Een middag in Leer

Leer is zo’n plaatsje in Duitsland waar we meestal wel een paar keer per jaar komen. Of om bij Multi flink in te slaan of gewoon om op ons gemak door de oude binnenstad te slenteren. Zeker in december is Leer altijd een vaste prik vanwege de gezellige kerstmarkt, zowel in het centrum als in de haven. Dit jaar was het er nog niet van gekomen, maar afgelopen zondag besloten we toch om spontaan die kant op te gaan!

Waarom naar Leer?

Tja, ongetwijfeld zullen een aantal direct roepen dat het super onverstandig is om nu naar het buitenland te gaan. Want ja, corona… Maar het virus houdt ten eerste niet op bij de grens en ten tweede zolang je je gezond verstand gebruikt, kan zo’n middagje Leer helemaal geen kwaad.

We hebben ons braaf aan de anderhalve meter afstand gehouden, wat overigens geen enkel probleem was (lees: niet druk, geen koopzondag) en verder is het voor ons ook maar een stukje rijden. Net iets verder dan naar de stad Groningen, de stad die we nu in deze tijd juist vermijden vanwege de drukte.

Waarom juist Leer? Omdat het een mooi centrum heeft, vooral het oude gedeelte met die prachtige pandjes vind ik schitterend om door heen te lopen. Ook de haven heeft zo zijn charmes, helaas nu natuurlijk met weinig boten, maar op zo’n mooie zonnige zondag nog steeds mooi om te zien. En ja, we waren ook gewoon flauw van al dat wandelen in de natuur en gewoon even toe aan iets anders.

De haven van Leer

Leer Haven

Leer haven Duitsland

Nadat we de auto hebben geparkeerd, lopen we direct richting de haven. Vaste prik eigenlijk om eerst daar even een kijkje te gaan nemen. Met de kerstdagen in aantocht beginnen ze in Leer al een beetje met de versieringen. Normaal is het altijd gezellig druk in de haven, zeker in december als ook de kerststalletjes geopend zijn.

Nu is het nagenoeg uitgestorven, want hoewel het zonnetje schijnt, is het bij het water toch best wel fris. We lopen ons gebruikelijk rondje en kijken even bij een aantal opduwers. Schattig om te zien, maar moest er niet aandenken om zelf op zo’n super smal bootje te moeten stappen.

De oude binnenstad van Leer

centrum Leer Duitsland

Vaak zijn de winkels in dit deel van Leer op zondag wel geopend, maar nu vanwege corona zijn ze ook hier op zondag gesloten. Jammer, want ik mag altijd graag in die snuisterwinkeltjes gluren, maar begrijpelijk is het natuurlijk wel. Natuurlijk maak ik weer foto’s van mijn vaste plekjes zoals deze twee steegjes.

De ene nog volledig in herfstkleuren en de andere met de Oude Waag op de achtergrond. Door de jaren heen heb ik er tig foto’s van gemaakt en ook nu moet ik beide steegjes weer vastleggen.

oude binnenstad Leer

kerstmarkt Leer

Ondertussen geniet ik ook van de prachtige pandjes en dito gevels in dit deel van de stad. Alles ziet er goed onderhouden uit en nodigt uit om te gluren in de etalages. Ondertussen wandelen we op ons gemak richting het centrum met de diverse winkels. Ook hier is het rustig, slechts een handjevol wandelaars komen we onderweg tegen. De eerste kerststalletjes treffen we wel aan, ook deze zijn gesloten, maar zullen ongetwijfeld in december wel geopend zijn.

Terug naar de haven van Leer

Nadat we wat hebben rondgekeken, gaan we via de boulevard terug naar de haven. Het mooie van deze route is dat we nu alvast getuige zijn van de ondergaande zon. Uiteindelijk lopen we niet helemaal terug naar de haven, maar duiken we opnieuw nog even de oude binnenstad in en ontdekken tot onze verrassing nog weer nieuwe steegjes waar we nog niet eerder waren geweest.

Zo komen we ineens uit aan de achterkant van het steegje waar ik normaal altijd foto’s van maak. Ideaal om op die manier binnendoor te steken richting de parkeerplaats.

Al met al zijn we zo’n kleine twee uurtjes in Leer geweest en hebben we genoten van de rust in het stadje. Even ongestoord en op ons gemak genieten van het oude centrum. Het voelde bijna alsof alles normaal was…

Burserschlucht kloof Vorarlberg

Afzien tijdens de rondwandeling door de Bürser Schlucht

Oostenrijk en Schluchten, het hoort bij elkaar. Ook wij gaan meestal wel op ontdekking in zo’n kloof, zoals bijvoorbeeld in Bürser Schlucht. Volgens internet een wandeling voor beginners, maar geloof mij, dat was het allesbehalve! Het was glibberen, het was klimmen, het was afzien, het was knikkende knietjes, het was op sommige plekken best gevaarlijk, maar we hebben het gered! Gaan jullie met mij mee op ontdekking in de Bürser Schlucht?

De Bürser Schlucht

In Vorarlberg heb je de keuze uit maar liefst acht verschillende kloven. Aangezien we afgelopen september in Bürs verbleven, was het voor ons logisch om de Bürser Schlucht te gaan ontdekken. Lekker dichtbij onze uitvalbasis en volgens de site van Vorarlberg biedt deze kloof een uniek inkijkje in de geologische geschiedenis. Daarnaast wordt deze kloof gezien als één van de mooisten in de Alpen.

Reden genoeg dus om hier zelf een kijkje te gaan nemen!

Wandelen door de Bürser Schlucht

Burserschlucht Vorarlberg Oostenrijk

De totale lengte van de wandeling door de Bürser Schlucht  is zo’n 4,6 km en volgens de site zou je dit in pak ’em beet twee uurtjes moeten hebben volbracht. Prima te doen dus op onze laatste dag in Oostenrijk, althans dat denken we dan nog heel optimistisch.

Nadat we de auto hebben geparkeerd, gaan we richting de ingang van de kloof en is het gewoon een kwestie van het pad volgen. Al vrij snel wordt het ons duidelijk dat de paden wel wat glibberig zijn, ondanks dat het de afgelopen tien dagen niet heeft geregend. Ook zijn sommige gedeeltes bepaald niet breed en is het zeker met tegenliggers of achterop komende wandelaars even passen en meten om elkaar voor bij te kunnen laten.

Burserschlucht kloof Vorarlberg

Op dat moment genieten we echter nog volop van onze wandeling. Rechts van ons zien we de kloof steeds smaller en smaller worden. Doordat we er in september waren, stroomt er helaas niet veel water meer door de kloof. Toch blijft het fascinerend om te zien.

