Wanda wandelen

Project Wandelen: Waar wil ik naar toe?

Wie tien jaar geleden had gezegd dat ik wandelen nog eens leuk zou gaan vinden, had ik acuut voor gek verklaard. Toch is wandelen sinds een paar jaar één van mijn favoriete bezigheden. Vooral wandelen in de natuur of in een mooie stad hebben mijn voorkeur. Toch wil ik er dit jaar nog actiever mee aan de slag, vandaar ook Project Wandelen. Benieuwd wat ik zoal van plan ben?

Wandelen is goed voor lijf en geest

Wanda wandelen

Dat kan ik volledig beamen. Ik merk echt dat ik tot rust kom en een leeg hoofd krijg als ik ergens in de natuur aan het wandelen ben. Soms is dat binnen vijf minuten, soms duurt het wat langer om mijn hoofd leeg te krijgen. Daarnaast is het natuurlijk ook goed voor mijn conditie. In combinatie met gezonder eten zal het ongetwijfeld aan het eind van dit jaar hopelijk ook effect op de weegschaal hebben.

Waar wil ik naar toe met project Wandelen?

At the Moment herfst

Over het algemeen wandel ik nu vaak routes van max vijf kilometer. Soms in een redelijk strak tempo, maar vaak ook niet vanwege de vele fotostops onderweg. Ook dat moet gewoon kunnen, maar is natuurlijk niet bevorderlijk voor de conditie. Dus op meerdere vlakken wil ik mijzelf gaan uitdagen.

Langere afstanden wandelen

Zoals gezegd wandel ik nu max vijf kilometer, maar dit wil ik gaan opbouwen naar max 10 kilometer. Dat je zo’n 2,5 uur lekker aan de wandel bent. Dit hoop ik in april te kunnen doen, mits de komende periode het weer mij een beetje goed gezind is, aangezien ik nogal een droog weer wandelaar ben.

Wandelen op een hogere tempo

Ik streef er absoluut niet naar om te gaan hardlopen, maar toch wil ik wel graag een gemiddelde van vijf kilometer per uur halen. Dat betekent dus ook dat ik vaker aan de wandel moet gaan om het bewegen en niet met de intentie om foto’s te maken. Dit zou wat mij betreft dus prima op doordeweekse avonden kunnen, zeker als straks de zomertijd weer is ingegaan.

Uitdagingen stellen

Hoe en wat heb ik hiervoor nog niet helemaal helder, maar ik zit bijvoorbeeld te denken aan:

  • iedere dag een half uur wandelen gedurende een week
  • iedere dag een uur wandelen gedurende een week
  • iedere dag minimaal 10.000 stappen halen gedurende een week

Suggesties hiervoor zijn welkom!

Minimaal 500 kilometer wandelen dit jaar

En dan zonder de huis- tuin- en keuken gewandel, maar echt 500 kilometers aan wandelroutes. Afgelopen jaar liep ik in totaal 375 kilometer aan geregistreerde wandelkilometers. Dit jaar wil ik daar dus een schepje bovenop doen. Een kleine rekensom leert dat ik dan zo’n 40 kilometer per maand moet wandelen. Op zich prima te doen, toch?

Wandelen in de vakantie

Herzsee Hochjoch Montafon

Meestal zijn we wel vrij actief tijdens onze vakanties, maar afgelopen september in Oostenrijk hebben we diverse mooie wandelingen in de bergen gemaakt. Zo liepen we onder meer een hele mooie wandeling langs een drietal bergmeren. Een wandeling die op zich prima te doen was, maar ook zeker naar meer smaakte.

Kortom, ook in onze toekomstige vakanties wil ik vaker aan de wandel. Niet alleen maar slenteren door leuke dorpjes, maar ook echt aan de wandel. Het liefst in de bergen, want dat is ons vorig jaar goed bevallen.

Hoe gaat het tot nu toe met Project Wandelen?

Nou, best goed eigenlijk, mede natuurlijk ook doordat we door corona weinig anders kunnen dan wandelen. Inmiddels heb ik elke week mijn doel van 10 kilometer per week met gemak gehaald. Zo liep ik onder meer een wandeling van 4,5 kilometer door het prachtige natuurgebied bij Drouwenerzand.

Ook ging ik zelfs in de sneeuw aan de wandel, wat voor mij echt een unicum is, maar in het kader van zowel Project Wandelen en Project Gezonder Leven trok ik toch mijn wandelschoenen aan. Toch besef ik mij dat dit slechts een begin is en dat het vooral een kwestie wordt van volhouden en doorzetten!

Hoeveel stappen zet jij per dag gemiddeld?

doorkijkje Borgerswold

Winterwandeling in Natuurpark Borgerswold

Wandelen in de winter… ik vind het prima als het zonnetje schijnt, maar op die grijs grauwe dagen blijf ik het liefste thuis. Laat staan als er sneeuw ligt. Toch ging ik gisteren aan de wandel. Niet alleen in het kader van mijn Project Wandelen en Project Gezonder Leven, maar vooral om foto’s te maken. Want laten we wel wezen, zo vaak hebben we (gelukkig) geen sneeuw meer in Nederland. Dus trokken René en ik onze wandelschoenen aan en vertrokken we richting Borgerswold voor een heuse winterwandeling!

Wandelen in Natuurpark Borgerswold

Natuurpark Borgerswold Veendam

Hoewel dit park in mijn woonplaats, Veendam is, is het niet bepaald een gebied waar ik vaak kom. Simpelweg omdat ik het niet echt een super mooi gebied vind. Op de één of andere manier trekt het mij gewoon niet zo, maar op deze zondagmiddag moet ik er gewoon heen.

Er ligt inmiddels een laagje sneeuw en dat is voor ons landje natuurlijk best bijzonder. Ook ik, als fervente winterhater, wil dit sfeertje opsnuiven en me er voor de verandering aan overgeven. Gelukkig ligt er niet zo veel dat de wegen onbegaanbaar zijn, dus op ons gemak tuffen we richting Borgerswold. Er zijn verschillende parkeermogelijkheden, maar we parkeren zoals gewoonlijk op onze vaste plek en merken direct dat we niet de enige zijn.

De eerste stop bij de bult, waar ooit in een grijs verleden een uitkijktoren stond, geeft ons direct het gevoel dat het leven weer even ‘normaal’ is. Het is er namelijk gezellig druk met sleetje rijdende kinderen wiens ouders onderaan de bult op gepaste afstand de verrichtingen van hun kroos aanschouwen. Nadat we even met een collega en zijn vrouw hebben gekletst, vervolgen we onze ronde door Borgerswold. Op naar mijn favoriete plekjes!

