paddenstoelenjacht De Heemtuin

Op paddenstoelenjacht in De Heemtuin

Nadat ik sinds enkele jaren vrienden ben geworden met de herfst, ga ik altijd in deze periode op paddenstoelenjacht. Gelukkig hoef ik daar niet ver voor van huis. In mijn favoriete natuurgebied De Heemtuin in Muntendam word ik namelijk elk jaar op mijn wenken bediend. De meest bijzondere exemplaren, van klein tot groot én tig vliegenzwammen. Oftewel de paddenstoelen met rood en witte stippen, deze spreken nog steeds het meest tot de verbeelding, toch?

Ook afgelopen zaterdag ging ik samen met mijn moeder weer op ontdekking in De Heemtuin. Helaas voor ons was het echt zoeken geblazen, maar uiteindelijk hebben we toch nog een aantal gevonden. Wandelen jullie met mij mee?

Natuurgebied De Heemtuin

Sinds ik een aantal jaren geleden het wandelen heb ontdekt én vooral heb gemerkt dat ik dan alles even kan vergeten, wandel ik regelmatig. Door de jaren heen, heb ik dan ook al op diverse plekken mijn stappen achtergelaten. Toch keer ik iedere keer weer terug naar De Heemtuin.

Deels ook omdat het zo dicht bij het huis van mijn ouders is, maar vooral ook omdat dit gebied mij elk seizoen weer opnieuw weer te verrassen. Iedere keer is het weer afwachten hoe de natuur zich heeft ontwikkeld of de vennen wel of niet goed gevuld zijn met water en soms ontdek ik ook nog weer nieuwe paadjes.

Zo’n vier jaar geleden spotte ik ze voor het eerst, of misschien werd ik mij bewuster van de schoonheid van de natuur in de herfst. De bekende rood met witte paddenstoel. Sindsdien ga ik elke herfst een paar keer naar De Heemtuin om te kijken of ze er al weer zijn.

Op paddenstoelenjacht in De Heemtuin

paddenstoelenjacht De Heemtuin

paddenstoelenjacht De Heemtuin

Dit jaar worden er zelfs fotografie workshops gegeven om de paddenstoelen mooier of beter vast te leggen. Even heb ik nog getwijfeld, maar ik hou er gewoon niet zo van om met een groep onbekenden op te trekken, laat staan om te moeten wachten tot ik zelf die ene paddenstoel kan fotograferen.

Dus ging ik met mijn trouwe wandelmaatje, mijn moeder, zelf op pad in De Heemtuin. Door de jaren heen hebben we wel ontdekt op welke plekken we de grootste kans hebben om ze te spotten.

paddenstoelenjacht

paddenstoelenjacht De Heemtuin

paddenstoelenjacht De Heemtuin

Dit jaar was het echter echt zoeken geblazen, want waar in voorgaande jaren het heidegebied vol staat, stond er nu welgeteld nog maar eentje. Of beter gezegd, deze lag al om. Misschien door dieren, misschien kapot getrapt door mensen, wie zal het zeggen?

Op het bospaadje even verder op stonden andere jaren ook altijd de nodige exemplaren, deze keer slechts een paar kleintjes. Terugkerend naar het heidegebied zagen we dan toch nog twee wat grotere paddenstoelen, maar vooralsnog is de oogst nog niet bijzonder groot helaas.

Sowieso heb ik het gevoel dat de herfst wat later op gang komt dan anders. Ook mijn favoriete bomen zijn namelijk nog niet zo verkleurd. Zo hebben we in ieder geval een mooi excuus om weer terug te komen!

Ga jij ook nog op paddenstoelenjacht of heb je er niks mee?

herfst Noordlaarderbos

Genieten van de herfst in het Noordlaarderbos

In februari was ik voor het eerst in het Noordlaarderbos en was ik direct onder de indruk van de schoonheid van dit bos. Ik nam mij dan ook voor om in de herfst terug te keren, maar vaak blijft het bij een hersenspinsel. Deze keer echter niet, want afgelopen zaterdag ging ik samen met mijn moeder terug naar het Noordlaarderbos. Helaas voor ons had de herfst nog niet helemaal zijn intrede gedaan, maar toch was het opnieuw genieten geblazen. Wandel je met mij mee?

Wandelen in het Noordlaarderbos

Noordlaarderbos herfst

Het Noordlaarderbos voelt als een sprookjesbos. Zeker nu we van het productiebos een veel gevarieerder bos hebben gemaakt. De Middeleeuwse karrensporen herinneren aan de handelsroute tussen Coevorden en Groningen die hier ooit liep. Ze lopen langs grafheuvels en het Galgenbergje, de plek waar vroeger mensen aan de galg bungelden. Je zou willen dat dit bos kon praten en zo haar verhalen kon vertellen.’ (bron: Natuurmonumenten)

Het Noordlaarderbos ligt grotendeels in de provincie Groningen, maar als je je wandeling uitbreidt met een uitstapje naar het natuurgebied Vijftig Bunder dan wandel je ineens in de provincie Drenthe.