Zeker als we op een bepaald moment middels een houten brug naar de overkant van de kloof moeten. Dan zie en ervaar je pas echt het natuurgeweld van zo’n kloof. We steken de kloof een paar keer over en iedere keer weer is het genieten geblazen. Toch beginnen we ons ook zorgen te maken.

Hoger en hoger en hoger

Burserschlucht Vorarlberg Oostenrijk

Zoals gezegd slaat de twijfel, zeker bij mij, een beetje toe. We zijn inmiddels twee uur aan het wandelen en hadden de gehele wandeling nu bijna gehad moeten hebben. Wij staan echter nog maar midden in de kloof en hebben geen idee hoe ver het nu nog is.

Ook op de bordjes wordt dit helaas niet aangegeven. Er zit dan ook niks anders op dan maar gewoon door te lopen. Op een gegeven ogenblik missen we blijkbaar een bordje en slaan we de verkeerde richting in. We klimmen steeds hoger en hoger terwijl we voor ons gevoel zouden moeten dalen. Na overleg met andere wandelaars blijkt inderdaad dat we de verkeerde richting op gaan. We gaan terug naar de kruising en pakken vanaf dat punt de route weer op.

Burserschlucht kloof Vorarlberg

Al met al hebben we zo’n half uur hiermee verloren. Dat is op zich niet het ergste, maar mijn knieën beginnen pijn te doen van het vele klimmen en glibberen. We zijn dan ook allebei blij dat we na een tijdje op een breed wandelpad uitkomen. Eindelijk kunnen we weer een beetje genieten van onze wandeling.

Terug naar de parkeerplaats bij de Bürser Schlucht

Eenmaal op het brede wandelpad fleuren we allebei weer wat op, maar dat is helaas maar van korte duur. Al vrij snel komen we daarna uit bij een glibberig steil paadje naar beneden waar we ineens midden tussen gigantische rotsen staan. Het ergste leed lijkt daarmee achter de rug te zijn, want na dit gedeelte komen we op de openbare weg terecht.

In de verte zien we Bürs liggen en in de veronderstelling dat het nog maar eventjes is, zetten we onze wandeling voort. Alleen blijkt het laatste deel nog vrij steil naar beneden te lopen en is dit zeker niet het mooiste deel van de wandeling. Uiteindelijk komen we na vier uur (!) wandelen aan in het dorp en is het nog een kwartiertje naar de parkeerplaats.

Onderweg strompel ik even snel de supermarkt in om deo te kopen, want beiden stinken we een uur in de wind naar zweet. Op het laatst is de gang er totaal uit en willen we nog maar één ding, met de benen omhoog en deze dag afsluiten. Aangezien het inmiddels al bijna 17.00 uur is, besluiten we om onszelf te trakteren op iets lekkers. Dat hebben we wel verdiend na zo’n pittige klim!

Praktische informatie over de Bürser Schlucht

  • toegang is gratis, evenals het parkeren
  • totale lengte van de wandeling is 4,6 km. Volgens de site moet je hier 2 uur voor uittrekken. Wij deden het echter in ruim vier uur, zijn natuurlijk geen ervaren bergwandelaars, maar deze wandeling staat ten onrechte bekend als een lichte wandeling, dus trek er zeker meer tijd voor uit.
  • zorg voor stevige wandelschoenen, de paden zijn smal, glibberig en nogal steil
  • geen horeca aanwezig
Vesting Bourtange Groningen

Terug in de tijd in vesting Bourtange

Ben je een liefhebber van vestingstadjes? Dan moet je echt eens het vestingstadje Bourtange in de provincie Groningen bezoeken. Deze vesting doet oude tijden herleven en biedt haar bezoekers volop vertier. Niet alleen ga je terug naar het jaar 1742 en kun je ervaren hoe er in die tijd werd geleefd in de vesting, ook zijn er tig van leuke winkeltjes en musea. Kortom, alle ingrediënten zijn aanwezig voor een leuke tijd!

Achtergrondinformatie over vesting Bourtange

Vesting Bourtange

In 1580 gaf Willem van Oranje opdracht om op de grens met Duitsland een fort aan te leggen. Dat werd uiteindelijk vesting Bourtange. Tot 1851 was de vesting in gebruik, maar daarna werd het opgegeven. Er ontstond vervolgens een agrarisch dorp waarvan nog enkele gebouwen in de vesting aan deze tijd herinneren.

De gemeente Vlagtwedde, waar Bourtange onder valt, besloot in de jaren 60 van de vorige eeuw om de vesting te reconstrueren, zo werden wallen opnieuw opgeworpen, grachten werden gegraven en er werden soldatenbarakken gebouwd. Tegenwoordig is de vesting niet alleen toegankelijk voor het publiek, ook wordt de vesting bewoond.

Rondstruinen in vesting Bourtange

Vesting Bourtange Groningen

Voor ons is het nog geen half uur rijden en dat betekent dat we er meestal wel één tot twee keer in het jaar komen. Meestal is het dan behoorlijk druk, maar nu in het coronatijdperk leek het mij dé gelegenheid om eens rustig door de vesting te kunnen struinen.

Dat kon inderdaad. Sterker nog, het was zowat uitgestorven! Volgens mij waren er hooguit een handjevol bezoekers en dat betekende voor mij in ieder geval heerlijk genieten. Niet alleen de horeca was gesloten vanwege de coronamaatregelen, ook de meeste winkeltjes waren gesloten. Alleen de kaarsenmakerij was geopend waar je zelfs nog coffee to go kon kopen.

Doordat het zo heerlijk rustig was, kon ik op mijn gemak langs mijn favoriete plekjes in de vesting slenteren.