Mijn favoriete plekjes in Borgerswold

brug natuurpark Borgerswold Veendam

In Borgerswold vind je op diverse plekken bruggen, veelal zijn dit witte bruggen, maar de mooiste vind ik direct de eerste brug die we op onze ronde tegenkomen. Houten leuningen, maar vooral mooi vanwege de omringende takken en het zonlicht dat vaak mooi op deze brug schijnt.

Deze keer is de brug gehuld in een grijs grauwe lucht, maar ook dat heeft voor deze keer wel iets bijzonders.

doorkijkje Borgerswold

Zoals gewoonlijk lopen we buitenom door het park, dat betekent vaak dat het iets minder druk is, zoals ook op deze winterse zondagmiddag. Al vrij snel komen we dan bij mijn twee favoriete doorkijkjes aan. Steevast maak ik hier altijd foto’s, zo ook nu. Bijzonder om het nu in sneeuw gehuld te zien, hoewel de sneeuw inmiddels al aardig aan het verdwijnen is.

Borgerswoldhoeve Veendam

Borgerswoldhoeve Borgerswold Veendam

Op de eerstvolgende kruising besluiten we om toch linksaf te gaan en langs de camperplaats te lopen. Ergens in de hoop dat we bij het Koetshuis iets warms kunnen nuttigen. Helaas voor ons staat er deze keer geen kraam, wel op de parkeerplaats bij De Borgerswoldhoeve waar we langs komen op weg naar de parkeerplaats.

Nadat René zijn bakje snert en ik mijn kaasbroodje op hebben, vervolgen we onze wandeling. Nog even maken we een uitstapje om foto’s te maken van De Borgerswoldhoeve en dan is het voor ons tijd om terug te keren naar de warmte.

Ben jij nog aan de wandel geweest in de sneeuw?

 

At the Moment #46: Werken, eten, slapen & Wandelen

In At the Moment vertel ik je wat ik zoal heb beleefd, waar ik druk mee ben en waar ik heel erg naar uit kijk. Nieuwsgierig hiernaar? Lees dan lekker verder! Zo niet, dan tot een volgende keer!

De laatste At the Moment dateert van november vorig jaar, hoogste tijd dus om jullie weer bij te praten wat er zoal speelt in mijn wereldje.

Waar hou ik mij vooral mee bezig?

Tja, zoals de titel al aangeeft. Het draait momenteel vooral om werken, eten, slapen en bij droog weer wandelen. Sowieso is dit altijd een drukke periode op mijn werk, dus wat dat betreft hoef ik mij absoluut niet te vervelen. Toch slaat de verveling wel toe in het weekend, want waar we voorheen altijd wel op pad waren, zit dat er nu helaas niet in vanwege het hele corona-gebeuren.

Natuurlijk probeer ik zoveel mogelijk aan de wandel te gaan, maar goed, ik ben en blijf wel een droog weer loper plus zo langzamerhand snak ik gewoon naar wat anders dan wandelen. Het wereldje is in ieder geval een stuk minder leuk geworden door die hele corona-toestand. Dat zorgt in ieder geval wel voor een hoop onrust in mijn hoofd, vooral de vrees dat dit nog weleens langer kan gaan duren dan dat we nu denken.

Wandelen Leinwijk Kropswolde

Zoals gezegd, gebeurt er weinig anders dan wandelen in onze vrije tijd. Zo checkten we even of alles goed was bij ons vakantiehuisje om vervolgens in het nabij gelegen natuurgebied aan de wandel te gaan. Ook met mams ging ik aan de wandel en maakte ik opnieuw kennis met het prachtige natuurgebied in Drouwenerzand. Qua Project Wandelen maak ik dus eigenlijk best wel een goede start!

Waar geniet ik van?

Drouwenerzand heidevelden

Van de mooie zonsopkomsten als ik die ene keer naar kantoor rijd, van die heerlijke stamppotten, van de hertjes die ik langs de N34 spot, van het feit dat het toch alweer wat langer licht wordt én vooral van de dagen waarop het zonnetje zich laat zien!

De winterperiode is voor mij altijd al een lastige tijd, maar zeker op die grauwe grijze dagen wil ik het liefst in bed blijven liggen. Een dag zoals afgelopen zaterdag of zoals vandaag (donderdag) doet mijn humeur dan direct goed. Kou vind ik nog geen probleem, maar graag wel wat licht erbij!

Mikey januari 2021

En ja, natuurlijk geniet ik ook enorm van onze Mikey! Volgende maand wordt ie een jaar en inmiddels is hij uitgegroeid tot een flinke kater. Nog steeds niet echt luisterend, maar zo ontzettend lief én gelukkig ook nog steeds een mega knuffelkont. Ik noem hem dan ook altijd liefkozend mijn kroelkip, want zeg nu zelf, er zijn slechtere manieren om zo je avond door te brengen, toch?

Waar kijk ik naar uit?

Tja, normaal zou ik nu zeggen, naar onze zonvakantie in maart. Maar helaas, dat gaat hem dit jaar niet worden. Als alternatief had ik vorig jaar nog het Harz in Duitsland bedacht, maar ook daar kunnen we een streep door zetten. Ik geef eerlijk toe dat het mij zwaar valt om niks te hebben om naar uit te kijken.

Althans, niet op korte termijn dan. Ik richt mijn vizier namelijk alvast op april, dan begint het campingseizoen en kunnen we hopelijk weer genieten bij ons vakantiehuisje. Tot die tijd is het werken, slapen, eten en wandelen.

Hoe is het met jou dan?

Drouwenerzand zandduinen heide

Wandelen in Drouwenerzand: zandduinen en heide

Drouwenerzand doet bij veel Groningers en Drenten wel een belletje rinkelen. In Drouwernerzand vind je namelijk een mega grote speeltuin voor jonge kinderen. In mijn tijd was het ongetwijfeld minder groot en ook wat eenvoudiger, maar tegenwoordig is het voor veel gezinnen een geliefd uitstapje. Momenteel natuurlijk gesloten, maar de speeltuin was ook niet het doel van ons bezoek aan Drouwenerzand. Dat was namelijk het grote natuurgebied tegenover de speeltuin. Ooit weleens geweest, maar afgelopen zaterdag was het tijd voor een hernieuwde kennismaking met dit gebied in het kader van mijn Project Wandelen. Gaan jullie met mij mee aan de wandel?