In het Noordlaarderbos zijn meerdere wandelroutes uitgezet, in februari liepen we de rode paaltjesroute van zo’n zes kilometer. Deze keer besluiten we om de route in te korten en halverwege over te stappen op de blauwe paaltjes route. Hierdoor laten we het natuurgebied Vijftig Bunder links liggen, maar aangezien de heide toch niet meer bloeit, vinden we dat voor deze keer niet zo erg. In plaats van zes kilometer wandelen we uiteindelijk 4,5 kilometer waar we inclusief stops een dik uurtje over doen.

Herfst in het Noordlaarderbos

Helaas voor ons is het bos nog niet helemaal in herfstkleuren gehuld, maar toch zien we her en der al een voorproefje hiervan. Juist in deze tijd van het jaar vind ik het leuk om in een bos te wandelen. In de eerste plaats vanwege de mooie herfstkleuren, maar zeker ook vanwege het ritselen van de vallende bladeren alsmede in de hoop om mooie paddenstoelen te spotten.

Noordlaarderbos Groningen wandelen herfst

herfst Noordlaarderbos

paddenstoelen Noordlaarderbos

herfst Noordlaarderbos

Ondanks dat de herfst zich nog niet zo laat zien, komen we aan het eind van onze wandeling toch bij een plek waar de grond bezaaid ligt met een mooie bladerdek. Ook komen we dan eindelijk een paar mooie paddenstoelen tegen, want daarvoor zagen we alleen maar wat kleine exemplaren. Deze keer zien we gelukkig wat grotere exemplaren, nog geen rood met witte stippen, maar toch. Ook deze mogen er zijn.

En ja, dan wandelen we langzaam maar zeker terug naar het begin van onze wandeling.

Praktische informatie over wandelen in het Noordlaarderbos

  • Parkeerplaats Pollseweg in Noordlaren, let wel: zandweg volgen tot aan de bosrand en daar in de berm parkeren
  • Meerdere uitgezette wandelingen: de rode route van 6 km is halverwege in te korten door over te stappen op de blauwe waardoor je 4,5 km wandelt.
  • Grotendeels over onverharde paden, goede wandelschoenen zijn een vereiste
  • Geen horeca aanwezig
  • Populair wandelgebied, dus plan je bezoek. Wij waren er rond 13.00 uur en konden op ons gemak rondwandelen, maar het kan er behoorlijk druk zijn op een zonnige dag.

Nog tips voor mooie wandelgebieden?

Wandelen De Heemtuin

Project Wandelen: Moet ik een tandje bijschakelen of niet?

Begin dit jaar lanceerde ik een vijftal projecten waaronder Project Wandelen. Eigenlijk een verlengstuk van mijn andere project, namelijk Gezonder Leven. Door het hele corona gebeuren wandel ik al meer, maar ik wil mezelf ook graag uitdagen. Langere afstanden lopen, elke dag zoveel stappen zetten én minimaal 500 geregistreerde wandelkilometers in een jaar afleggen.

Hoe verging het mij én moet ik wellicht nieuwe doelen stellen of doelen bijstellen?

Langere afstanden wandelen

Inmiddels is de horeca weer normaal geopend en hoef ik dus niet te stressen over al dan niet naar de wc te kunnen onderweg. Toch is het er helaas nog niet van gekomen om routes van 6 kilometer of meer te wandelen, laat staan eentje van tien kilometer.

Waarom niet? Tja, echt een excuus hiervoor heb ik niet. Het is er simpelweg niet van gekomen. Natuurlijk wandel ik nog steeds, maar het blijft bij wandelroutes van maximaal vijf kilometer. Misschien ook wel omdat ik mezelf gewoon niet echt durf uit te dagen op dat gebied. Niet dat ik zozeer bang ben dat ik het conditioneel niet zal redden, maar meer omdat ik denk dat zo’n lange wandeling mij zal gaan vervelen.

Wel merk ik dat ik eigenlijk helemaal geen moeite meer heb met wandelingen van vijf kilometer, dus dat vind ik in ieder geval een lekkere opsteker. Ook in Zuid-Limburg tijdens onze vakantie ging het mij redelijk gemakkelijk af om ook in een glooiend landschap vijf kilometer te wandelen.

Toch blijft het wel mijn doel om langere routes te gaan wandelen. Dus onderstaande routes wil ik zeker nog graag dit jaar gaan doen:

Wandelen op een hogere tempo

solitaire boom Epen

Nog te vaak heeft wandelen voor mij als doel om er lekker met mijn camera erop uit te trekken. Toch heb ik soms ook een week dat ik ineens ’s avonds nog een half uurtje ga ‘stampen’ om zo mijn punten voor ASR Vitality op hartslag binnen te harken.

Dat lukt dan ook aardig waardoor mijn gemiddelde snelheid wel omhoog is gegaan van 4,8 kilometer per uur naar 5,0 kilometer per uur. Als mijn vriend mee gaat, dan tik ik met gemak zelfs de 5,3 aan, dus op dat vlak is er zeker wel sprake van verbetering.

Alleen zou ik het gewoon bij moeten houden en ’s avonds toch wat vaker weer aan de wandel moeten gaan. Zodat ik niet iedere keer voor mijn gevoel weer opnieuw hoef te beginnen, maar dat mijn basisconditie standaard hoger komt te liggen.