Favoriete plekjes in de vesting

Al voordat we de vesting inlopen, trekt de toegangspoort altijd mijn aandacht. Ik ben gek op dit soort doorkijkjes, maar meestal moet ik enorm lang wachten voor ik een foto kan maken zonder al teveel tot geen mensen op de foto. Deze middag is dat totaal geen probleem. Genieten dus!

huizen vesting Bourtange

Ook de huizen trekken mijn aandacht, aangezien ze natuurlijk stuk voor stuk oud zijn. Daarnaast zijn ze ook allemaal goed onderhouden en is het normaal gesproken een heel levendige vesting. Vooral de steegjes met mooie oude panden én nog enigszins in een herfstachtige setting trekken dan mijn aandacht. Sommige bewoners versieren hun huizen nog wat meer en hebben bankjes met herfststukjes voor de deur staan.

marktplein vesting Bourtange

Ook het marktplein waar het normaal een gezellige drukte is, behoort tot mijn favoriete plekjes. Hier tref je niet alleen diverse snuffelwinkeltjes aan, maar vind je ook de horeca. Zeker in de zomer zitten de terrassen hier altijd gezellig vol. Het is ons in ieder geval nog nooit gelukt om een plekje te vinden en ja, nu in het coronatijdperk is het natuurlijk gesloten. Toch blijft het een mooi plekje, vooral zo met die kinderkopjes.

vestingwal Bourtange

kanonnen vesting Bourtange

Vanaf het marktplein kun je diverse steegjes inlopen, verdwalen is eigenlijk niet mogelijk, want vroeg of laat kom je altijd weer terug op het marktplein. Loop zeker zo’n steegje even in, want dan kom je bij de vestingwal waar ook de kanonnen staan opgesteld. Van april tot oktober (onder normale omstandigheden) vindt op het marktplein een exercitie plaats. Dan wordt er gedemonstreerd hoe de soldaten klaar worden gestoomd om ten strijde te trekken. Uiteindelijk eindigt dit met enkele kanonschoten en geloof mij, dat is oorverdovend!

Herfst in Bourtange

herfst vesting Bourtange

Zeker in de herfst vind ik het heerlijk om even een middagje rond te struinen in de vesting. Ook nu word ik op mijn wenken bediend. Mooie herfstkleuren en her en der leuke herfststukjes.

Weliswaar is het wel wat minder dan in voorgaande jaren, maar dat zal ongetwijfeld ook door de huidige omstandigheden komen.

Praktische informatie

  • rondom de vesting zijn twee parkeerplaatsen, deze zijn gratis
  • de vesting is het gehele door gratis te bezoeken
  • voor € 8,50 per volwassene krijg je toegang tot de zes musea in de vesting.
  • op het marktplein vind je diverse winkeltjes met handgemaakte producten & horecatentjes
  • Voor actuele informatie over de openingstijden van de musea en winkeltjes klik hier
  • Horeca is tot nader orde gesloten

Ben jij hier al eens geweest?

 

Evertsbos Anloo Drenthe

Genieten van de herfst in het Evertsbos

In de herfst ben ik altijd op zoek naar mooie wandelroutes in het bos. Bij Marcella las ik over Het Evertsbos en mijn nieuwsgierigheid was direct geprikkeld. Nog nooit van gehoord, maar als zo’n bos zich op nog geen twintig minuten van mijn huis bevind, dan moet ik dat natuurlijk met eigen ogen zien. Gaan jullie met mee aan de wandel in Het Evertsbos?

Het Evertsbos bij Anloo

Op het voormalige landgoed Ter Borgh bij Anloo kun je naar hartenlust wandelen, de frisse bosgeur opsnuiven en genieten van de natuur. Maar behalve een ‘gewoon’ wandelbos is het gebied ook een schatkamer van de geschiedenis. Je vindt er de sporen van duizenden jaren menselijke activiteiten. Ook is het een heel afwisselend bos omdat er zoveel verschillende soorten bomen geplant zijn. Vennen en heidevelden voegen extra natuurlijke rijkdom toe. De coniferencollectie in het Pinetum en het onderduikershol uit de Tweede Wereldoorlog liggen ook langs de route en zijn een bezoek waard (bron: Staatsbosbeheer)

Aangezien ik momenteel vooral voor routes ga van om en nabij de vijf kilometer, werd ik direct enthousiast bij het zien van de gele route. Precies vijf kilometer. Ideaal dus voor op een zonnige zondagmiddag.

Cultuur-historische wandelroute

Aangekomen bij de parkeerplaats Galgwanderveen in Eext schrikken we in eerste instantie van de drukte. Geen plekje meer te vinden, maar gelukkig is parkeren langs de onverharde weg ook mogelijk, dus parkeren we daar de auto en kijken we voor de zekerheid nog even op het informatiebord.

De bedoeling was de gele route te gaan lopen en ook na een blik op het informatiebord blijven we daarbij. Altijd leuk om natuur, cultuur en een stukje geschiedenis met elkaar te kunnen combineren. Ik ben benieuwd wat we zoal zullen tegenkomen!

Evertsbos Anloo

visvijer Evertsbos

Vlak bij de parkeerplaats komen we al langs de eerste fotostop, namelijk een visvijver. Ik kan me zo voorstellen dat als je hier ‘s ochtends vroeg bent dat je dan oog in oog zou kunnen komen te staan met hertjes. Eigenlijk zou ik dat gewoon eens moeten doen, maar op de één of andere manier komt dat er in de praktijk nooit van. Een wandeling rondom de visvijver is mogelijk, maar aangezien we nog vijf kilometer voor de boeg hebben, houden we het bij het maken van een paar foto’s.

Het Oorlogsmonument in Het Evertsbos

Evertsbos Anloo Drenthe

Oorlogsmunment Evertsbos Drenthe

Als we na de visvijver het bos inlopen, komen we al vrij snel op een breed pad terecht. Niet veel later lopen we langs een afgeschermd natuurgebied en zien we het Oorlogsmonument in de verte al opdoemen. Voor bij het hek lezen we het informatiebord en ontdekken we op die manier dat in de Tweede Wereldoorlog op de plek van het monument een onderduikershol moet zijn geweest.

Daar is helaas niks meer van te zien, maar elke steen van het Oorlogsmonument staat voor een persoon die tijdens de WOII in dit gebied is gefusilleerd.

Herfsttaferelen in Het Evertsbos

herfst Evertsbos Anloo

We vervolgen onze route en komen al vrij snel in een groot heidegebied terecht. Nu natuurlijk uitgebloeid, maar ik hou het zeker in gedachten voor volgend jaar om hier in augustus naar terug te keren. Aan de rand van dit heidegebied genieten we van diverse mooie bomen.

Her en der zien we een paar paddenstoelen, maar vooralsnog spot ik nog niet mijn favoriete, de rood met witte stippen.

Op een bepaald moment slingeren we het bos weer in en komen we langs een gebied met veel varens. Ook hier staan de nodige paddenstoelen én zelfs nog een paar rood met witte stippen exemplaren! Echt genieten dus!