Wandelen in Drouwenerzand

Drouwenerzand

Drouwenerzand ligt tussen Gasselte en Drouwen en doet zijn naam volop eer aan. Het gebied kenmerkt zich door een enorme zandoppervlakte. Tegenwoordig is het een heerlijk wandelgebied die zowel wandelaars als natuurliefhebbers veel te bieden heeft. Ondanks dat het een groot gebied is, is er maar één uitgezette wandelroute, namelijk de paarse. Een route van 4,5 kilometer door een gevarieerd landschap.

In eerste instantie was het even zoeken naar een parkeerplaats aangezien de parkeerplaats bij de speeltuin tijdelijk buiten gebruik is, maar gelukkig vond ik nog een plekje langs de weg. Veel parkeergelegenheid is er echter niet, althans niet gratis. Naast de speeltuin ligt wel een groot parkeerterrein, maar daar betaal je € 4,= per auto voor een dagje parkeren. Niet bepaald mijn bedoeling als ik ergens wil gaan wandelen.

De paarse wandelroute

Paarse wandelroute Drouwenerzand

Drouwenerzand

Wij kiezen ervoor om tegenover de speeltuin het bos in te lopen, maar deze route kun je op verschillende plekken starten. Dit voorkomt in ieder geval dat je continu achter elkaar aan wandelt en spreidt de eventuele drukte. Op deze zaterdagmiddag hadden we daar gelukkig geen last van.

Het eerste gedeelte gaat door een bosrijke omgeving, her en der liggen omgevallen bomen op onze route, maar het is verder prima begaanbaar. Wat opvalt is, is de heldere kleur groen van het mos. Normaal ben ik niet zo’n liefhebber van wandelen in het bos, het geeft mij vaak een opgesloten gevoel. In de herfst, of zoals nu in de winter, vind ik het juist wel fijn om in een bos te wandelen. Dan geniet ik van de geuren van het bos, de rondvliegende vogels en de openheid van het bos.

Drouwenerzand: open zandvlakte en heide

Drouwenerzand heidevelden

schapen Drouwenerzand

Na zo’n twee kilometer komen we bij het eerste wildrooster aan en maken we de oversteek naar de zandvlakte. Wat opvalt is de uitgestrektheid van dit gebied. Waar we ook kijken, we zien alleen maar zand, bomen en heide. Ook hier volgen we de paarse paaltjes en banen we ons een weg door het rulle zand.

Ondertussen genieten we van de kale bomen, de uitgebloeide heide en zien we in de verte een kudde schapen grazen. Helaas voor ons kunnen we niet dichterbij aan de schapen komen, maar ook van een afstandje is het leuk om te zien. Het is zeker een gebied wat ik in gedachten hou voor als straks de heide in bloei staat, want dat zal ongetwijfeld een mooi gezicht zijn.

Heel af en toe komen we wandelaars tegen op onze route, maar verder is het vooral in alle rust genieten. Na zo’n drie en halve kilometer komen we dan bij het tweede wildrooster aan. Hier verlaten we de zandvlakte en gaan we opnieuw het bosgebied in. Vanaf dat punt is het nog maar een klein stukje wandelen naar de auto.

Praktische informatie over wandelen in Drouwenerzand

  • Parkeren op het terrein bij de Speeltuin, let op, zeker als de Speeltuin open is, is het hier vrij druk
  • Weinig parkeergelegenheid langs de kant van de dag, slechts een paar parkeerinhammen aanwezig
  • Paarse route is 4,5 km
  • Paden zijn goed begaanbaar, misschien minder geschikt voor kinderwagens
  • Zorg voor stevige wandelschoenen, het kan drassig zijn en groot deel gaat door rul zand
  • horeca alleen aanwezig aan het begin van de wandeling, zorg dus voor je eigen versnapering voor onderweg

 

At the Moment herfst

Met deze vijf projecten ga ik aan de slag in 2021!

Aan goede voornemens doe ik al jaren niet meer, wel aan projecten. Dit zijn aan de ene kant langlopende projecten, zoals Project Gezonder Leven en Nederland, maar ook probeer ik elk jaar wel een nieuw project te starten. Gewoon omdat ik het leuk vind om daar gedurende langere tijd mee aan de slag te gaan. Niks moet, alles mag en ja, concrete doelen stel ik mij daar niet bij, gewoon het feit om er bewust mee bezig te zijn, is voor mij al genoeg. Benieuwd met welke projecten ik dit jaar aan de slag wil gaan?

De projecten van 2020: een korte terugblik

Ook vorig jaar stelde ik vijf projecten aan jullie voor, namelijk Project Nederland, Project Vakantiehuis, Project Gezonder Leven, Project Fotografie en Project Groningen in beeld.

Evertsbos Anloo

Ondanks dat we het afgelopen jaar vooral op Nederland waren aangewezen, kan ik niet zeggen dat ik veel dingen heb kunnen afstrepen. We hebben vooral gewandeld in de directe omgeving. Soms ontdekten we daarbij een nieuw natuurgebied zoals in het Evertsbos in Anloo, maar vaker keerden we terug naar bekende gebieden. Vertrouwd, maar vooral ook wetend dat het daar rustig zou zijn en we ons gemakkelijk aan de beroemde anderhalve meter konden houden.

In het verlengde hiervan introduceerde ik Project Groningen in beeld, maar dit project is in het afgelopen jaar totaal niet van de grond gekomen. Deels ook vanwege het hele corona gebeuren, maar ook omdat ik het gedurende 2020 enigszins uit het oog ben verloren.

Project Vakantiehuis en Project Gezonder Leven waren daarentegen een rode draad in 2020. We maakten ons vakantiehuisje gereed om er te kunnen blijven slapen en ook stortte ik mij vol goede moed op meer bewegen en gezonder eten. Op zich verliep dat laatste goed, maar zoals altijd was ook nu weer het probleem van volhouden. Te vaak zat ik toch weer op de bank, te vaak werkte ik toch weer wat ongezonds naar binnen.

En ja, dan Project Fotografie. Natuurlijk maakte ik vorig jaar weer een hoop foto’s, maar echt van de grond kwam dit project niet. Geen probleem, want een nieuw jaar biedt weer nieuwe mogelijkheden dus ergens zal dit project aan de zijlijn wel mee blijven lopen.

De projecten van 2021: een korte vooruitblik

En dan nu de projecten waar ik dit jaar mee aan de slag ga. Of beter gezegd, waar ik mee verder ga, want er keren inderdaad een aantal projecten terug.