En toch kan ik mij er gewoon niet toe zetten om dit op regelmatige basis te doen. Gek toch? In ieder geval een aandachtspuntje voor de komende herfst.

Uitdagingen stellen

Wandelen De Heemtuin

Dankzij de app Ommetjes heb ik al een paar keer een reeks volbracht. Mijn langste reeks is 15 dagen aaneengesloten een ommetje maken van minimaal twintig minuten. Dat gaf ook best wel een kick, maar zoals zo vaak laat ik ook dat dan vervolgens verslonzen.

Nadat ik drie keer een reeks van tien dagen heb gehaald, blijf ik inmiddels weer hangen op hooguit vijf dagen achter elkaar wandelen. Hoogste tijd dus om een poging te doen om minimaal tien dagen achter elkaar te wandelen. Nog beter is om mijn record weer wat scherper te zetten!

Ik wil ook weer op mijn thuiswerkdagen voor dat ik begin met werken eerst een ommetje gaan maken. Nu rol ik bij wijze van spreken mijn bed uit en begin ik met werken, maar uit ervaring weet ik dat het ook fijn is om eerst een stuk te gaan wandelen alvorens te gaan werken.

Minimaal 500 kilometer wandelen dit jaar

Vorig jaar liep ik in totaal 375 geregistreerde wandelkilometers. Dit jaar wil ik naar 500 geregistreerde wandelkilometers waardoor mijn weekgemiddelde op een tien kilometer moet zitten.

Op zich lukt dit prima, mits het weer meewerkt, want ik merk toch wel dat ik echt een mooi weer wandelaar ben. Daar ligt dan ook direct mijn valkuil want met de herfst voor de deur bestaat het gevaar dat ik minder ga wandelen. Een aandachtspuntje dus!

Doe jij weleens een wandeling van meer dan vijf kilometer?

Rondwandeling Drouwenerzand Drenthe

Fotoserie: Wandelen over de heidevelden van Drouwenerzand

In de winter was ik al aan de wandel in het natuurgebied bij Drouwenerzand en wist ik dat ik terug wilde komen. Meestal gebeurt dat niet of in ieder geval duurt het een aantal jaren. Dit keer echter niet, want afgelopen maandag ging ik opnieuw naar Drouwenerzand. Waarom? Omdat dit de tijd van het jaar is waarin de heidevelden volop in bloei staan én juist daarom wilden we terug naar Drouwenerzand!

Natuurgebied Drouwenerzand

Drouwenerzand is bij veel gezinnen bekend vanwege het attractiepark, maar het heeft zoveel meer te bieden. Namelijk een prachtig natuurgebied waar je op je gemak van al het moois dat de natuur te bieden heeft, kunt genieten. Het is een zeer gevarieerd natuurgebied met zowel bos als heide.

Het leuke is ook dat het natuurgebied niet toegankelijk is voor fietsers of mountainbikers. Niks ten nadele van deze groep, maar om steeds aan de kant te moeten gaan, is gewoon minder leuk.

Rondwandeling Drouwenerzand

Natuurlijk kun je op eigen houtje door het natuurgebied gaan wandelen, maar je kunt er ook voor kiezen om de rondwandeling van Het Drentse Landschap te doen. Deze wandeling is in totaal 4,5 kilometer lang en kun je op verschillende plekken starten.

Wij starten bij de parkeerplaats P Natuurterrein, vlakbij camping Alinghoek. De route voert ons eerst door het bos, maar het duurt niet lang voor we het wildrooster passeren en in het prachtige heidegebied aankomen.

Natuurgebied Drouwenerzand Drenthe

wandelroute Drouwenerzand

Waar we ook kijken, rondom ons is alleen maar bloeiende heide te zien met her en der een paar bomen. Een prachtig gezicht, zeker op deze mooie zonnige dag. De paarse heide steekt mooi af tegen het lichte zand en het is dan ook volop genieten van al dit moois. Het zou kunnen dat je een kudde schapen hier tegenkomt, maar helaas voor ons zien wij ze niet tijdens onze wandeling.

Rondwandeling Drouwenerzand Drenthe

paarse rondwandeling Drouwenerzand

De rondwandeling voert je grotendeels rond het heidegebied, maar het is ook mogelijk om de route aan te passen en over het heideveld te wandelen.

Wij volgen echter de paarse paaltjes waarna we na enige tijd opnieuw een wildrooster passeren en weer terugkeren in het bos. Vanaf dat punt is het nog een stukje (ongeveer een kilometer) terug naar de parkeerplaats.

Praktische informatie over wandelen in Drouwenerzand

  • Parkeren is mogelijk op diverse plekken: langs de weg zijn slechts een paar parkeerplekken, het beste is om de borden met P Natuurterrein te volgen, ook kun je parkeren bij het attractiepark, maar let op: dit is betaald parkeren.
  • Paarse route is 4,5 km
  • Paden zijn goed begaanbaar, maar groot deel gaat wel door rul zand, dus route niet geschikt voor kinderwagens of rolstoelgebruikers
  • Zorg voor stevige wandelschoenen, het kan drassig zijn en groot deel gaat door rul zand
  • horeca alleen aanwezig aan het begin van de wandeling (attractiepark en camping Alinghoek), zorg dus voor je eigen versnapering voor onderweg

Ga jij nog een heidewandeling maken?

solitaire boom Epen

Wandelen in Epen: genieten van het glooiende Limburgse landschap

Wie van wandelen houdt, moet echt eens een gaan wandelen in de omgeving van Epen. Dit kleine dorpje in Zuid-Limburg ligt midden in het Geuldal en staat dus garant voor mooie vergezichten over een glooiend landschap. Ook wij trokken erop uit in deze omgeving tijdens onze vakantie in Zuid-Limburg in juni dit jaar.