Hunebed D11 en het Pinetum Ter Borgh

Hunebed D11 Evertsbos

Drenthe staat natuurlijk bekend om zijn vele hunebedden en ook in het Evertbos staat er eentje, de D11. Blijft toch bijzonder om zoiets te zien en te bedenken dat er ooit mensen in hebben gewoond. Voor ons is het nu slechts een korte fotostop. Bij dit hunebed staat ook een bordje dat wijst in de richting van Pinetum,

Pinetum Evertsbos

Ook de gele paaltjes wijzen in die richting, dus gaan we verder op ontdekking. Bij de ingang van het Pinetum zien we een informatiebord en komen we erachter dat het Pinetum een naaldbomentuin is dat is aangelegd door de familie Everts. Prachtig om te zien, vooral als alles in bloei staat. Voor nu genieten we van de prachtige naaldbomen en houden we het bij een klein rondje in dit gebied.

Voor ons is dit op het einde van de wandeling, maar wil je niet de hele route van vijf kilometer lopen, dan kun je het Pinetum ook bereiken na een korte wandeling vanaf de parkeerplaats aan de Anderenseweg.

Zoals gezegd waren we hier nog niet eerder geweest, maar het is zeker een gebied waar ik terug zal komen. Een gevarieerd landschap dat ongetwijfeld in elke jaargetijde iets moois te bieden heeft. Zo wil ik zeker terug in augustus als de heide in bloei staat.

Praktische informatie over het Evertbos

  • diverse parkeerplaatsen: Galgwanderveen in Eext en Anderenseweg in Anderen
  • start gele route: parkeerplaats Galgwanderveen in Eext
  • hoogtepunten gele wandelroute: visvijver, gevarieerd landschap, Oorlogsmonument, hunebed D11 en Pinetum
  • zorg voor stevige wandelschoenen, de gehele route is onverhard en kan drassig zijn
  • totale lengte gele route is vijf kilometer, wij deden er inclusief stops 1,5 uur over
  • geen horeca onderweg
Evertsbos Anloo

At the Moment #45: Coronaperikelen, wandelen én een vraag aan jullie!

In At the Moment vertel ik je wat ik zoal heb beleefd, waar ik druk mee ben en waar ik heel erg naar uit kijk. Nieuwsgierig hiernaar? Lees dan lekker verder! Zo niet, dan tot een volgende keer!

Waar hou ik mij vooral mee bezig?

Tja, aangezien we nog steeds volop in het corona tijdperk zitten, bestaat mijn wereldje vooral uit werken en wandelen. Veel andere mogelijkheden zijn er helaas niet. Geen uitstapjes naar Duitsland, geen gezellige dates met vriendinnen en al helemaal geen lekkere lunch-afspraken.

Mikey november

De dagen lijken dan ook voor mijn gevoel veel op elkaar. ‘s Ochtends slinger ik de laptop aan, draai me om en druk de waterkoker aan. En dat gaat dan de hele week zo een beetje door. Op vrijdag werk ik dan meestal op kantoor, deze week toevallig woensdag, en dat voelt ergens als een uitje. Even een andere omgeving, bijpraten met enkele collega’s en het gevoel te hebben dat je even weer in het normale wereldje zit. Ik mis dat gewone wereldje best wel en merk nu met de donkere dagen dat het me gaat benauwen.

Het idee dat we hier nog wel een tijdje mee zitten en dus weinig kunnen, laat staan plannen kunnen maken, dat knaagt wel aan me. Ik ben niet zo geschikt voor al dat thuishangen, ik wil gewoon de hort op. En ja, ik weet het, ‘we kunnen best nog wel wat’, maar hoewel ik wandelen ontzettend leuk vind, wil ik ook weleens iets anders doen. Gewoon een weekendje weg, een andere omgeving, een leuk stadje verkennen met alles erop en eraan.

Waar geniet ik van?

Evertsbos Anloo

Is het dan alleen maar kommer en kwel? Natuurlijk niet! Op een mooie herfstdag zie ik het een stuk positiever in dan op die grijze mistige dagen eerder deze week. Dan geniet ik oprecht van al het moois dat de herfst te bieden heeft en trek ik er maar al te graag op uit richting het bos.

Afgelopen weekend bv waren we voor het eerst in het Evertsbos, in de buurt van Anloo, en ik kan jullie nu al verklappen dat we er ongetwijfeld vaker zullen gaan komen. Wat een prachtig mooi gebied én dat op nog geen twintig minuten rijden van huis! Een artikel over dit gebied volgt natuurlijk nog.

genietmomenten oktober

Ook geniet ik nog steeds enorm van ons vakantiehuisje. Okay, het seizoen is voorbij, maar dat betekent niet dat we er niet meer komen natuurlijk. Ook daar moeten de bladeren worden opgeruimd en moet alles klaargemaakt worden voor de winter. Verder probeer ik te ontdekken of ik ook maar iets van tekentalent in me heb. Mede door het kijken naar Project Rembrandt is dit gaan kriebelen, niet dat ik mezelf nu direct zie als een enorm getalenteerde kunstenares, maar ach, het is wat anders dan lezen en met mijn mobieltje bezig te zijn.

Sinds ik met Weight Watchers ben begonnen, heb ik ook mijn kookboeken weer herontdekt en probeer ik elke week minimaal twee nieuwe recepten uit. Tot nu toe zijn ze allemaal goedgekeurd, dus we hebben er een heel arsenaal aan nieuwe gerechten bij gekregen.

Tenslotte, ook Mikey zorgt elke dag voor een big smile op mijn gezicht. Afgelopen week was het al een half jaar dik aan tussen ons en dat betekende natuurlijk een extra knuffelsessie.

Waar kijk ik naar uit?

Normaal zou ik nu zeggen: ons nachtje Kassel, de kerstmarkten in Duitsland en in Bourtange, maar helaas, niks van dit alles gaat door. Voor het eerst in jaren heb ik zelfs nog vakantiedagen over en hoewel ik aan de ene kant dolgraag nog een dagje vrij zou willen nemen, zou ik eerlijk gezegd niet weten wat ik dan moest gaan doen behalve datgene wat ik nu al doe.

Kortom, ik kan wel wat hulp c.q. tips gebruiken én vandaar mijn vraag aan jullie!

Wat vinden jullie een leuk fotoproject voor mij?

Zoals jullie inmiddels wel weten, vind ik het leuk om overal foto’s van te maken. Zonder mijn camera ga ik dan ook praktisch niet de deur uit, maar ik kan wel een uitdaging op dat gebied gebruiken. Dus laat jullie suggesties achter in de reacties en dan ga ik daar in de komende weken mee aan de slag!

