakten we natuurlijk maar al te graag gebruik van hun aanbod.

Op zaterdag deden we niet zo gek veel, behalve gewoon lekker buiten zitten en een hapje eten op het park. Op zondag gingen we naar Kasteel Cannenburch in Vaassen, zo’n tien kilometer van het park, en gingen we daar aan de wandel. Het Kasteel was helaas nog dicht, maar ook het naastgelegen park en restaurant ’t Koetshuis zijn zeker de moeite waard!

Wat gebeurde er verder nog in maart?

  • het Formule 1 seizoen begon, eerste race liep uit op een teleurstelling, maar de tweede race werd een prooi voor Max Verstappen!
  • de coronaregels verdwenen, yeah! Toch moet ik ook nog wel wennen aan de ‘drukte’ en had ik zeker de eerste dagen nog de neiging om een mondkapje op te zetten, puur uit gewoonte, maar dat is gelukkig inmiddels helemaal uit mijn systeem!
  • we gingen even een middagje naar Bad Zwichenahn in Duitsland, altijd leuk
  • mijn nieuwe wandelschoenen kwamen binnen, nu nog inlopen
  • we plantten viooltjes bij ons vakantiehuisje, hopelijk kunnen ze tegen dit rare weer
  • ik probeer weer in de leesflow te komen, maar de teller staat nog maar op 7 tot zover

Wat zijn onze plannen voor april?

Nou, laat ik voorop stellen dat ik toch echt niet zit te wachten op deze sneeuwprut. Na al die lekkere dagen vreesde ik al dat het weer nog weleens kon omslaan. Fingers cross dat het van korte duur is, want in april staat ook onze eerste vakantie van dit jaar gepland.

Een uitgestelde vakantie eigenlijk, want we zouden vorig jaar september al naar Zeeland, maar dat werd toen vervangen door Frankrijk. Nu gaan we dus binnenkort die kant op en hoop ik maar dat de winterjas niet meer mee hoef. Echt concrete dingen wat we willen gaan doen, hebben we nog niet, maar dat komt vast wel goed.

Verder staan er ook weer een tweetal lunchdates gepland, nu al zin in. En ja, ook super dat dit soort uitjes gewoon weer mogelijk zijn.

En ja, het campingseizoen begint vandaag ook officieel en eigenlijk zouden we zaterdag naar de camping om de boel schoon te maken, maar gezien het koude weer, stellen we dat nog maar even uit. Maar goed, april belooft in ieder geval een leuke maand te worden!

Kasteel Cannenburch Veluwe Nederland

In beeld: Wandelen bij Kasteel Cannenburch

Heb jij ooit gehoord van Kasteel Cannenburch? Ik tot voor kort ook niet hoor, maar daar kwam afgelopen weekend verandering in. Mijn ouders hadden namelijk een weekendje Epe geboekt en wij zochten ze daar gezellig op. Dé uitgelezen kans om weer op ontdekking te gaan op de Veluwe.

Met slechts beperkte tijd viel ons oog uiteindelijk op Kasteel Cannenburch in Vaassen, slechts een kwartiertje rijden vanaf het park, dus ideaal om op zondagmiddag even naar toe te gaan. Enige nadeel was wel, het kasteel was nog gesloten voor het publiek. Vanaf 1 april kun je het kasteel wel bezoeken, maar wij moesten het doen met de buitenkant en een wandeling door het omringende park. Gaan jullie met mij mee?

Kasteel Cannenburch

Kasteel Cannenburch Veluwe Nederland

Mijn ouders maakte ik wijs dat niemand minder dan Maarten van Rossem (bekend van De Slimste Mens o.a.) eigenaar is van dit kasteel, maar dit is dus niet het geval. Ene veldheer, Marten van Rossem kocht het kasteel in 1543. Toentertijd een ruïne en dankzij deze Van Rossum werd er op deze plek een heus kasteel herbouwd.

Door de jaren heen is het kasteel diverse keren verkocht en is er van de oorspronkelijke versie niet zoveel meer over. Inmiddels is het kasteel eigendom van Stichting Vrienden der Geldersche Kasteelen en is het kasteel in ere hersteld. In het kasteel zelf is een museum gevestigd waar je meer te weten komt over het reilen en zeilen van de oorspronkelijke bewoners. Daarnaast kun je voor een versnapering terecht in het naastgelegen restaurant, ’t Koetshuis. Het andere pand deed ooit dienst als woning en opslag, maar bevat tegenwoordig een winkeltje en kun je een kijkje nemen in de nagemaakte woning van de rentmeester.