Vanwege de warmte, over de 30 graden, kozen we bewust voor een wat kortere wandeling, namelijk de Bronnenwandeling rondom Epen van 4,5 kilometer. Een wandeling die garant staat voor veel wandelplezier, mooie vergezichten, vakwerkhuizen én een heerlijke plek om even te lunchen!

Epen in Zuid-Limburg

Epen telt slechts zo’n 700 inwoners, maar zeker in de weekenden en in de vakantietijd kan het er behoorlijk druk zijn. Vaak zijn dit wandelaars want Epen ligt in het Geuldal en juist dat dal is een geliefde bestemming bij wandelaars. Het dorpje zelf stelt eigenlijk niet zoveel voor.

Het heeft een supermarkt en een bakker, maar verder geen bijzonder centrum met leuke winkeltjes. Wel de nodige horecagelegenheden, hotels en pensions. En ja, dan weet je dat het een toeristische plek bij uitstek is. Wat Epen trouwens wel bijzonder maakt, zijn de vele bronnen die in en rondom Epen liggen. Dit zijn plekken waar het grondwater op een geconcentreerde, natuurlijke manier uit de bodem stroomt of opwelt.

Er zijn meerdere wandelingen uitgezet rondom Epen, maar wil je in ieder geval verzekerd zijn om meerdere bronnen te zien, dan zijn er een drietal wandelingen hiervoor. Wij kozen voor de groene bronnenwandeling, al met al een wandeling van 4,5 kilometer door Epen en het Geuldal.

De Groene bronnenwandeling in Epen

bronnenwandeling Epen

Nadat we de auto hebben geparkeerd op de parkeerplaats tegenover Hotel Ons Krijtland, even buiten Epen, genieten we alvast van het mooie uitzicht. Op het routebord staan inderdaad meerdere wandelingen beschreven, variërend van 3 tot 15 kilometer. Wij kiezen zoals gezegd voor de groene variant en hoewel het soms even zoeken is naar het plaatje wordt de route op zich goed aangegeven.

Vanaf de parkeerplaats wandelen we eerst richting het dorp Epen waar het nog heerlijk rustig is. Eenmaal buiten het dorp komen we meer wandelaars en fietsers tegen die net als ons genieten van het prachtige landschap.

Wandelen in Epen: de hoogtepunten

vakwerkhuizen Epen

Niet alleen genieten we van het glooiende landschap met zijn prachtige vergezichten, ook genieten we van de mooie vakwerkhuizen die we onderweg passeren.

Normaal zijn we gewend om deze in Duitsland te zien, maar ook in Zuid-Limburg kom je ze op verschillende plekken nog tegen. Deze huizen, gemaakt van hout, stenen, stro en leem, worden sinds 1850 niet meer gebouwd, maar zijn gelukkig grotendeels wel bewaard gebleven. Sommigen zijn tegenwoordig trouwens te boeken als vakantiehuis.

bronnen Epen

Inmiddels passeren we ook her en der enkele bronnen. Op deze warme dag lonkt het absoluut om er even in te stappen, maar toch kan ik de verleiding weerstaan.

De Volmolen Epen

Terzietenbeek Epen

bronnen Epen Zuid-Limburg

We wandelen inmiddels vol in de zon als we De Volmolen voor ons zien. In de verwachting dat we hier wellicht een versnapering kunnen nuttigen, nemen we er een kijkje. Dat blijkt helaas een misvatting van onze kant te zijn. Nadat we even rond hebben gekeken, vervolgen we dan ook onze route.

We passeren vervolgens de Terzietenbeek, een zijbeek van De Geul waar de naam Land van Kalk zijn eer aan doet. Op deze zonnige dag ziet het er in ieder geval erg lieflijk uit.

Aangezien we in de verte Herberg De Smidse zien liggen en we wel trek hebben gekregen, besluiten we om een plekje op het terras te zoeken. Gelukkig voor ons is er nog een schaduwplekje vrij. Hier genieten we van een heerlijke lunch. In mijn geval een Limburg kaasje met een behoorlijke geur, maar erg lekker van smaak!

Einde van de bronnenwandeling

Epen Zuid-Limburg

solitaire boom Epen

Nadat we een tijdje hebben gezeten, valt het ons zwaar om weer in de benen te komen. Toch komen we onderweg nog langs een aantal mooie plekjes. Zoals een groepje grazende koeien en een solitaire boom, oftewel een enkele boom in het landschap.