Ennemaborg Midwolda

Wandelen in het natuurbos achter de Ennemaborg

Meestal wandel ik bij de Fraeylemaborg in Slochteren, maar ook de Ennemaborg in Midwolda biedt volop wandelplezier. Zeker in de herfst, want het natuurbos achter de borg heeft dan heel wat moois te bieden. Van bijzondere paddenstoelen tot mooie herfstkleuren en doorkijkjes, maar ook kun je zomaar oog in oog staan met enkele bewoners van dit natuurbos. Bij mijn eerste kennismaking met dit bos was ik niet direct enthousiast. Ik vond het maar wat saai, beetje recht toe, recht aan. Nu ik er een tweede keer heb gewandeld, heb ik een heel ander beeld van dit prachtige bos gekregen. Gaan jullie met mij mee op ontdekking?

Ennemaborg in Midwolde

Ennemaborg Midwolda

Het Koetshuis Ennemaborg Midwolda

De Ennemaborg in Midwolda is één van de vele borgen die de provincie Groningen rijk is. De borg dateert uit de veertiende eeuw en wordt geheel terecht gezien als één van de pronkstukken in Groningen. Sinds 1992 huurt kunstenares Maya Wildevuur de borg en heeft ze haar atelier erin gevestigd.

Naast de borg bevindt zich Het Koetshuis waar je normaal na of voor je wandeling kunt genieten van een lekkere versnapering. Nu in het corona tijdperk is Het Koetshuis gesloten en wordt het verbouwd. Naar verwachting is de verbouwing in het voorjaar van 2021 afgerond en stiekem ga ik ervan uit dat we tegen die tijd vast wel weer op het terras kunnen nagenieten of bijkomen van een wandeling door het natuurbos.

Wandelen door het natuurbos

Ennemaborg Midwolda

Het grootste gedeelte van het jaar zul je mij niet zo snel aantreffen in een bos. Het geeft mij vaak een opgesloten gevoel, maar in de herfst probeer ik daarentegen zoveel mogelijk naar het bos te gaan. De herfst vind ik het seizoen bij uitstek om te gaan wandelen in het bos. Juist vanwege die prachtige herfstkleuren, de paddenstoelen die je dan zoal aantreft, maar ook het stampen door een vol bladerdek heeft zo zijn charmes.

Achter de Ennemaborg ligt een park met een brede oprijlaan van drie kilometer lang, een waterlelievijver en vind je diverse beeldwerken. Je kunt dus ook een klein rondje wandelen en je beperken tot het parkgedeelte. Als je echter verder wandelt, kom je automatisch in het aangrenzende bos terecht. Hier heb je de keuze om gewoon rechtdoor te wandelen of direct over de statige witte burg rechts- of links af te slaan en dan de gele routepaaltjes te volgen.

natuurbos Midwolda

Deze wandeling is in totaal zes kilometer, maar je kunt de route onderweg op diverse plekken inkorten en terug richting de Ennemaborg te wandelen. Op een zonnige zondag liepen wij deze wandeling en genoten we van de mooie herfstkleuren en de leuke onverwachtse doorkijkjes met een weids uitzicht.

Ontmoeting met de bewoners van het bos: de Konikpaarden

Konikpaarden Ennemaborg

Tijdens onze eerste wandeling was dit juist de reden om er te gaan wandelen, maar kwamen we ze helaas niet tegen. Nu had ik er totaal niet aan gedacht en stonden we ineens oog in oog met een kudde Konikpaarden. Deze wilde paarden beheren het bos en begrazen het gehele jaar het landgoed. Ook ‘s winters kun je ze zomaar ergens tegenkomen op het landgoed, want ze zijn het gehele jaar door te vinden in het bos.

Zelf blijf ik altijd op een veilige afstand staan, maar ze schijnen weinig te doen aangezien ze inmiddels gewend zijn aan mensen.

Al met al een mooi gebied om zeker in de herfst een kijkje te gaan nemen of in het vroege voorjaar als alle flora en fauna langzaam weer uit hun winterslaap ontwaakt.

Praktische informatie over wandelen bij de Ennemaborg

  • het park en het natuurbos zijn vrij toegankelijk voor het publiek
  • gratis parkeergelegenheid tegenover de Ennemaborg
  • horeca aanwezig, Het Koetshuis, nu tijdelijk gesloten
  • diverse wandelingen mogelijk, uitgezette gele wandelroute is in totaal zes kilometer
  • zorg voor stevige wandelschoenen, het kan drassig zijn
At the Moment herfst

Dag Oktober, Hallo November!

En zo zit ook ineens oktober erop. Een maand waarin het vooral draaide om terug te keren in het gewone ritme, voor zover je nog van gewoon kunt spreken dit jaar. Ook een maand waarin de herfst definitief zijn intrede deed. Dat betekende vooral veel wandelen in de natuur en paddenstoelen spotten. Benieuwd wat ik zoal heb uitgespookt en wat onze plannen zijn voor november? Ik vertel je er alles over!

Op paddenstoelenjacht in De Heemtuin

Paddenstoelen De Heemtuin oktober

Een terugkerend iets in de herfst, namelijk het spotten van paddenstoelen. Sinds ik een paar jaar geleden mijn eerste rode paddenstoel met witte stip heb gezien, ben ik verkocht. Gelukkig hoef ik daar niet ver voor te rijden, want in mijn favoriete natuurgebied De Heemtuin in Muntendam word ik op dat gebied elk jaar flink verrast.

Ook deze herfst ben ik er al een paar keer geweest en zie ik steeds weer nieuwe exemplaren. Het zal helaas niet lang meer duren dat ze verdwijnen, dus mocht je nog paddenstoelen willen spotten, wacht dan niet te lang!

Prachtige herfstwandelingen

Herfstwandeling Appelbergen oktober

Sowieso stond oktober vooral in het teken van wandelen. Bijna elk weekend trok ik de wandelschoenen wel aan om ergens een mooie wandeling te maken. Zo ging ik met mijn moeder naar het natuurgebied Appelbergen in Glimmen, een gebied dat we vorig jaar hebben ontdekt en direct wisten dat we terug zouden komen.

Dat deden we dan ook op een mooie zaterdagmiddag en ja, het was zeker weer genieten. Alleen zo jammer dat inmiddels de horeca was gesloten, maar gelukkig was er nog wel de optie voor coffee to go.

Ennemaborg Midwolda oktober

Met René ging ik terug naar de Ennemaborg in Midwolda. Mijn eerste ontmoeting met het bos achter de borg was niet zo’n succes, althans, ik vond het op zich vrij saai. Nu we ons wat meer in de routes hadden verdiept, werd het deze keer een stuk leuker én vooral mooier. Ook kwamen we ineens oog in oog te staan met een paar bewoners van dit gebied. Altijd mooi om ze in het wild tegen te komen.