Het park rondom Kasteel Cannenburch

park kasteel Cannenburch

Hoewel het kasteel helaas nog gesloten was, is het toch een leuk uitje om even naar toe te gaan. Het park is weliswaar niet heel erg groot, maar wel mooi aangelegd. Je vindt er ontzettend veel rhododendronstruiken, nu natuurlijk nog niet in bloei, maar met een maandje ongetwijfeld wel. Vast en zeker een prachtig gezicht.

park kasteel Cannenburch

Daarnaast zijn er leuke bruggetjes en zie je bijna vanuit alle hoeken het kasteel opdoemen. Een gemarkeerde wandelroute is niet aanwezig, maar doordat het park bepaald niet groot is, kun je er prima op je gemak door heen slenteren.

Ook zijn er diverse in- en uitgangen, maar ik zou voor een rondwandeling kiezen zodat je uiteindelijk weer uitkomt bij het kasteel. En ja, dan is het aan te raden om je bezoek aan het kasteel c.q. park af te sluiten met een terrasje bij ’t Koetshuis. Ook binnen is het trouwens prima vertoeven, maar bij mooi weer is het terras een heerlijke plek om dit uitje mee af te sluiten!

Voor meer informatie over een bezoek aan dit kasteel, check hier de site.

Bezoek jij graag kastelen en zo ja, welke staat nog op je lijstje?

Wandeltip: Vestingdorp Oudeschans en omgeving

Drie jaar geleden was ik voor het eerst in Oudeschans en was het direct liefde op het eerste gezicht. Toch duurde het enige tijd voor ik terugkeerde naar dit leuke vestingdorpje in Groningen. Waarom? Tja, mijn drang naar het ontdekken van nieuwe plekken is nu eenmaal groter. Afgelopen zaterdag kwam het er dan eindelijk van. Samen met mams genoot ik opnieuw van de omgeving, maar ook zeker van de oude panden in het ‘centrum’ van Oudeschans.

Een klein vestingdorp dat ooit is aangelegd tijdens de 80-jarige oorlog in 1593 en een belangrijke rol heeft gespeeld in 1593 en 1594 in de strijd tegen de Spaanse macht. De vesting werd opgeheven in 1814. Sindsdien is er eigenlijk niet zo gek veel veranderd qua structuur van het dorp. Zo is het stratenplan bewaard gebleven en zijn ook de verdedigingswallen en grachten nog duidelijk zichtbaar.

Benieuwd naar onze wandeling?

Rondwandeling Oudeschans

Oudeschans Groningen wandelen

Bij het vestingmuseum in Oudeschans zijn diverse wandelroutes verkrijgbaar. Je kunt echter ook direct starten vanaf de parkeerplaats bij het Toeristisch Overstap Punt. Gewoon een kwestie van de borden volgen met wandelroute of de uitgebeelde figuren volgen. Daarnaast is er ook nog een gele en een rode wandelroute uitgezet.

Wij liepen zelf de met hout gemarkeerde wandelroute en deze is zo’n 3,6 kilometer en kun je eventueel uitbreiden met andere routes. Bedenk echter wel dat de uitgebreide route van zo’n 6,5 kilometer niet het gehele jaar door goed te lopen is, aangezien bepaalde stukken dan niet zijn gemaaid.

Hoe dan ook, de houten wandelroute voert je eerst langs het buitengebied van Oudeschans. Een mooi weids uitzicht over het Groningse land is dan je beloning. Uiteindelijk wandel je dan via de vestingwallen het centrum van Oudeschans in. Verwacht hier echter geen bruisend centrum, maar wel word je getrakteerd op oude pandjes, een mooie Garnizoenskerk én natuurlijk restaurant De Piekenier waar je prima op het terras of binnen neer kunt ploffen voor wat lekkers.

Het buitengebied van Oudeschans

Nadat we de auto hebben gestald op de grote parkeerplaats bij het Toeristisch Overstap Punt beginnen we direct aan onze rondwandeling. Zoals gezegd in eerste instantie door het buitengebied van Oudeschans. Op deze zonnige zaterdag worden we getrakteerd op mooie vergezichten en reflecterende bomen in de vennetjes.