Na een tijdje bereiken we de andere kant van Epen en is het nog zo’n kilometer wandelen terug naar de parkeerplaats. Dat deel gaat helaas wat heuvelopwaarts…

Handige informatie over de bronnenwandeling in Epen

  • diverse wandelroutes mogelijk, wij liepen de groene bronnenwandeling van 4,5 kilometer
  • rondom Epen diverse parkeermogelijkheden. Wij parkeerden tegenover Hotel Ons Krijtland aan de Julianastraat
  • zorg voor goede wandelschoenen, de route gaat deels over onverhard terrein
  • bezienswaardigheden: bronnen, vakwerkhuizen, De Volmolen
  • horeca aanwezig in Epen waaronder Herberg De Smidse, deze passeer je tijdens de groene bronnenwandeling

Wandel jij ook graag?

Eys, het Toscane van Nederland

Ontdek Eys, het Toscane van Nederland!

Ergens las ik dat de omgeving van Eys ook wel het Toscane van Nederland wordt genoemd. Reden voor mij dus om daar in ieder geval te gaan wandelen tijdens onze vakantie in Zuid-Limburg. Vanwege het warme weer zochten we niet alleen een niet al te lange wandeling, maar ook eentje die niet al te inspannend zou zijn.

Dankzij Visit Zuid-Limburg kwam ik al vrij snel uit bij deze wandelroute. Een route van zo’n zes kilometer door het glooiende heuvellandschap van Zuid-Limburg. Met onderweg een mooie stop voor een hapje en een drankje. Ideaal voor ons dus! Wandelen jullie met mij mee?

De rode wandelroute in Eys

Eys was voor ons slechts een kort stukje rijden met de auto, wij verbleven namelijk zelf in Ubachsberg. Onderweg kregen we al direct een mooi beeld van de glooiende heuvels met kabbelende beekjes en volop bloeiende veldbloemen. Op zich kun je overal parkeren in Eys en van daaruit de wandelroute oppakken door het volgen van de rode paaltjes.

Wij besloten om gewoon bij het start- en eindpunt te parkeren op de parkeerplaats aan de Cartilserveldweg en vandaar uit de route te gaan volgen. Volgens onze bron zouden we onder meer langs de shortgolfbaan De Eyserhof komen en in de buurt van de watermolen van Wittem.

Wandelen rondom Eys is volop genieten

rode wandelroute Eys

wandelen rondom Eys Zuid-Limburg

Nadat we direct bij de parkeerplaats al even bij het monument hebben gekeken, beginnen we voortvarend aan onze wandeling. Al vrij snel zien we de eerste rode paaltjes, maar ook de bloeiende veldbloemen die we onderweg in de auto al zagen. Een prachtig gezicht en de eerste foto’s worden dan ook met een big smile gemaakt.

Al vrij snel komen we bij het volgende monument, opnieuw een oorlogsmonument ter herdenking van hetgeen hier in de WOII heeft plaatsgevonden. We vervolgen al vrij snel onze route en komen op een kruising waar we rechts af gaan en vol in de zon komen te lopen. Gelukkig voor ons staat er een briesje want eenmaal vol in de zon is het al snel zweten geblazen. Niet zozeer vanwege de inspanning, want we wandelen over een mooie vlakke onverharde weg. Ondertussen genieten we van het landschap en hoewel we zelf nog niet in Toscane zijn geweest, zien we de overeenkomsten wel.

Op een gegeven moment komen we bij een viaduct en twijfelen we even welke kant we op moeten. Google maps biedt uitkomst waardoor we onze wandelroute vervolgen door onder de spoorlijn van de Miljoenenlijn door te lopen en zien we de rode paaltjes ook weer verschijnen.

Het glooiende landschap van Eys

Eys, het Toscane van Nederland

Eys Zuid-Limburg

Het landschap bestaat vooral uit bomen, tot we ineens een paar woningen in de verte zien opdoemen. Niet veel later komen we een paar bewoners van dit gebied tegen. Heerlijk genieten van het zonnetje of wellicht bijkomen van de warmte, wie zal het zeggen?

Inmiddels is het bijna half 2 geworden en als we bij aankomst in Eys langs herberg Bie de Tantes komen, is de keuze niet zo lastig. We ploffen neer op het terras met de bedoeling om hier te gaan genieten van onze eerste Limburgse vlaai deze vakantie. Helaas is deze al uitverkocht en besluiten we ‘gewoon’ voor een lekkere koffie c.q. ijskoffie te gaan. Wat mij betreft echt dé lekkerste ijskoffie ever!

Herberg Bie de Tantes Eys

Na onze stop is het ons niet helemaal duidelijk welke kant we op moeten en heel eerlijk? Het is ons ook te warm om ons daar druk over te maken. We besluiten dan ook richting de parkeerplaats te wandelen. Juist dit deel valt mij wat zwaar, opnieuw vol in de zon, maar dit keer ook licht stijgend. Het zweet gutst me van het voorhoofd, maar gelukkig is het slechts een klein stukje waarna we in de schaduw onze weg terug naar de parkeerplaats vervolgen.

Uiteindelijk hebben we de route dus niet volledig gelopen, want we hebben de watermolen van Wittem compleet gemist. Jammer, maar wie weet bij een volgende bezoek aan Eys, want het is zeker weten een mooi stukje Nederland!