Borgerswold Veendam oktober

Ook ging ik nog weer terug naar Borgerswold in Veendam en liep ik daar mijn gebruikelijke rondje. Normaal vind ik het niet zo’n bijzonder mooi gebied, maar in de herfst wordt het een ander verhaal. Dan geniet ik enorm van de prachtige herfstkleuren.

Volop knuffelen met Mikey

Mikey oktober

Komende maand is Mikey een half jaar bij ons en ik kan niet anders zeggen dan dat ik stapel gek op dit beestje ben. Okay, luisteren is nog steeds een probleem, maar ach, dat maakt hij meer dan goed door lekker veel op schoot te komen liggen. Zeker nu het ‘s avonds op tijd donker is, wil meneer niks liever dan lekker op schoot hangen.

Ook tijdens het thuiswerken is meneer een grote hulp. Hoewel… het gebeurt ook regelmatig dat ie midden op het toetsenbord gaat liggen waardoor ik vast kom te zitten. Niet echt handig, maar ach, hoe kun je nee zeggen tegen zo’n mooie kater?

Welke foto kreeg de meeste likes op Instagram?

In oktober plaatste ik natuurlijk de nodige foto’s van paddenstoelen, dus het verbaast me dan ook niet dat deze foto de meeste likes heeft gekregen. Ook mijn persoonlijke favoriet, want dit is toch gewoon super schattig? Zo’n grote paddenstoel met zo’n kleintje eronder?

Wat waren verder nog hoogtepuntjes in oktober?

  • de leesflow heb ik inmiddels weer helemaal gevonden, de teller staat nu op 27, nog drie dan heb ik mijn doel voor dit jaar gehaald.
  • nog steeds goed bezig met Weight Watchers, okay, afgelopen week qua beweging minder, maar qua eetpatroon ben ik op de goede weg.
  • de spaarzame dagen op kantoor, leuk om dan enkele collega’s te treffen en even in het echt bij te kunnen kletsen
  • de mooie zonsopkomsten, nog steeds wil ik een keer op mijn vrije dag voor dag en dauw naar De Heemtuin om daar foto’s van te maken
  • de finale van Wie is de Mol, vanaf het begin zat ik in de Nikki tunnel, maar helaas…

Wat zijn onze plannen voor november?

De agenda is leeg, het nachtje Kassel is geannuleerd en plannen hebben we dan ook totaal niet. Het is vooral een beetje van dag tot dag leven en dat valt me best zwaar. Dat je overal bij na moet denken, dat je niet spontaan met vrienden iets kunt afspreken, dat je niet zo maar even ergens naar toe kunt gaan en dat ook even boodschappen doen in Duitsland beter uitgesteld kan worden.

Dus ja, dat wordt duimen op nog een paar mooie herfstdagen zodat we lekker aan de wandel kunnen gaan. Ook moeten we nodig met de tuin bij ons vakantiehuisje bezig, want ook daar ligt inmiddels vast een flinke stapel bladeren. En ja, ik denk dat ik ook maar eens bezig ga met het fotoboek van Oostenrijk. Mooi project voor de komende maand!

Hoe was jouw oktober?

De Natursprünge-Weg in Brandnertal: een leuke wandeling voor iedereen

Afgelopen september verbleven we twaalf dagen in Brandnertal in Vorarlberg. Vanuit hier maakten we diverse uitstapjes. Van pittige wandelingen zoals de Seetalwandeling tot een mooie wandeling op de Kristberg door een bosrijke omgeving. Ook gingen we een middagje naar Lech en reden we de prachtige Silvretta Hochalmstrasse. En ja, natuurlijk gingen we ook op ontdekking in Brandnertal zelf. Hier genoten we van een heerlijke wandeling met prachtige vergezichten, onverwachtse ontmoetingen en verrassende plekjes. Genieten jullie met mij mee?

Brandnertal

Brandnertal

Brandnertal is één van de bekendste dalen van Vorarlberg. Vooral in de winter trekt het duizenden toeristen vanwege het ruime aanbod aan skipistes. Met slechts twee dorpen, namelijk Brand en Bürsenberg, lijkt het niet erg groot, toch is het nog een behoorlijk uitgestrekt gebied. Met maar liefst vijf kabelbanen zijn er diverse mogelijkheden om de bergwereld in Brandnertal te verkennen.

Ook in de zomer is het een geliefde bestemming voor wandelaars en natuurliefhebbers. Zeker ook omdat één van de mooiste bergmeren in Oostenrijk, de Lünersee, zich hier bevindt. Ook wij zijn meerdere keren bij de Lünersee geweest, maar deze keer kozen we bewust voor een andere uitvalshoek.

Dorfbahn en Panoramabahn

Dorfbahn Brandnertal

Panoramabahn Brandnertal

Vanuit onze uitvalbasis Bürsenberg is het nog geen kwartiertje rijden naar het naastgelegen dorpje Brand. Midden in het centrum vinden we hier het dalstation voor de Dorfbahn. Het parkeerterrein bij de kabelbaan is al vol, maar vlakbij is een groot parkeerterrein waar nog volop ruimte is.

Nadat we onze spullen hebben gepakt en dankzij onze Montafon kaart niet in de rij voor de kassa hoeven, lopen we direct door richting de kabelbaan.  In slechts een paar minuten worden we naar boven vervoerd. Hier kijken we eventjes rond, maar veel valt er helaas niet te zien. We besluiten dan ook om met de Panorambahn nog een stuk hoger te gaan (1.680 meter). In tegenstelling tot de Dorfbahn is de Panoramabahn een gondel waar we met meer mensen tegelijk in gaan. Het is even wennen om ineens met meer mensen in een kleine ruimte te staan.

Wandelen in Brandnertal: de Natursprünge-Weg

Eenmaal boven aangekomen valt ons oog natuurlijk direct op restaurant Frööd, maar voor de verandering besluiten we om eerst voor een wandeling te gaan. Eventueel kunnen we op de terugweg alsnog op het uitnodigende terras neerploffen om onder het genot van wat lekkers te genieten van het uitzicht.

Daarnaast valt mijn oog direct op een kudde koeien die mij van verre al luidkeels begroeten. Met mijn voorliefde voor Oostenrijkse koeien kan ik het dan ook niet laten om even naar ze toe te gaan.