Rode ophaalbrug Oudeschans

vestingwallen Oudeschans

Nadat we hier wat foto’s hebben gemaakt, vervolgen we onze route en zien we in de verte al de bekende rode brug van Oudeschans opduiken. Met mijn voorliefde voor bruggen kan een fotostop natuurlijk niet achterblijven.

Daarna steken we de weg over en wandelen we deels door het weiland richting de vesting. Ondertussen zien we aan de overkant een kudde schapen heerlijk drentelen. Inmiddels zijn we aangekomen op de buitenste vestingwallen en krijgen we een duidelijk beeld van de contouren van dit vestingdorpje.

Aan het einde van deze wal besluiten we om af te wijken van de wandelroute. In plaats van de route te vervolgen door het buitengebied aan de andere kant van de vesting, gaan we de vesting zelf in. In de eerste plaats vanwege nieuwsgierigheid, maar ook omdat het terras ons lonkt.

Vestingdorp Oudeschans

beschermd dorpsgezicht Oudeschans

Smidse Oudeschans

Wat direct opvalt in dit kleine vestingdorpje is de rust, ondanks dat de vesting wordt bewoond. Het is niet zoals Bourtange een soort museumdorp, maar gewoon een dorpje met authentieke panden. Sommige kunnen misschien een onderhoudsbeurt gebruiken, maar de meeste panden zijn goed onderhouden.

In het centrum, dat uit slechts één straatje bestaat, vind je geen winkels, op een schuur met brocantespulletjes na dan. Ook vind je er nog de oude Smidse, ooit gebouwd in 1607 en gerenoveerd in 2007. Verder nog de authentieke waterput, het vestingmuseum, de Garnizoenskerk en zoals gezegd restaurant De Piekenier.

Dodenbastion Oudeschans

Garnizoenskerk Oudeschans

Nadat we wat foto’s hebben gemaakt, strijken we neer op het terras voor een kop koffie. Mijn eerste terrasje van dit jaar is een feit! Toch altijd een extra genietmomentje! Leuk weetje: drie jaar geleden was ditzelfde terras ook mijn eerste terras van dat jaar (februari 2019).

Uiteindelijk besluiten we toch om de wandeling te vervolgen en nemen we een kijkje bij de oude begraafplaats, het Dodenbastion, en gaan we richting de Garnizoenskerk om vervolgens alvorens we terug wandelen naar de auto nog even snel een kijkje te nemen bij De Blokeend. Een winkel gespecialiseerd in landelijk binnen- en buitenleven.

En dan zit onze wandeling er na dik anderhalf uur dan toch echt op.

Praktische informatie:

  • gratis parkeren op de ruime parkeerplaats bij het Toeristisch Overstap Punt, bij de hoek Oudeschanskerweg / Molenweg
  • Meerdere uitgezette wandelroutes, wij volgden de houten borden met Wandelroute, 3,5 km
  • Deels onverhard
  • Bezienswaardigheden Oudeschans: verdedigingswallen, Rode ophaalbrug, Het Dodenbastion, Het Beschermd dorpsgezicht met onder meer een Smidse uit 1607 en de Garnizoenskerk uit 1626, Het Brandspuithuisje (nu helaas gesloten) en een waterput
  • Horeca aanwezig

 

vijvers landgoed De Braak

Tip: Wandelen over Landgoed De Braak in Paterswolde

Nog op zoek naar een leuke wandeling op de grens van Drenthe en Groningen? Ga dan eens naar Landgoed De Braak in Paterswolde. Even terug in de tijd in een gevarieerde omgeving en een ontdekkingstocht voor jong en oud. Ik wandelde vorig jaar op de Veluwe voor het eerst op een Landgoed, namelijk Landgoed Staverden.

Dat is mij zo goed bevallen dat ik sindsdien wat meer op zoek ben gegaan naar vergelijkbare gebieden. En tot mijn eigen verbazing blijken er hier in het noorden meerdere van dit soort pareltjes te zijn. Waaronder dus Landgoed De Braak in Paterswolde. Gaan jullie met mij mee op ontdekking?