Handige informatie over deze wandelroute

  • start- en eindpunt Cartilserveldweg in Eys
  • gemarkeerde wandelroute middels rode paaltjes, goed aangegeven, in totaal 6 km (wij hebben uiteindelijk zo’n 4,5 kilometer gewandeld)
  • bezienswaardigheden: veldbloemen, heuvellandschap, diverse monumenten, glooiend landschap, het kerkje van Eys en de watermolen van Wittem
  • zorg voor stevige wandelschoenen, grotendeels onverhard.
  • horeca aanwezig in Eys, tip: ijskoffie bij Herberg Bie de Tantes

Nog tips voor mooie wandelgebieden in Zuid-Limburg?

Wandelen in het Meerwijckbos: bruggetjes, polder en strand

Ook dicht bij huis valt er nog heel wat te ontdekken, want afgelopen zaterdag ontdekte ik het Meerwijckbos bij het Zuidlaardermeer. Voor ons geen onbekende omgeving omdat ons vakantiehuisje ook in die omgeving staat. Maar wandelen in het Meerwijckbos was er nog nooit van gekomen. Tot afgelopen weekend dus. Samen met mams ging ik op ontdekking en dat werd een wandeling vol verrassingen!

Diverse bruggetjes in het Meerwijckbos

blauwe route Meerwijckbos

Meerwijckbos Zuidlaardermeer wandelen

Volgens mijn informatie start de route direct vanaf de parkeerplaats, maar helaas. Hier vinden we geen blauwe paaltjes. Op weg naar deze parkeerplaats hadden we er wel eentje gespot. We besluiten dan ook om terug te rijden, parkeren hier de auto en beginnen aan ons avontuur door het Meerwijckbos.

Al vrij snel komen we de eerste van de zeven bruggetjes tegen. Hoewel bruggetjes, het zijn stevige balken die ervoor zorgen dat we in ieder geval droog aan de overkant komen. In totaal zijn er zeven van dit soort bruggetjes aangelegd. Blauwe paaltjes zien we echter niet, maar we volgen gewoon het pad door het bos.

Uitzichtpunt Kropswolderbuitenpolder

wandelen Meerwijckbos

uitzichtpunt Kropswolderbuitenpolder

Kropswolderbuitenpolder

Nadat we een tijdje door het Meerwijckbos hebben geslingerd, bereiken we het fietspad. Het blauwe paaltje ontbreekt helaas, maar dankzij mijn routebeschrijving weten we dat we rechtsaf moeten richting het uitzichtpunt. Hier zijn we vorig jaar al eens geweest en vond ik persoonlijk nogal tegenvallen.

Ook nu valt er weinig te zien, dus we houden het al snel voor gezien en vervolgen onze route. Of eigenlijk, de routebeschrijving want ook hier helaas geen blauwe paaltjes. We wandelen langs de dijk richting het einde van dit pad. Onderweg moeten we echter wel een paar hindernissen weerstaan. Omgevallen bomen versperren onze wandelroute, maar gelukkig kunnen we er overheen en zelfs doorheen klauteren om verder te wandelen.

Strand bij Meerwijck

strand Meerwijck

strand Meerwijck

Aangezien er aan het einde van het pad opnieuw niet wordt aangegeven welke kant we op moeten, besluiten we via camping Meerwijck onze route te vervolgen. Op de camping is het nog vrij rustig, maar her en der worden voorbereidingen getroffen voor het nieuwe kampeerseizoen.

Aangezien op de routebeschrijving het strand wordt genoemd, kunnen we met behulp van de bewegwijzering op de camping onze route weer oppakken. We komen inderdaad via een grote parkeerplaats bij het strand van Meerwijck uit. Nu rustig, maar bij de zomerdag altijd bomvol.

Het zonnetje schijnt lekker, dus besluiten we om even een rustpauze in te lassen. Ook wij genieten van het uitzicht en van het zonnetje op onze snufferds. Jammer dat het paviljoen nog gesloten is, maar gelukkig komt daar vanaf vandaag verandering in.

Nadat we een tijdje hebben zitten genieten, gaan we toch weer verder. Via een zanderig wandelpad komen we bij een uitloper van het Zuidlaardermeer terecht. Nu helaas geen bootverkeer, maar ook dat zal snel gaan veranderen. En ja, dan hebben we het einde van onze wandeling bereikt en gaan we terug richting onze auto. Al met al een leuke gevarieerde wandeling!

Praktische informatie over wandelen in het Meerwijckbos

  • volop gratis parkeergelegenheden aan de Strandweg in Kropswolde
  • blauwe route wordt slecht aangegeven, is wellicht vervangen door knooppunten of bordjes met voetjes erop
  • de volledige routebeschrijving vind je hier
  • route is 4,2 km lang, wij deden er inclusief stops zo’n 1,5 uur over
  • bezienswaardigheden: bruggetjes, uitzichtpunt Kropswolderbuitenpolder, strand van Meerwijck
  • horeca aanwezig bij camping Meerwijck
  • niet geschikt voor kinderwagens e.d.

 

Wandeling De Dellen: Dwalen door bos en heidevelden

Onlangs verbleven we twee dagen op de Veluwe en kon een wandeling natuurlijk niet uitblijven. Maar waar? De Veluwe is natuurlijk zo’n groot natuurgebied dat het lastig kiezen is. Gelukkig tipte een collega mij over het natuurgebied De Dellen. Volgens hem ideaal voor een eerste kennismaking met wandelen op de Veluwe. En ja, daar had hij absoluut gelijk in. Het was niet alleen dicht bij onze uitvalbasis (Roompot De Schaapskooi), maar ook nog eens een hele gevarieerde wandeling. Gaan jullie met mij mee op ontdekking in De Dellen?