Daarna is het toch echt tijd om ons te richten op de mogelijke wandelroutes. Hoewel ik me van tevoren al een beetje had voorbereid, staat ook hier weer een bord met de wandelroutes en de afstanden. Voor ons is het al vrij snel duidelijk dat we voor de Natursprünge-Weg zullen gaan. Een rondwandeling, tevens geschikt voor families met kinderwagens, van zo’n vijf kilometer. We willen opnieuw gewoon lekker genieten en dan is zo’n themawandeling ideaal.

Boomstammen en diverse wetenswaardigheden

Natursprunge weg Brandnertal

Brandnertal Oostenrijk

De Natursprünge-Weg is een vrije nieuw aangelegde wandeling waar  je op een leuke manier allerlei feitjes en weetjes krijgt voorgeschoteld over de natuur in dit gebied. Veelal gebeurt dit door middel van boomstammen, zogenaamde Stammwissen. Bij sommigen blijven we wel even staan, bij anderen lopen we gewoon door.

Wanda wandelen

Hoewel het stuk voor stuk de moeite waard is om meer te weten te komen over stenen, rotsen, bomen en lawines, gaat het voor ons vooral om de wandeling op zich. En ja, die is gewoon prachtig! We genieten dan ook volop, vooral als we over een breed wandelpad langs prachtige vergezichten wandelen. Gelukkig staan er onderweg diverse bankjes zodat we op ons gemak van dit uitzicht kunnen genieten.

Na zo’n anderhalf uur zien we ineens een boerderij opduiken, maar als we dichterbij komen, zien we dat het een bemande berghut is, de Innere Alpe Parpfienz. We aarzelen dan ook totaal niet en besluiten om hier even een pauze in te lassen. De Innere Alpe Parpfienz heeft geen uitgebreide kaart, maar de simpele lunch, een lokale specialiteit, smaakt ons goed. Ook voor kinderen is dit een leuke plek, want voor de berghut is namelijk een speeltuin.

Terug naar Brand met de Dorfbahn

Nadat we de berghut hebben verlaten, is het nog maar een klein stukje naar de Dorfbahn. Onderweg hebben we nog de mogelijkheid om een stukje Blotevoetenpad mee te pikken, maar dat is niet helemaal ons ding, dus gaan we linea recta naar de kabelbaan.

Doordat we al iets hebben gegeten bij de berghut hoeven we niet nog met de Panoramabahn omhoog naar restaurant Frööd. Wel een reden om nog een keertje terug te gaan natuurlijk. In plaats daarvan besluiten we dus om met de Dorfbahn terug te gaan naar Brand. Al met al kijken we terug op een heerlijke wandeling door een prachtig gebied!

Praktische informatie over de Natursprünge-Weg:

  • bereikbaar via twee kabelbanen, de Dorfbahn in het centrum van Brand en dan overstappen op de Panorambahn, direct naast het bergstation waar je uit de Dorfbahn stapt
  • lengte Natursprünge-Weg is 4,6 kilometer over een onverharde wandelpad. Geschikt voor families met kinderen en kinderwagens. Door verschillende stops inclusief lunch deden wij er zo’n 2,5 uur over.
  • Diverse horecagelegenheden: bij de Dorfbahn een kiosk, bij de Panoramabahn Restaurant Frööd en onderweg nog berghut Innere Alpe Parpfienz
  • Gratis parkeergelegenheid bij de Dorfbahn
  • Voor actuele prijzen en openingstijden, zie officiële site van Brandnertal
paddenstoelen De Heemtuin herfst

5x Wat ik leuk vind aan de herfst

Nog niet zo lang geleden was ik helemaal geen fan van de herfst. Regen, storm en het vele binnen zitten, dat was eigenlijk het beeld dat ik had bij de herfst. Toch heeft de herfst natuurlijk ook zijn mooie momenten, Zeker als het droog is, maar ook op de mindere dagen ben ik de herfst wel steeds meer gaan waarderen. Hoe dat zo is gebeurd? Misschien gewoon een kwestie van ouder worden, wie zal het zeggen… Hoe dan ook, vandaag vertel ik je wat ik dan zoal leuk vind aan de herfst!

De natuur in de herfst

Borgerswold

landgoed Fraeylemaborg Slochteren Groningen

Met stip op één, de natuur! In alle andere jaargetijden zul je me amper in een bos aantreffen, maar in de herfst zou ik het liefst elke vrije minuut een mooie wandeling in een bosrijk gebied maken. Heerlijk om door een vol bladerdek te lopen en te genieten van de mooie herfstkleuren in het bos.

Wat mij betreft is de natuur in de herfst echt op haar mooist. Waar ik normaal bijna niet naar bomen kijk, kan ik daar in de herfst enorm van genieten. Jammer dat het altijd maar zo’n korte periode is en het niet lang meer zal duren voordat de bomen kaal zijn. Tot die tijd probeer ik in ieder geval zoveel mogelijk de natuur in te trekken.

Paddenstoelen, paddenstoelen en nog eens paddenstoelen

paddenstoelen De Heemtuin herfst

De Heemtuin Muntendam herfst

Sinds ik een paar jaar geleden mijn allereerste rode paddenstoel met witte stippen zag, ga ik elke herfst op paddenstoelenjacht. Gelukkig hoef ik daar niet ver voor te rijden, want vlakbij mijn ouders is het prachtige natuurgebied De Heemtuin. Sowieso een ontzettend mooi gebied om te wandelen, maar zeker in de herfst kom ik er vaak.

Ieder jaar word ik weer opnieuw verrast door de enorme hoeveelheid paddenstoelen. In alle soorten en maten en kleuren. Toch blijven de rode paddenstoelen met witte stippen mijn favoriet. Ook dit jaar heb ik ze al weer gezien, maar ik blijf altijd zoeken naar die ene mooie exemplaar. Of twee bij elkaar, zo’n kleintje die onder moeders paraplu schuilt.

Uitgebreid kokkerellen in de herfst

stamppot zuurkool
© Project Gezond

Na een zomer vol met salades en pasta’s vind ik het heerlijk om nu weer lekker te smullen van de oer Nederlandse stamppotten. Mijn favorieten zijn de stamppot andijvie en zuurkool. Heerlijk! Okay, het past niet helemaal in mijn koolhydraatarm menu, maar die uitzondering heb ik er graag voor over.

Sowieso vind ik het in deze tijd van het jaar een stuk leuker om te kokkerellen en nieuwe recepten uit te proberen. Dankzij Project Gezond heb ik inmiddels al heel wat nieuwe recepten gemaakt, zowel van hun site als uit hun kookboeken.