Landgoed De Braak

Landgoed De Braak in Paterswolde bestaat uit een monumentaal parkbos met vijvers, imposante bomen en weilanden. Het parkbos is door tuinarchitect Roodbaard in de negentiende eeuw in de landschapsstijl ontworpen. In het voorjaar staan de percelen voor landhuis De Braak vol met allerlei bloeiende stinsenplanten. (bron: Natuurmonumenten)

Bos, vijvers, oude bomen, stinsenplanten én op foto’s zie ik diverse bruggetjes voorbij komen. Alle ingrediënten zijn dus aanwezig om mij te triggeren om naar dit gebied toe te willen gaan. Het stond al enige tijd op mijn lijstje, maar door het weer kwam het er steeds niet van, tot afgelopen zaterdag. Een zonnige dag en een blauwe lucht met her en der wat wolken. Ideaal dus om dit Landgoed eens met eigen ogen te gaan bekijken.

Twee gemarkeerde routes op Landgoed De Braak

Landgoed De Braak Paterswolde

wandelroutes landgoed De Braak

Nadat we de auto hebben geparkeerd in de berm voor de ingang van het landgoed gaan we voortvarend op pad. Het begint direct al goed, want de twee toegangspoorten zijn nog overblijfselen van weleeer en geven ons het gevoel dat we een bijzondere wereld binnenstappen.

Niet veel later wordt dit versterkt door een kleine kiosk. Nu helaas nog gesloten, maar in de zomer kun je hier terecht voor een kleine versnapering. Van tevoren had ik op de site van Natuurmonumenten al gezien dat er twee routes zijn uitgezet, namelijk een blauwe (1 km) en een groene (2,5 km). Ook makkelijk te combineren trouwens en daarnaast kun je ook je eigen route bepalen want er lopen meerdere voetpaden dwars over het landgoed.

Aangezien we totaal niet bekend zijn op dit landgoed kiezen we voor de gemakkelijke oplossing en gaan we voor de groene wandelroute. Al dwalend zien we de meest mooie oude bomen voor ons opduiken. De recente storm heeft helaas wel de nodige schade aangericht, want her en der moeten we even van de geijkte wandelpaden afwijken omdat er bomen zijn omgevallen.

Vijvers, het Vrijerslaantje en het Doolhof

vijvers landgoed De Braak

Terwijl we op ons gemak over het landgoed slingeren, komen we al vrij snel bij één van de vele vijvers aan. Een prachtig gezicht zo, met die mooie blauwe lucht en de weerspiegeling van de wolken in het water. Om nog meer van het uitzicht te kunnen genieten, kun je de heuvel opklimmen.

Wij doen dit echter niet en vervolgen onze route over het meest drassige deel van het landgoed. Het is even glibberen, maar dat mag de pret niet drukken. We genieten ondertussen volop van de omgeving met op de achtergrond het muziek van de vele spechten die dit landgoed rijk is. Sowieso schijnt dit landgoed een walhalla voor vogelliefhebbers te zijn.

Al vrij snel komen we daarna bij Het Doolhof uit. Een leuke uitdaging, zeker voor kinderen, maar wij laten het voor nu aan ons voorbij gaan. Het Doolhof is nu vrij open waardoor het te duidelijk is hoe je er door heen moet lopen. In de zomer zal dit ongetwijfeld een stuk lastiger zijn.

Berceau landgoed De Braak

Eén van de bijzonderheden van dit landgoed is het Berceau, oftewel het vrijerslaantje. Een laantje met beuken waarvan de toppen in elkaar zijn gevlochten en het daardoor een gesloten geheel lijkt. Nu nog open, maar zeker in de zomer, maar ook in de herfst prachtig om te zien. Het is ook zo’n laantje waar in vroegere tijden geliefden graag hand in hand door heen wilden wandelden om een kusje te stelen. Het laat in ieder geval niks aan de verbeelding over.

Bloeiende stinsenplanten op Landgoed De Braak

Slechts één ding hebben we nog niet gezien, namelijk stinsenplanten. Even denk ik nog dat we daarvoor wellicht nog te vroeg in het seizoen zijn, maar als we in het tweede deel van onze wandelroute zijn aangekomen, komen we ineens ook velden vol stinsenplanten tegen. Een prachtig gezicht én voor mij ook het teken dat de lente is begonnen.