Natuurgebied De Dellen

Dit van oorsprong bos- en heidegebied ligt in de gemeente Heerde en is in totaal 435 hectare groot. Ooit in handen van patriottengeneraal Herman Willem Daendels uit Hattem naar wie de parkeerplaats aan de Zuidweg is vernoemd, Erf van Daendels. In 1851 verkocht hij het aan dhr. Ballot wiens zoon uiteindelijk het park aanlegde. Sinds 1929 is het gebied in handen van het Geldersch Landschap en Kasteelen.

Drie wandelroutes in De Dellen

Wandelroutes De Dellen Veluwe

Het Geldersch Landschap heeft drie gekleurde wandelroutes in het gebied uitgezet. Variërend van 3 tot 4,5 kilometer. Twee daarvan, de gele en de rode route starten direct vanaf de parkeerplaats Erf van Daendels aan de Nieuwe Zuidweg in Epe. De gele route blijkt uiteindelijk slechts 2,6 kilometer te zijn en is volgens mij vooral bedoeld voor gezinnen met jonge kinderen die komen voor de schaapskooi.

De blauwe route start vanaf de parkeerplaats aan de Elburgerweg in Epe en is 3,5 kilometer lang.

Voor ons is het vrij snel duidelijk dat we voor de rode wandelroute gaan. Wandelen op de Veluwe betekent tenslotte ook wandelen langs uitgestrekte heidevelden en dat willen we natuurlijk aan den lijve ondervinden. Ook de gele route start hier, maar al vrij snel splitsen de routes zich op en dat betekent in ons geval ook dat het een stuk rustiger wordt.

Wandelen door het bos

Camping De Dellen Veluwe

Het eerste gedeelte van de rode wandelroute voert ons door het bos. Normaal ben ik niet zo’n liefhebber van wandelen in het bos, maar nu alles nog zo kaal is, vind ik het juist leuk om op zoek te gaan naar bijzondere bomen. Al vrij snel word ik op mijn wenken bediend.

Net op het punt dat we het bosrijke gedeelte achter ons laten, komen we langs een natuurcamping. Hier is het al gezellig druk ondanks dat het wat mij betreft nog echt geen kampeerweer is. Voorzieningen zijn er niet op deze camping, het is vooral bedoeld voor natuurliefhebbers die willen genieten van de rust en de stilte.

Uitgestrekte heidevelden in De Dellen

heidevelden De Dellen

Niet lang daarna slaan we af en komen we langs het eerste heideveld in dit natuurgebied. Nu natuurlijk nog niet in bloei, maar toch al een mooi gezicht.

Op de rode wandelroute staan helaas niet zoveel bankjes waardoor het vooral al staand of lopend genieten is van de uitgestrekte heidevelden. In dit deel van De Dellen zijn trouwens ook fietspaden aangelegd waardoor het ook bij fietsers een geliefde bestemming is.

Natuurlijk is het jammer dat de heide nog niet in bloei staat, maar dat is natuurlijk ook een goed excuus om bij een volgend uitstapje naar de Veluwe daar rekening mee te houden. Het zal ongetwijfeld ontzettend mooi zijn als al die uitgestrekte heidevelden vol in bloei staan.

Wij vervolgen ondertussen onze route en moeten daarvoor een weg oversteken. Aan één kant natuurlijk jammer dat je tijdens het wandelen in de natuur met verkeer te maken krijgt, aan de andere kant, het is ook zo’n groot gebied dat het blijkbaar niet anders kan.

Wat wel leuk is, is dat elke gemeente duidelijk wordt vermeld op de toegangspoorten. Of zoals hierboven de eigenaar van het gebied De Dellen.

De bootjesvijver

Bootjesvijver De Dellen

Bij het ‘bestuderen’ van de wandelroute viel mijn oog al op de term Bootjesvijver. Nu helaas niet meer in gebruik, maar in de jaren 30 was dit het uitje voor veel gezinnen. Je kunt het je amper voorstellen, maar in deze betonnen waterbak kon je met een klein bootje rondvaren.

Ook was het een geliefd uitje voor schoolreisjes, maar op een gegeven moment is het helaas in verval geraakt. Het Geldersch Landschap heeft het nu weer zichtbaar gemaakt voor wandelaars. Wie weet wordt het ooit nog in ere hersteld.

De Schaapskooi van De Dellen

schaapskooi De Dellen

Al direct vanaf de parkeerplaats is de schaapskooi duidelijk te zien, maar wij bewaren dit tot het einde van onze wandelroute. Op de terugweg komen we er inderdaad langs, maar om er daadwerkelijk een kijkje te nemen, moet je even van de route afwijken.

Veel ruimte om dichterbij te komen is er echter niet, maar ook vanaf een afstandje is het natuurlijk mooi om zo’n kudde schapen te zien grazen.