– Project Vakantiehuis

vakantiehuisje

Ik verwacht eigenlijk dat dit het laatste jaar wordt waarin dit project loopt. Alleen de tuin inclusief terras moet nog worden aangepakt en verder is het vooral een kwestie van afwerken. Zo moet onder meer het dak nog worden afgewerkt, moet het nog verder worden ingericht én wil ik nog dolgraag de boel gaan verven.

Alles wat nu geel is, wordt waarschijnlijk olijfgroen. Hopelijk is het snel lekker weer zodat we er aan de slag kunnen gaan en ja, dan is het aftellen naar april als de camping weer open gaat. Zin in!

– Project Nederland

Appingedam Groningen

Natuurlijk gaat ook dit project gewoon lekker verder. Er valt tenslotte nog genoeg te ontdekken in eigen land. Afgelopen jaar hebben we ons vooral beperkt tot onze eigen provincie Groningen met her en der een uitstapje naar Drenthe. Komend jaar hoop ik toch wat meer van Nederland te ontdekken.

Zo staat inmiddels Vlieland, dankzij de finale van Het Perfecte Plaatje, hoog op mijn lijstje. Net als dat ik ook graag meer wil ontdekken van Friesland, want ook in deze provincie is nog genoeg te ontdekken voor ons. Wat te denken bijvoorbeeld van Harlingen, Sneek of Dokkum? Halverwege 2020 plaatste ik de laatste update, dus hoogste tijd om daar binnenkort weer eens een artikel aan te wijden.

– Project Gezonder Leven

Spanje Gezonder leven

Ook dit project krijgt in 2021 natuurlijk een gevolg, want ook hier valt nog voldoende winst te behalen. Afgelopen jaar begon ik heel voortvarend en voelde ik me energieker dan ooit. Dat merkte ik goed tijdens onze vakantie in Spanje in maart 2020. Nooit eerder liep ik zonder problemen zulke trappen omhoog.

Tot corona en de klad er aan alle kanten in kwam. Wandelen kwam op een laag pitje te staan terwijl de stress alleen maar toenam. Gaandeweg het jaar kwam het wandelen weer terug, evenals het gezonder eten. Met als resultaat dat ik toch vijf kilo ben kwijtgeraakt. Dit jaar wordt het vooral een kwestie van volhouden. Blijven bewegen, mezelf op dat gebied ook uitdagen. Gezonder blijven eten, maar ook vooral proberen voldoende te slapen. Minder online te zijn en meer tijd voor mezelf te nemen.

– Project Wandelen

Wanda wandelen

Een nieuwkomer dit jaar. Hoewel, wandelen is de laatste jaren wel uitgegroeid tot één van mijn favoriete bezigheden. Waarom dan toch een project hiervan gemaakt? Omdat ik graag verder wil komen met wandelen dan mijn geijkte rondjes van 3,5 tot 5 kilometer en omdat ik het simpelweg tot een soort van dagelijkse bezigheid wil gaan maken. Met uitzondering van de regendagen, want ik heb mijn grenzen…

Wat ik precies voor ogen heb? Nou, afgelopen jaar heb ik 375 kilometer gewandeld, althans wat ik heb bijgehouden via de Samen Gezond App. Dat wil ik dit jaar verhogen naar 600 kilometer. Ook wil ik wandelroutes gaan lopen van 10 kilometer. Mezelf ook uitdagen om bijvoorbeeld een week lang elke dag een half uur te wandelen en dan een week van elke dag een uur. Ik moet proberen in die flow te komen zodat wandelen een vast onderdeel van mijn dagroutine wordt. Op die manier krijgt dan ook Project Gezonder Leven een flinke boost.

– Project Me time

At the Moment herfst

Vaak genoeg lees ik bij anderen dat ze offline zijn geweest en bewust tijd voor zichzelf hebben genomen. Het klinkt mij dan als muziek in de oren, maar toch lukt het mij niet echt om minder online te zijn. Hoogste tijd dus om daar bewuster mee om te gaan. Minder online en meer tijd om de dingen te doen die ik (ook) leuk vind.

Waar ik vroeger met gemak 60 boeken per jaar las, kom ik nu amper tot 30. Het maken van fotoboeken van onze vakanties ligt al een tijdje op zijn gat. Simpelweg omdat ik mij er niet toe kan zetten, omdat mijn telefoon en laptop altijd binnen handbereik zijn.

Ook wil ik bewust ergens naar toe gaan om daar lekker op mijn gemak foto’s te maken. Iets wat ik het afgelopen bijna niet heb gedaan. Natuurlijk genoeg foto’s gemaakt, maar niet alleen op pad geweest. Ik wil ook van die prachtige drieluiken maken als in Het Perfecte Plaatje, gewoon zoeken naar plekken, voorwerpen of wat dan ook wat samen een verhaal vertelt.

Kortom, meer online om op die manier een stukje rust c.q. ontspanning te vinden.

Waar ga jij dit jaar mee aan de slag?

Burserschlucht kloof Vorarlberg

Afzien tijdens de rondwandeling door de Bürser Schlucht

Oostenrijk en Schluchten, het hoort bij elkaar. Ook wij gaan meestal wel op ontdekking in zo’n kloof, zoals bijvoorbeeld in Bürser Schlucht. Volgens internet een wandeling voor beginners, maar geloof mij, dat was het allesbehalve! Het was glibberen, het was klimmen, het was afzien, het was knikkende knietjes, het was op sommige plekken best gevaarlijk, maar we hebben het gered! Gaan jullie met mij mee op ontdekking in de Bürser Schlucht?

De Bürser Schlucht

In Vorarlberg heb je de keuze uit maar liefst acht verschillende kloven. Aangezien we afgelopen september in Bürs verbleven, was het voor ons logisch om de Bürser Schlucht te gaan ontdekken. Lekker dichtbij onze uitvalbasis en volgens de site van Vorarlberg biedt deze kloof een uniek inkijkje in de geologische geschiedenis. Daarnaast wordt deze kloof gezien als één van de mooisten in de Alpen.

Reden genoeg dus om hier zelf een kijkje te gaan nemen!

Wandelen door de Bürser Schlucht

Burserschlucht Vorarlberg Oostenrijk

De totale lengte van de wandeling door de Bürser Schlucht  is zo’n 4,6 km en volgens de site zou je dit in pak ’em beet twee uurtjes moeten hebben volbracht. Prima te doen dus op onze laatste dag in Oostenrijk, althans dat denken we dan nog heel optimistisch.