Het betekent helaas ook dat we bijna aan het einde van onze wandeling zijn gekomen. In de verte zien we onze auto al staan, maar voordat we het landgoed verlaten, maken we nog even een uitstapje naar het meest gefotografeerde bruggetje van het landgoed. Onderweg zijn we al meerdere keren over bruggetje gekomen, maar deze vormt wel een uitdaging. Laag hangend in het water en met bijna 100% kans op natte voeten.

Gelukkig voor ons hoeven we niet over dit bruggetje, maar bij een bezoek in de zomer zou ik het zeker wel willen uitproberen. Nu kiezen we er echter voor om terug te keren naar de groene wandelroute. Na een uurtje dwalen op het landgoed zijn we dan weer terug bij de ingang. Dit hadden we misschien nog wat kunnen rekken door van de route af te dwalen, maar dat is iets voor de volgende keer!

Praktische informatie over Landgoed De Braak

  • in de zomer waarschijnlijk beperkte parkeergelegenheid, maar nu is het geen probleem om de auto in de berm kwijt te raken
  • kiosk voor kleine versnapering aanwezig, alleen geopend in de zomer
  • twee uitgezette wandelroutes: blauwe is 1 km en de groene is 2,5 km. Daarnaast is het een vrij wandelgebied
  • hoogtepunten: oude bomen, diverse vijvers, vrijerslaantje en diverse leuke doorkijkjes. Ook voor kinderen zijn er diverse leuke dingen, zoals het Huttenbos en het Doolhof

Wandel jij weleens bij een Landgoed?

Project Wandelen: Hoe pak ik het dit jaar aan?

Eén van de vijf projecten waar ik dit jaar mee aan de slag ga, is Project Wandelen. Vorig jaar ben ik hier bewust mee bezig geweest, maar heeft het mij helaas nog niet gebracht wat ik eigenlijk wilde. Dit jaar wil ik mij zeker op dit gebied vaker gaan uitdagen. Het wordt dan ook een win win situatie, want wandelen is gezond, geeft energie én het levert ook nog eens mooie foto’s op! Kortom, hoogste tijd om mijn lijstje voor dit jaar met jullie te delen!

Project Wandelen: dit jaar zet ik in op 700 km

In 2020 startte ik met 375 geregistreerde wandelkilometers en stelde ik mijn doel voor 2021 in op 500 kilometers. Dit haalde ik ruimschoots, want vorig jaar liep ik maar liefst 632 geregistreerde kilometers. Voor de snelle rekenaars onder jullie: ja, dat is dan gemiddeld zo’n 12 kilometer per week.

Voor sommigen is dat weinig, maar voor iemand als ik die nog niet zo lang geleden een broertje dood had aan ‘zinloos’ wandelen, is dat al een hele vooruitgang. Voor dit jaar heb ik mijn doel op 700 geregistreerde kilometers gezet. Dat wil ik deels doen door vaker te gaan wandelen, maar ook door langere wandelroutes.

Welke wandelroutes staan er op mijn lijstje?

Ik hou ervan om te zoeken naar mooie wandelroutes. Dat kan op de site van Staatsbosbeheer, maar ook bij Eindje om in Drenthe of bij een collega blogger. Daarin beperk ik mij trouwens wel tot routes in Groningen en Drenthe, met her en der een uitzondering als we een weekendje/weekje vakantie vieren in Nederland.

Noordlaarderbos herfst

Gasteren Drenthe mei 2020

Meestal keer ik terug naar bekende wandelgebieden zoals het Noordlaarderbos of de Gasterse Duinen, maar dit jaar wil ik ook graag nieuwe gebieden ontdekken.

De eerste drie routes had ik vorig jaar al op mijn lijstje staan, maar het is er toen niet van gekomen. Dit lijstje is inmiddels aangevuld.

Tot nu toe wandel ik vaak routes van ongeveer vijf kilometer, daar wil ik dit jaar verandering in aan brengen. Conditioneel is niet zozeer het probleem, wel de motivatie om een dergelijke route te gaan doen. Vandaar dat ik dus ook vooral routes in mooie natuurgebieden heb uitgezocht.

Welke uitdagingen wil ik aangaan met Project Wandelen?

Natuurgebied Appelbergen Glimmen

Nou, ik wil vooral graag in een flow terecht komen dat wandelen een dagelijks terugkerend iets is. Nu ben ik vooral een mooi weer wandelaar, maar ook bij grijs en grauw weer wil ik er op uit gaan. Eerlijkheidshalve moet ik daar bij wel vermelden dat ik het in de winter sowieso lastiger vind om ’s avonds nog aan de wandel te gaan. Dat zal vanaf maart/april in ieder geval wel een stuk beter worden.