Kaarsjes, kleedje en andere herfst accessoires

Herfst gezelligheid
©Pixabay

Nu we weer meer tijd binnenshuis doorbrengen, vind ik het wel belangrijk om het gezellig te maken in huis. Dat betekent dat hier bijna elke avond wel een paar kaarsjes branden. Meestal zijn dat waxinelichtjes aangezien ik altijd problemen heb om stompkaarsen netjes te laten branden.

Ook ligt mijn kleedje weer standaard op de bank, want in deze tijd vind ik het heerlijk om ‘s avonds onder mijn kleedje op de bank te liggen. En ja, ook staan er altijd wel wat herfst accessoires her en der verspreid in de woonkamer. Normaal ben ik helemaal niet van de prullaria, maar juist in de herfst vind ik het wel gezellig staan.

Tijd voor achterstallige projecten

project vakantiehuis

Natuurlijk heb ik in de herfst niet ineens veel meer uren in een dag, maar toch voelt het ergens wel zo. Zeker in de komende periode zullen we meer thuis zijn dan in andere jaren. Zo zijn ons weekendjes Parijs en Kassel al geannuleerd en zullen we ongetwijfeld ook niet naar de kerstmarkten in Duitsland kunnen gaan.

Hoogste tijd dus om eindelijk die achterstallige projecten aan te pakken. Zoals de drie fotoboeken (Kroatië van 2019 en Spanje, Duitsland en Oostenrijk van dit jaar) die ik nog wil maken. Net als het aanpakken van de tuin bij ons vakantiehuisje, het bijwerken van mijn administratie, het opnieuw inrichten van de pagina’s op mijn blog en het uitzoeken van foto’s voor de lijstjes die ik vorig jaar met kerst heb gekregen.

Ben jij een herfstliefhebber of juist helemaal niet?

Wanda wandelen

Project Gezonder Leven: tijd voor een eindspurt of doel gehaald?

Begin dit jaar deelde ik mee dat ik dit jaar met een aantal projecten aan de slag zou gaan, waaronder Project Gezonder Leven. Niet zozeer met als doel om af te vallen, hoewel dat een leuke bijkomstigheid zou zijn, maar vooral om energieker en fitter te worden. Zowel qua lichaam als geest. Met nog ruim twee maanden te gaan, wordt het tijd voor een update. Lig ik op koers of moet ik nog een eindspurt in gaan zetten?

Gezonder leven door te wandelen

Wie mij vroeger had verteld dat ik wandelen nog eens leuk zou gaan vinden, had ik voor gek verklaard. Maar inmiddels moet ik toegeven dat ik wandelen echt super leuk vind. Natuurlijk helpt het ook dat ik altijd mijn camera bij me heb en dus twee hobby’s mooi kan combineren.

At the Moment herfst

In het begin van het coronatijdperk kwam weliswaar de klad er in, maar inmiddels wandel ik weer heel wat af. Verwacht daarbij geen ellenlange wandelingen hoor, nee, meestal zijn het wandelingen van zo’n vier tot zes kilometer. Althans, in de weekenden, doordeweeks hou ik het vaak bij een korte wandeling van zo’n 3 kilometer.

Wanda wandelen

Ik kon wat dat betreft ook wel duidelijk verschil merken tijdens onze vakantie in Duitsland (juni) en Oostenrijk (september). Vooral mijn basisconditie was een flink stuk verbeterd. Nu met de donkere, en ongetwijfeld natte, dagen in het verschiet, wordt het wel een uitdaging om het bij te houden, maar ik heb er wel vertrouwen in.

Alleen één klein probleempje: sinds een paar dagen heb ik last van mijn hiel, dus voorlopig doe ik het maar even rustig aan. Hopelijk is het dan snel voorbij en kan ik weer lekker aan de wandel.

Gezonder leven is ook goed slapen

Over het algemeen slaap ik goed, maar toch merk ik dat dit hele corona gedoe er wel in hakt. Niet dat ik nachten wakker lig, maar wel dat ik veel onrustiger slaap. Dat met name het volgen van het nieuws hierover voor mij niet goed is, net als het lezen van al die berichten hierover op Facebook.

Zeker in de herfst en in de winter moet ik ervoor zorgen dat ik structuur heb in mijn slaappatroon. Dus doordeweeks zo veel mogelijk op hetzelfde tijdstip naar bed (meestal rond 23.00 uur, is eigenlijk te laat) en op hetzelfde tijdstip eruit. Zeker met het thuiswerken is het verleidelijk om toch wat later op te staan, maar ik merk dat ik daar toch wat last van heb en dat regelmaat voor mij daarin het beste werkt.

Gezonder leven door gezond te eten

Ondanks dat we altijd vers eten, dus verse groente, geen kant- en klare sausjes, eet je toch ongemerkt ook wel veel ongezonde dingen. Even een koekje bij de thee, of twee of drie. Teveel latte machiatto’s op een dag, kipkerrie salade op een broodje en ga zo maar door.

Al jaren weet ik dat dit vooral mijn grootste valkuil is, maar toch deed ik er verder weinig aan. Ik bedoel, ik at toch fruit, ik snoepte amper, at geen chips, amper frituur, alles vers bereid, dus wat kan ik dan nog verbeteren? Nou, sinds een maandje heb ik mij aangemeld voor Weight Watchers online en ben ik dus dagelijks bewust bezig met eten. Dat geeft mij in ieder geval inzicht, maar ook een fijn gevoel om dagelijks braaf mijn maaltijden in de app bij te houden en te zien hoeveel punten ik heb verbruikt en hoeveel ruimte ik nog heb.

Met als resultaat dat ik inmiddels 2 kilo ben afgevallen, dus het begin is er!

Gezonder leven door meer offline te zijn

Nou, het zou een stuk beter voor mij zijn, maar op de één of andere manier hou ik dit tot nu toe heel slecht vol. Natuurlijk kan ik prima zonder mijn telefoon, maar toch merk ik dat ik te vaak mijn telefoon pak. Even de nieuwssites checken, even een woordje leggen bij wordfeud, even een rondje Instagram of Facebook.

Misschien moet ik mijzelf een tijdslimiet stellen of gewoon in het weekend alleen nieuwssites kijken en geen Social Media. Puntje van aandacht dus!

Kortom…

Hoewel ik mijn doel nog lang niet heb gehaald, ga ik ook geen eindspurt inzetten. Zoiets werkt bij mij niet, ik ga gewoon verder op de ingeslagen weg, wetend dat een mindere dag niet zo erg is, zolang er maar genoeg gezonde dagen tegenover staan.

Hoeveel uur ben jij per dag online?