Nadat we de auto hebben geparkeerd, gaan we richting de ingang van de kloof en is het gewoon een kwestie van het pad volgen. Al vrij snel wordt het ons duidelijk dat de paden wel wat glibberig zijn, ondanks dat het de afgelopen tien dagen niet heeft geregend. Ook zijn sommige gedeeltes bepaald niet breed en is het zeker met tegenliggers of achterop komende wandelaars even passen en meten om elkaar voor bij te kunnen laten.

Burserschlucht kloof Vorarlberg

Op dat moment genieten we echter nog volop van onze wandeling. Rechts van ons zien we de kloof steeds smaller en smaller worden. Doordat we er in september waren, stroomt er helaas niet veel water meer door de kloof. Toch blijft het fascinerend om te zien.

Zeker als we op een bepaald moment middels een houten brug naar de overkant van de kloof moeten. Dan zie en ervaar je pas echt het natuurgeweld van zo’n kloof. We steken de kloof een paar keer over en iedere keer weer is het genieten geblazen. Toch beginnen we ons ook zorgen te maken.

Hoger en hoger en hoger

Burserschlucht Vorarlberg Oostenrijk

Zoals gezegd slaat de twijfel, zeker bij mij, een beetje toe. We zijn inmiddels twee uur aan het wandelen en hadden de gehele wandeling nu bijna gehad moeten hebben. Wij staan echter nog maar midden in de kloof en hebben geen idee hoe ver het nu nog is.

Ook op de bordjes wordt dit helaas niet aangegeven. Er zit dan ook niks anders op dan maar gewoon door te lopen. Op een gegeven ogenblik missen we blijkbaar een bordje en slaan we de verkeerde richting in. We klimmen steeds hoger en hoger terwijl we voor ons gevoel zouden moeten dalen. Na overleg met andere wandelaars blijkt inderdaad dat we de verkeerde richting op gaan. We gaan terug naar de kruising en pakken vanaf dat punt de route weer op.

Burserschlucht kloof Vorarlberg

Al met al hebben we zo’n half uur hiermee verloren. Dat is op zich niet het ergste, maar mijn knieën beginnen pijn te doen van het vele klimmen en glibberen. We zijn dan ook allebei blij dat we na een tijdje op een breed wandelpad uitkomen. Eindelijk kunnen we weer een beetje genieten van onze wandeling.

Terug naar de parkeerplaats bij de Bürser Schlucht

Eenmaal op het brede wandelpad fleuren we allebei weer wat op, maar dat is helaas maar van korte duur. Al vrij snel komen we daarna uit bij een glibberig steil paadje naar beneden waar we ineens midden tussen gigantische rotsen staan. Het ergste leed lijkt daarmee achter de rug te zijn, want na dit gedeelte komen we op de openbare weg terecht.

In de verte zien we Bürs liggen en in de veronderstelling dat het nog maar eventjes is, zetten we onze wandeling voort. Alleen blijkt het laatste deel nog vrij steil naar beneden te lopen en is dit zeker niet het mooiste deel van de wandeling. Uiteindelijk komen we na vier uur (!) wandelen aan in het dorp en is het nog een kwartiertje naar de parkeerplaats.

Onderweg strompel ik even snel de supermarkt in om deo te kopen, want beiden stinken we een uur in de wind naar zweet. Op het laatst is de gang er totaal uit en willen we nog maar één ding, met de benen omhoog en deze dag afsluiten. Aangezien het inmiddels al bijna 17.00 uur is, besluiten we om onszelf te trakteren op iets lekkers. Dat hebben we wel verdiend na zo’n pittige klim!

Praktische informatie over de Bürser Schlucht

  • toegang is gratis, evenals het parkeren
  • totale lengte van de wandeling is 4,6 km. Volgens de site moet je hier 2 uur voor uittrekken. Wij deden het echter in ruim vier uur, zijn natuurlijk geen ervaren bergwandelaars, maar deze wandeling staat ten onrechte bekend als een lichte wandeling, dus trek er zeker meer tijd voor uit.
  • zorg voor stevige wandelschoenen, de paden zijn smal, glibberig en nogal steil
  • geen horeca aanwezig
Evertsbos Anloo Drenthe

Genieten van de herfst in het Evertsbos

In de herfst ben ik altijd op zoek naar mooie wandelroutes in het bos. Bij Marcella las ik over Het Evertsbos en mijn nieuwsgierigheid was direct geprikkeld. Nog nooit van gehoord, maar als zo’n bos zich op nog geen twintig minuten van mijn huis bevind, dan moet ik dat natuurlijk met eigen ogen zien. Gaan jullie met mee aan de wandel in Het Evertsbos?

Het Evertsbos bij Anloo

Op het voormalige landgoed Ter Borgh bij Anloo kun je naar hartenlust wandelen, de frisse bosgeur opsnuiven en genieten van de natuur. Maar behalve een ‘gewoon’ wandelbos is het gebied ook een schatkamer van de geschiedenis. Je vindt er de sporen van duizenden jaren menselijke activiteiten. Ook is het een heel afwisselend bos omdat er zoveel verschillende soorten bomen geplant zijn. Vennen en heidevelden voegen extra natuurlijke rijkdom toe. De coniferencollectie in het Pinetum en het onderduikershol uit de Tweede Wereldoorlog liggen ook langs de route en zijn een bezoek waard (bron: Staatsbosbeheer)

Aangezien ik momenteel vooral voor routes ga van om en nabij de vijf kilometer, werd ik direct enthousiast bij het zien van de gele route. Precies vijf kilometer. Ideaal dus voor op een zonnige zondagmiddag.

Cultuur-historische wandelroute

Aangekomen bij de parkeerplaats Galgwanderveen in Eext schrikken we in eerste instantie van de drukte. Geen plekje meer te vinden, maar gelukkig is parkeren langs de onverharde weg ook mogelijk, dus parkeren we daar de auto en kijken we voor de zekerheid nog even op het informatiebord.

De bedoeling was de gele route te gaan lopen en ook na een blik op het informatiebord blijven we daarbij. Altijd leuk om natuur, cultuur en een stukje geschiedenis met elkaar te kunnen combineren. Ik ben benieuwd wat we zoal zullen tegenkomen!

Evertsbos Anloo

visvijer Evertsbos

Vlak bij de parkeerplaats komen we al langs de eerste fotostop, namelijk een visvijver. Ik kan me zo voorstellen dat als je hier ‘s ochtends vroeg bent dat je dan oog in oog zou kunnen komen te staan met hertjes. Eigenlijk zou ik dat gewoon eens moeten doen, maar op de één of andere manier komt dat er in de praktijk nooit van. Een wandeling rondom de visvijver is mogelijk, maar aangezien we nog vijf kilometer voor de boeg hebben, houden we het bij het maken van een paar foto’s.