Vorig jaar was mijn langste reeks 15 dagen op rij, dat wil ik dit jaar graag verbeteren. Laat ik het inzetten op 25 dagen.

Daarnaast wil ik ook gaan wandelen om het wandelen, dus in een stevig tempo doorstappen. Momenteel ligt mijn gemiddelde op zo’n vijf kilometer per uur. Dat is netjes, vind ik zelf, maar ik wil vooral op dit gebied vaker even zo’n uptempo wandeling gaan doen. Laten we zeggen, 2 keer per week een uptempo wandeling.

En verder wil ik ook regelmatig een weekje instellen dat ik bijvoorbeeld een x-aantal stappen per dag wil halen. Bijvoorbeeld 5.000 stappen in februari, 6.000 stappen in maart, 7.000 stappen in april, 8.000 stappen in mei, 10.000 stappen in juni (is onze vakantiemaand, dus dan wandelen we sws elke dag).

Misschien dat jullie bovenstaande aantallen met gemak halen, maar voor mij is dat best nog wel een kluif, want er zijn genoeg dagen dat ik het met twee vingers in de neus haal, maar een week lang? Dat is een ander verhaal.

Welke uitdaging zou jij mij willen stellen?

Wandelen op de Veluwe: Ermelose heide en het Speulderbos

Wie Veluwe zegt, zegt vrijwel praktisch in één adem, ook wandelen. Ook wij deden dat tijdens ons midweekje Veluwe in oktober vorig jaar. Zo wandelden we onder meer bij Landgoed Staverden, maar ook wandelden we over de Ermelose heide en door het Speulderbos met zijn dansende bomen. Een prachtige wandeling door één van de vele mooie natuurgebieden in ons landje. Gaan jullie met mij mee op ontdekking?

Dwalen over de Ermelose heide op de Veluwe

Al vrij snel na aankomst in ons vakantiehuisje op vakantiepark Heivlinder ontdek ik de routebeschrijving voor een wandeling van zo’n vier kilometer. Niet helemaal een gemarkeerde route, hoewel het overlapt met de klompenpadroute, maar aangeraden wordt om de beschrijving wel mee te nemen.

Ermelose heide

Ermelose heide

Dus gaan we een dag later gewapend met de routebeschrijving op pad. Vanuit ons huisje staan we in nog geen 200 meter aan de rand van een uitgestrekt heidegebied. Her en der een boom, maar vooral heide, heel veel heide. Nu (oktober 2021) natuurlijk uitgebloeid, maar zelfs op een zonnige herfstdag is het een mooi gezicht.

Al dwalend wandelen we door dit heidegebied en genieten ondertussen volop van het mooie weer en de natuur om ons heen.

Het magische Speulderbos op de Veluwe

Speulderbos

Speulderbos

Na zo’n 1,5 kilometer verlaten we het heidegebied en duiken we het bos in. In eerste instantie zie ik niet direct het magische van dit bos, maar dan komen we in het deel wat bekend staat om zijn dansende bomen. En ja, het lijkt inderdaad alsof de bomen in dit laantje aan het dansen zijn. Een bijzonder gezicht.

Ondertussen genieten we volop van de sporen die de herfst heeft achtergelaten. We stampen door het bladerdek, maar zien ook nog volop paddenstoelen. Na een tijdje komen we aan de achterzijde van het vakantiepark en zit onze wandeling er helaas op.

Inderdaad een mooie rondwandeling door een bijzonder landschap. Prachtige heide én een ontzettend mooi bos.

Schaapskooi Ermelo

Schaapskooi Ermelo

Later die middag wandelen we nog een stuk over de Ermelose heide, maar dan aan de andere kant. Hier bevindt zich één van de grootste schaapskooien van ons land en absoluut een bezoekje waard. Niet alleen is ook dit weer een prachtig gebied, maar ook het moment dat de schapen vanuit de verte aan komen draven, is een prachtig gezicht.

Onder leiding van hun herder komen de schapen steeds dichterbij en voor ik het weet sta ik zowat midden in een kudde schapen. De kudde bestaat uit zo’n 300 schapen die dagelijks hun ronde maken door dit heidegebied en aan het eind van de middag dan weer binnenkomen. In het bezoekerscentrum wordt hun verwachte terugkomst op informatieborden vermeld. Ook kun je hier meer informatie over de kudde vinden.

Ook hier zijn diverse wandelmogelijkheden, waaronder ook enkele gemarkeerde routes. Aangezien het inmiddels eind van de middag is, houden wij het wandelen voor gezien en rijden we terug naar ons vakantiehuisje. Het is in ieder geval wel een gebied waar ik zeker nog graag een keer wil gaan wandelen, want zo’n heidegebied heeft altijd een enorme aantrekkingskracht op mij.

Heb jij al eens gewandeld op de Veluwe? Zo ja, waar dan?

Landgoed Staverden oktober

Tip: Wandelen bij Landgoed Staverden

Wist jij dat Staverden het kleinste stadje van Nederland is? Sterker nog, het is in 2012 uitgeroepen tot het kleinste stadje van de Benelux. Tijdens ons midweekje Veluwe wilde ik hier dolgraag naar toe. Niet zozeer omdat het dan het kleinste stadje van ons land is, maar vanwege het landgoed. Oftewel, een kasteel met een park met prachtige kasteeltuinen. Ideaal uitje voor een ommetje in een prachtige omgeving!

Landgoed Staverden

Landgoed Staverden oktober

Staverden telt slechts een handjevol inwoners, zo’n 52 in totaal, maar heeft wel stadsrechten. Ooit werd het landgoed ontworpen met de intentie om hier een florerende stad van te maken, maar zo ver is het helaas nooit gekomen. Wat rest, is een prachtige landgoed met een kasteel, landbouwbedrijven, bos voor de houtproductie, een molen, een kapelletje en een begraafplaats.

Daarnaast is er een brasserie aanwezig op het landgoed waar je heerlijk op het terras kunt genieten van de mooi aangelegde kasteeltuinen.

Wandelen bij Landgoed Staverden

wandelroutes landgoed Staverden

Op het landgoed zijn drie gemarkeerde routes uitgezet, variërend van 2,5 tot 3,5 kilometer. Ook ideaal dus voor gezinnen met kleine kinderen. Alle routes starten bij de parkeerplaats en voeren je uiteindelijk langs de hoogtepunten van het landgoed. Daarnaast kun je de routes ook combineren en verder is het mogelijk om de route uit te breiden met een wandeling over de Ermelose heide en/of door het Speulderbos.

Wij kozen voor de gele route, een rondwandeling van zo’n 3 kilometer die ons vooral de mooie omgeving van het landgoed laat zien.

Bezienswaardigheden Landgoed Staverden

Nadat we de auto hebben geparkeerd, kunnen we direct met onze wandeling beginnen. Dat betekent ook dat we al vrij snel langs het verblijf van de witte pauwen wandelen. Helaas voor ons zijn ze niet echt goed te zien, maar het kan dus gebeuren dat ze vrij rondlopen op het terrein. Leuk weetje: het landgoed wordt ook wel de ‘witte pauwenburcht’ genoemd.

Ondertussen dwalen we iets van het landgoed af, maar genieten we volop van de omgeving op deze mooie herfstdag. Onderweg komen we vennetjes tegen en één van de achttien boerderijen die Staverden rijk is.

bezoekerscentrum landgoed Staverden

Ook wandelen we langs het bezoekerscentrum van Het Geldersch Landschap waar je meer informatie over het landgoed kunt vinden, maar ook een kop koffie kunt drinken. Wij kiezen er voor om door te wandelen richting het kasteel om daar bij de brasserie wat te nuttigen.

Landgoed Staverden oktober

watermolen Landgoed Staverden

En ja, dan staan we ineens voor het kasteel, een mooi pand en door zijn witte kleur zeker een opvallende verschijning. Gelukkig voor mij is het vrij rustig zodat ik ongestoord wat foto’s kan maken. Een stukje verder komen we langs de watermolen die door het Geldersch Landschap en Kastelen door de jaren heen is opgeknapt.

kasteeltuinen landgoed Staverden

Niet veel later wandelen we dan door de ruim opgezette kasteeltuinen richting de Brasserie waar we nog heerlijk op het terras van het herfstzonnetje kunnen genieten.