Het Oorlogsmonument in Het Evertsbos

Evertsbos Anloo Drenthe

Oorlogsmunment Evertsbos Drenthe

Als we na de visvijver het bos inlopen, komen we al vrij snel op een breed pad terecht. Niet veel later lopen we langs een afgeschermd natuurgebied en zien we het Oorlogsmonument in de verte al opdoemen. Voor bij het hek lezen we het informatiebord en ontdekken we op die manier dat in de Tweede Wereldoorlog op de plek van het monument een onderduikershol moet zijn geweest.

Daar is helaas niks meer van te zien, maar elke steen van het Oorlogsmonument staat voor een persoon die tijdens de WOII in dit gebied is gefusilleerd.

Herfsttaferelen in Het Evertsbos

herfst Evertsbos Anloo

We vervolgen onze route en komen al vrij snel in een groot heidegebied terecht. Nu natuurlijk uitgebloeid, maar ik hou het zeker in gedachten voor volgend jaar om hier in augustus naar terug te keren. Aan de rand van dit heidegebied genieten we van diverse mooie bomen.

Her en der zien we een paar paddenstoelen, maar vooralsnog spot ik nog niet mijn favoriete, de rood met witte stippen.

Op een bepaald moment slingeren we het bos weer in en komen we langs een gebied met veel varens. Ook hier staan de nodige paddenstoelen én zelfs nog een paar rood met witte stippen exemplaren! Echt genieten dus!

Hunebed D11 en het Pinetum Ter Borgh

Hunebed D11 Evertsbos

Drenthe staat natuurlijk bekend om zijn vele hunebedden en ook in het Evertbos staat er eentje, de D11. Blijft toch bijzonder om zoiets te zien en te bedenken dat er ooit mensen in hebben gewoond. Voor ons is het nu slechts een korte fotostop. Bij dit hunebed staat ook een bordje dat wijst in de richting van Pinetum,

Pinetum Evertsbos

Ook de gele paaltjes wijzen in die richting, dus gaan we verder op ontdekking. Bij de ingang van het Pinetum zien we een informatiebord en komen we erachter dat het Pinetum een naaldbomentuin is dat is aangelegd door de familie Everts. Prachtig om te zien, vooral als alles in bloei staat. Voor nu genieten we van de prachtige naaldbomen en houden we het bij een klein rondje in dit gebied.

Voor ons is dit op het einde van de wandeling, maar wil je niet de hele route van vijf kilometer lopen, dan kun je het Pinetum ook bereiken na een korte wandeling vanaf de parkeerplaats aan de Anderenseweg.

Zoals gezegd waren we hier nog niet eerder geweest, maar het is zeker een gebied waar ik terug zal komen. Een gevarieerd landschap dat ongetwijfeld in elke jaargetijde iets moois te bieden heeft. Zo wil ik zeker terug in augustus als de heide in bloei staat.

Praktische informatie over het Evertbos

  • diverse parkeerplaatsen: Galgwanderveen in Eext en Anderenseweg in Anderen
  • start gele route: parkeerplaats Galgwanderveen in Eext
  • hoogtepunten gele wandelroute: visvijver, gevarieerd landschap, Oorlogsmonument, hunebed D11 en Pinetum
  • zorg voor stevige wandelschoenen, de gehele route is onverhard en kan drassig zijn
  • totale lengte gele route is vijf kilometer, wij deden er inclusief stops 1,5 uur over
  • geen horeca onderweg
Ennemaborg Midwolda

Wandelen in het natuurbos achter de Ennemaborg

Meestal wandel ik bij de Fraeylemaborg in Slochteren, maar ook de Ennemaborg in Midwolda biedt volop wandelplezier. Zeker in de herfst, want het natuurbos achter de borg heeft dan heel wat moois te bieden. Van bijzondere paddenstoelen tot mooie herfstkleuren en doorkijkjes, maar ook kun je zomaar oog in oog staan met enkele bewoners van dit natuurbos. Bij mijn eerste kennismaking met dit bos was ik niet direct enthousiast. Ik vond het maar wat saai, beetje recht toe, recht aan. Nu ik er een tweede keer heb gewandeld, heb ik een heel ander beeld van dit prachtige bos gekregen. Gaan jullie met mij mee op ontdekking?

Ennemaborg in Midwolde

Ennemaborg Midwolda

Het Koetshuis Ennemaborg Midwolda

De Ennemaborg in Midwolda is één van de vele borgen die de provincie Groningen rijk is. De borg dateert uit de veertiende eeuw en wordt geheel terecht gezien als één van de pronkstukken in Groningen. Sinds 1992 huurt kunstenares Maya Wildevuur de borg en heeft ze haar atelier erin gevestigd.

Naast de borg bevindt zich Het Koetshuis waar je normaal na of voor je wandeling kunt genieten van een lekkere versnapering. Nu in het corona tijdperk is Het Koetshuis gesloten en wordt het verbouwd. Naar verwachting is de verbouwing in het voorjaar van 2021 afgerond en stiekem ga ik ervan uit dat we tegen die tijd vast wel weer op het terras kunnen nagenieten of bijkomen van een wandeling door het natuurbos.

Wandelen door het natuurbos

Ennemaborg Midwolda

Het grootste gedeelte van het jaar zul je mij niet zo snel aantreffen in een bos. Het geeft mij vaak een opgesloten gevoel, maar in de herfst probeer ik daarentegen zoveel mogelijk naar het bos te gaan. De herfst vind ik het seizoen bij uitstek om te gaan wandelen in het bos. Juist vanwege die prachtige herfstkleuren, de paddenstoelen die je dan zoal aantreft, maar ook het stampen door een vol bladerdek heeft zo zijn charmes.

Achter de Ennemaborg ligt een park met een brede oprijlaan van drie kilometer lang, een waterlelievijver en vind je diverse beeldwerken. Je kunt dus ook een klein rondje wandelen en je beperken tot het parkgedeelte. Als je echter verder wandelt, kom je automatisch in het aangrenzende bos terecht. Hier heb je de keuze om gewoon rechtdoor te wandelen of direct over de statige witte burg rechts- of links af te slaan en dan de gele routepaaltjes te volgen.

natuurbos Midwolda

Deze wandeling is in totaal zes kilometer, maar je kunt de route onderweg op diverse plekken inkorten en terug richting de Ennemaborg te wandelen. Op een zonnige zondag liepen wij deze wandeling en genoten we van de mooie herfstkleuren en de leuke onverwachtse doorkijkjes met een weids uitzicht.

Ontmoeting met de bewoners van het bos: de Konikpaarden

Konikpaarden Ennemaborg

Tijdens onze eerste wandeling was dit juist de reden om er te gaan wandelen, maar kwamen we ze helaas niet tegen. Nu had ik er totaal niet aan gedacht en stonden we ineens oog in oog met een kudde Konikpaarden. Deze wilde paarden beheren het bos en begrazen het gehele jaar het landgoed. Ook ‘s winters kun je ze zomaar ergens tegenkomen op het landgoed, want ze zijn het gehele jaar door te vinden in het bos.

Zelf blijf ik altijd op een veilige afstand staan, maar ze schijnen weinig te doen aangezien ze inmiddels gewend zijn aan mensen.

Al met al een mooi gebied om zeker in de herfst een kijkje te gaan nemen of in het vroege voorjaar als alle flora en fauna langzaam weer uit hun winterslaap ontwaakt.

Praktische informatie over wandelen bij de Ennemaborg

  • het park en het natuurbos zijn vrij toegankelijk voor het publiek
  • gratis parkeergelegenheid tegenover de Ennemaborg
  • horeca aanwezig, Het Koetshuis, nu tijdelijk gesloten
  • diverse wandelingen mogelijk, uitgezette gele wandelroute is in totaal zes kilometer
  • zorg voor stevige wandelschoenen, het kan drassig zijn

De Natursprünge-Weg in Brandnertal: een leuke wandeling voor iedereen

Afgelopen september verbleven we twaalf dagen in Brandnertal in Vorarlberg. Vanuit hier maakten we diverse uitstapjes. Van pittige wandelingen zoals de Seetalwandeling tot een mooie wandeling op de Kristberg door een bosrijke omgeving. Ook gingen we een middagje naar Lech en reden we de prachtige Silvretta Hochalmstrasse. En ja, natuurlijk gingen we ook op ontdekking in Brandnertal zelf. Hier genoten we van een heerlijke wandeling met prachtige vergezichten, onverwachtse ontmoetingen en verrassende plekjes. Genieten jullie met mij mee?

Brandnertal

Brandnertal

Brandnertal is één van de bekendste dalen van Vorarlberg. Vooral in de winter trekt het duizenden toeristen vanwege het ruime aanbod aan skipistes. Met slechts twee dorpen, namelijk Brand en Bürsenberg, lijkt het niet erg groot, toch is het nog een behoorlijk uitgestrekt gebied. Met maar liefst vijf kabelbanen zijn er diverse mogelijkheden om de bergwereld in Brandnertal te verkennen.

Ook in de zomer is het een geliefde bestemming voor wandelaars en natuurliefhebbers. Zeker ook omdat één van de mooiste bergmeren in Oostenrijk, de Lünersee, zich hier bevindt. Ook wij zijn meerdere keren bij de Lünersee geweest, maar deze keer kozen we bewust voor een andere uitvalshoek.

Dorfbahn en Panoramabahn

Dorfbahn Brandnertal

Panoramabahn Brandnertal

Vanuit onze uitvalbasis Bürsenberg is het nog geen kwartiertje rijden naar het naastgelegen dorpje Brand. Midden in het centrum vinden we hier het dalstation voor de Dorfbahn. Het parkeerterrein bij de kabelbaan is al vol, maar vlakbij is een groot parkeerterrein waar nog volop ruimte is.

Nadat we onze spullen hebben gepakt en dankzij onze Montafon kaart niet in de rij voor de kassa hoeven, lopen we direct door richting de kabelbaan.  In slechts een paar minuten worden we naar boven vervoerd. Hier kijken we eventjes rond, maar veel valt er helaas niet te zien. We besluiten dan ook om met de Panorambahn nog een stuk hoger te gaan (1.680 meter). In tegenstelling tot de Dorfbahn is de Panoramabahn een gondel waar we met meer mensen tegelijk in gaan. Het is even wennen om ineens met meer mensen in een kleine ruimte te staan.

Wandelen in Brandnertal: de Natursprünge-Weg

Eenmaal boven aangekomen valt ons oog natuurlijk direct op restaurant Frööd, maar voor de verandering besluiten we om eerst voor een wandeling te gaan. Eventueel kunnen we op de terugweg alsnog op het uitnodigende terras neerploffen om onder het genot van wat lekkers te genieten van het uitzicht.

Daarnaast valt mijn oog direct op een kudde koeien die mij van verre al luidkeels begroeten. Met mijn voorliefde voor Oostenrijkse koeien kan ik het dan ook niet laten om even naar ze toe te gaan.

Daarna is het toch echt tijd om ons te richten op de mogelijke wandelroutes. Hoewel ik me van tevoren al een beetje had voorbereid, staat ook hier weer een bord met de wandelroutes en de afstanden. Voor ons is het al vrij snel duidelijk dat we voor de Natursprünge-Weg zullen gaan. Een rondwandeling, tevens geschikt voor families met kinderwagens, van zo’n vijf kilometer. We willen opnieuw gewoon lekker genieten en dan is zo’n themawandeling ideaal.

Boomstammen en diverse wetenswaardigheden

Natursprunge weg Brandnertal

Brandnertal Oostenrijk

De Natursprünge-Weg is een vrije nieuw aangelegde wandeling waar  je op een leuke manier allerlei feitjes en weetjes krijgt voorgeschoteld over de natuur in dit gebied. Veelal gebeurt dit door middel van boomstammen, zogenaamde Stammwissen. Bij sommigen blijven we wel even staan, bij anderen lopen we gewoon door.

Wanda wandelen

Hoewel het stuk voor stuk de moeite waard is om meer te weten te komen over stenen, rotsen, bomen en lawines, gaat het voor ons vooral om de wandeling op zich. En ja, die is gewoon prachtig! We genieten dan ook volop, vooral als we over een breed wandelpad langs prachtige vergezichten wandelen. Gelukkig staan er onderweg diverse bankjes zodat we op ons gemak van dit uitzicht kunnen genieten.

Na zo’n anderhalf uur zien we ineens een boerderij opduiken, maar als we dichterbij komen, zien we dat het een bemande berghut is, de Innere Alpe Parpfienz. We aarzelen dan ook totaal niet en besluiten om hier even een pauze in te lassen. De Innere Alpe Parpfienz heeft geen uitgebreide kaart, maar de simpele lunch, een lokale specialiteit, smaakt ons goed. Ook voor kinderen is dit een leuke plek, want voor de berghut is namelijk een speeltuin.