Handige informatie over Landgoed Staverden

  • gratis parkeren op de parkeerplaats aan de Uddelermeerweg 2 in Ermelo
  • drie uitgezette wandelingen, maar uitbreiding naar de Ermelose heide of het Speulderbos is mogelijk
  • hoogtepunten: de witte pauwen, het kasteel met zijn tuinen en de watermolen
  • horeca aanwezig, let op: Brasserie is geopend van woensdag t/m zondag
  • eventueel te combineren met een bezoek aan de bierbrouwerij, achter het kasteel gelegen
  • voor meer informatie, check de officiële site
wandelroute Heuvingerzand Hooghalen

Genieten van de stilte in het Heuvingerzand

Ooit gehoord van het natuurgebied Heuvingerzand? Ik had er tot afgelopen zaterdag nog nooit van gehoord, maar dankzij een wandel- en luncharrangement van De Leukste Deal kwamen we er terecht. Of beter gezegd, we kwamen terecht in Hooghalen bij Brasserie Eikenhorst voor de lunch. Vervolgens kregen we de keuze uit een aantal wandelingen en kozen we uiteindelijk voor de gele route in het Heuvingerzand.

En dat bleek een goede keuze te zijn! Een prachtig gebied met een gevarieerde wandeling. Gaan jullie met mij mee op ontdekking in het Heuvingerzand?

Heuvingerzand, een voormalig stuifzandgebied

Het Heuvingerzand gelegen tegenover het bekendere Groote Zand is een voormalig stuifzandgebied. Staatsbosbeheer plantte op deze stuifzanden dennen om het zand vast te leggen Er is nog een enkele open stuifzandplek aanwezig. Laat u verrassen door een gevarieerd natuurgebied waar de natuur de natuur mag zijn. (bron: Drenthe)

Nadat we de auto hebben geparkeerd, kunnen we direct starten met de Wijde Blik route van 4 kilometer. Een gemarkeerde route met gele paaltjes.

Heuvingerzand Hooghalen wandelroute

In eerste instantie wandelen we over brede bospaden, soms wat drassig, maar over het algemeen prima te doen. Al vrij snel daarna komen we in het voormalige stuifzandgebied terecht.

Inderdaad zien we her en der dennen in het weidse landschap. Ook spotten we nog een vennetje, waar we helaas niet bij kunnen komen. De heide staat er op deze trieste zaterdagmiddag wat verloren bij, maar zeker in augustus/september zal het ongetwijfeld een mooie aanblik zijn.

Genieten van de stilte in het Heuvingerzand

wandelroute Heuvingerzand Hooghalen

Wat ons verder vooral opvalt, is de stilte. Alleen af en toe een vogel, maar verder komen we slechts twee andere wandelaars tegen. Natuurlijk is het ook niet echt mooi wandelweer, het is grijs, bewolkt en ook net niet helemaal droog. Toch is dit gebied sowieso nog redelijk onbekend bij natuur- en wandelliefhebbers.

Ideaal dus, want op deze manier kun je nog ongestoord in alle rust genieten van de schoonheid van de natuur. De herfst heeft duidelijk zijn sporen nagelaten, veel paden zijn bezaaid met een dikke bladerdek. Heerlijk om door heen te stampen, maar soms ook verraderlijk omdat je de onderliggende wortels van de bomen minder goed ziet.

wandelroute Heuvingerzand Hooghalen

Nadat we het heidegebied hebben verlaten, keren we terug in het bosrijke gedeelte van Heuvingerzand. Deze keer geen brede bospaden, maar een kronkelige route terug naar de parkeerplaats. In dit deel spotten we ook nog enkele paddenstoelen, ongetwijfeld de laatsten van deze herfst.

Na een uurtje wandelen, zijn we terug bij de parkeerplaats en rijden we terug naar Brasserie Eikenhorst voor koffie met appeltaart. Een lekkere afsluiting van een mooie wandeling!

Praktische informatie over Heuvingerzand

  • gratis parkeren op de parkeerplaats aan de Zwiggelterweg in Hooghalen, tegenover Galerie Wildevuur
  • 1 gemarkeerde route, de Wijde Blik route van 4 km. Inclusief stops deden wij er een uurtje over
  • geen horeca aanwezig, wel in Hooghalen
  • goede wandelschoenen een vereiste, zeker in de herfst/winter aangezien het drassig kan zijn