Terug naar Brand met de Dorfbahn

Nadat we de berghut hebben verlaten, is het nog maar een klein stukje naar de Dorfbahn. Onderweg hebben we nog de mogelijkheid om een stukje Blotevoetenpad mee te pikken, maar dat is niet helemaal ons ding, dus gaan we linea recta naar de kabelbaan.

Doordat we al iets hebben gegeten bij de berghut hoeven we niet nog met de Panoramabahn omhoog naar restaurant Frööd. Wel een reden om nog een keertje terug te gaan natuurlijk. In plaats daarvan besluiten we dus om met de Dorfbahn terug te gaan naar Brand. Al met al kijken we terug op een heerlijke wandeling door een prachtig gebied!

Praktische informatie over de Natursprünge-Weg:

  • bereikbaar via twee kabelbanen, de Dorfbahn in het centrum van Brand en dan overstappen op de Panorambahn, direct naast het bergstation waar je uit de Dorfbahn stapt
  • lengte Natursprünge-Weg is 4,6 kilometer over een onverharde wandelpad. Geschikt voor families met kinderen en kinderwagens. Door verschillende stops inclusief lunch deden wij er zo’n 2,5 uur over.
  • Diverse horecagelegenheden: bij de Dorfbahn een kiosk, bij de Panoramabahn Restaurant Frööd en onderweg nog berghut Innere Alpe Parpfienz
  • Gratis parkeergelegenheid bij de Dorfbahn
  • Voor actuele prijzen en openingstijden, zie officiële site van Brandnertal
vennetjes natuurgebied Appelbergen Glimmen

Op herhaling: wandelen in het natuurgebied Appelbergen bij Glimmen

Soms wandel ik ergens en weet ik het direct zeker: hier ga ik terugkomen. Dat gebeurde mij vorig jaar in natuurgebied Appelbergen in Glimmen. Ook toen was ik er in de herfst, toch wel mijn favoriete seizoen om te wandelen in een bosrijk gebied. De natuur vind ik dan op haar mooist, die vallende bladeren en die mooie herfstkleuren. Genieten in alle opzichten, althans voor mij dan. Genieten jullie lekker met mij mee?

Natuurgebied Appelbergen

Natuurgebied Appelbergen Glimmen

Het voormalig militair oefenterrein is tegenwoordig in handen van Staatsbosbeheer en is zo’n 40 ha groot. Het gebied kenmerkt zich door een afwisselend landschap, dicht en open bos, heide, stuifzanden en moerassen wisselen elkaar af. Ook tref je in dit natuurgebied de nodige vennen aan waar je zeker ‘s avonds ook de nodige dieren zult aantreffen. Dwars door dit natuurgebied loopt een zandweg: de Hoge Hereweg.

Deze zandweg was ooit onderdeel van de belangrijkste verbinding van Groningen met Emmen en Coevorden. Het intensieve verkeer met karren en koetsen veroorzaakte diepe sporen en ook tegenwoordig is het een onverharde zandweg vol kuilen. Veel parkeergelegenheid is er niet, althans, er zijn een paar plekken bij het paviljoen, maar verder is het gewoon een plekje zoeken langs de kant van de weg.

De gele wandelroute in natuurgebied Appelbergen

gele wandelroute Appelbergen

Eerlijk gezegd weet ik niet of er meerdere routes in het gebied zijn, wij liepen gewoon dezelfde route als vorig jaar. Namelijk de gele wandelroute, al met al een rondje van 3,5 km door een gevarieerd landschap.

De route kun je op meerdere plekken starten, zoals bijvoorbeeld bij het paviljoen Appelbergen, maar ook een eindje verderop vanaf de kant van Haren gezien. Net als vorig jaar besluiten we om daar het natuurgebied in te gaan en al snel zien we inderdaad de bekende gele paaltjes.

natuurgebied Appelbergen

In eerste instantie wandelen we door het bos, maar al vrij snel komen we daarna aan de buitenkant van het natuurgebied. Hier genieten we van het weidse uitzicht. Niet lang daarna gaan we opnieuw het bos weer in en zien we aan onze rechterkant een uitgestrekt landschap. Her en der staan bankjes waar je even kunt bijkomen en kunt genieten van het uitzicht.

vennetjes natuurgebied Appelbergen

vennetjes natuurgebied Appelbergen Glimmen

Onderweg komen we langs diverse vennetjes, maar van onze eerste wandeling in dit gebied, weten we dat de mooiste dan nog moet komen. Dat is ook direct de grootste en bevindt zich bij het Oorlogsmonument. Dit monument herdenkt de slachtoffers die tijdens de Meistaking van 1943 zijn omgebracht. Na de oorlog wezen ooggetuigen een plek aan in de Appelbergen waar inderdaad een aantal lichamen werden gevonden. Niet alle slachtoffers zijn tot nu toe teruggevonden, maar in mei 2004 werd het monument geplaatst aan de rand van het Grote Veen ter nagedachtenis aan datgene wat heeft plaatsgevonden.

Genieten van de herfst

herfst natuurgebied Appelbergen

Ook in Appelbergen laat de herfst zich al een beetje zien. De bladeren beginnen te verkleuren en liggen her en der al verspreid op de grond. Het ziet er in ieder geval erg mooi uit, zeker op zo’n zonnige dag. Veel paddenstoelen zien we helaas niet, laat staan paddenstoelen met rood en witte stippen.

Nadeel van de herfst is natuurlijk wel dat het in zo’n natuurgebied behoorlijk drassig kan zijn. Ook nu is het soms uitkijken geblazen en moeten we her en der even een stukje omlopen om te voorkomen dat we onderuit gaan. Al met al is de route prima te doen, maar zorg in ieder geval wel voor goede wandelschoenen.

Praktische informatie:

  • Natuurgebied Appelbergen ligt in Glimmen (Groningen)
  • parkeermogelijkheden bij paviljoen Appelbergen aan de Hoge Hereweg, verder langs de kant van de onverharde weg
  • Paviljoen Appelbergen is vanwege corona momenteel gesloten, heeft wel een Coffee to go tentje waar je koffie, thee en frisdrank kunt kopen.
  • toegangsweg naar het natuurgebied is onverhard
  • gele wandelroute is 3,5 km en is prima te doen, ook met kinderen
  • goede wandelschoenen zijn een vereiste, de route is onverhard en het kan drassig zijn
  • meer weten: lees hier meer over dit prachtige natuurgebied