En ja, dan zit onze wandeling door dit mooie natuurgebied er helaas op. Een zeer gevarieerde wandeling door bos en over heidevelden. Helaas voor ons stonden we niet ineens oog in oog met één van de vele dieren die in dit gebied leven. Daarvoor zul je vast vroeg in de ochtend of laat op de avond moeten zijn. Wij hebben in ieder geval genoten van deze wandeling en willen nu nog meer van de Veluwe gaan ontdekken!

Praktische informatie over wandeling De Dellen

  • gratis parkeren aan de Nieuwe Zuidweg in Epe bij parkeerplaats Erf van Daendels
  • rode en gele wandelroute starten hier, gele is 2,6 km lang en de rode is 4,5 kilometer lang
  • goede wandelschoenen zijn een vereiste, route is grotendeels onverhard
  • geen horeca aanwezig
  • bijzonderheden: diverse bijzondere boomsoorten, heidevelden, de Bootjesvijver en de graftombe van Buys Ballot, de eigenaar van het gebied waarvan het Geldersch Landschap het heeft gekocht

Heb jij al eens gewandeld op de Veluwe?

Museumdorp Orvelte Drenthe

Wandelen rondom Museumdorp Orvelte

Zijn jullie weleens in het Museumdorp Orvelte geweest? Dit middeleeuws dorpje in Drenthe trekt jaarlijks duizenden toeristen die allemaal even terug in de tijd gaan. Ook ik ben er meerdere keren geweest en vind het altijd enorm genieten om door zo’n dorpje te struinen. Natuurlijk is het leuk om door zo’n dorpje te slenteren, maar nog leuker wordt het als ook de omgeving de moeite waard is. Onlangs ging ik dan ook samen met vriendinnetje T. op ontdekking en liepen we de wandelroute Oer ’t Veld, een route van zo’n zes kilometer rondom Orvelte. Wandel je gezellig met mij mee?

Wandeling Oer ’t Veld bij Orvelte

Wandeling Oer 't Veld Orvelte

Klokslag 11 uur rij ik parkeerplaats P2 bij Museumdorp Orvelte op. Normaal moet je hier betalen, een dagkaart kost € 3,=, maar vandaag kan ik gratis parkeren. Terwijl ik wacht op de komst van vriendinnetje T. wordt het steeds wat drukker op de parkeerplaats. Wandelaars, maar ook mensen die op de fiets verder gaan.

Nadat vriendinnetje T. is gearriveerd wandelen we vanaf de parkeerplaats zo het dorp in op zoek naar het beginpunt van onze wandeling. Deze hebben we vrij snel gevonden waarna het een kwestie wordt van het volgen van de rode bordjes. De route voert ons eerst het dorp uit richting het buitengebied.

Orvelte Drenthe

IJzertijdboerderij Orvelte Drenthe

Ietwat verbaasd volgen we de eerste rode bordjes, deze voeren ons namelijk al zigzaggend over een stuk weiland. Vrij snel daarna komen we langs de eerste heidevennen om vervolgens onze eerste stop te maken bij een ijzertijdboerderij. In 1978 is deze ijzertijdboerderij gereconstrueerd op basis van opgravingen elders in Drenthe. Helaas is de boerderij vanwege werkzaamheden nu gesloten voor het publiek, dus vervolgen we onze route.

Het Reijntjesbos en heidevelden in Orvelte

Reijntjesbos Orvelte

De route is in totaal zes kilometer, maar halverwege kun je de route inkorten tot vier kilometer. Hierdoor mis je dan de wandeling door het Reijntjesbos, een gemengd bos op voormalige zandduinen. Wij aarzelen totaal niet en besluiten om dit gedeelte op deze mooie zonnige dag mee te pikken.

De route door het bos is afwisselend en wordt ook hier duidelijk aangegeven middels de rode bordjes. Gelukkig maar, want het is een vrij compact bos waarin meerdere paden zijn aangelegd. Uiteindelijk komen we uit op een open heideveld. In de verte zien we af en toe een auto rijden, maar verder genieten we vooral van de schoonheid van dit gebied en van de rust. Hoewel rust… ik denk dat we zelf het meeste lawaai hebben veroorzaakt.

Terug in Orvelte

Museumdorp Orvelte

't Bakkershoes Orvelte

Na zo’n vijfenhalve kilometer hebben we het dorp weer bereikt en gaan we op zoek naar een coffee to go stalletje. Lang hoeven we daar niet voor te zoeken, want bij ’t Bakkershoes kunnen we terecht voor heerlijke koffie met wat lekkers erbij. Normaal kun je hier ook op je gemak binnen rond neuzen, maar dat zit er helaas nu even niet in.

Na een praatje met de gastvrouw, die ons ook nog wijst op hun tweede stalletje in de Schoolstraat, gaan we op zoek naar een plekje om even te kunnen zitten. Dat valt nog niet direct mee, want de terrassen zijn natuurlijk gesloten en de weinige bankjes die er zijn, zijn al bezet. Gelukkig voor ons vinden we midden in het dorp toch nog een vrije tafel en ploffen we neer.

Museumdorp Orvelte Drenthe

Nadat we een tijdje hebben gezeten, besluiten we nog een rondje door het dorp te gaan maken. Hoewel we niet de enige bezoekers in het dorp zijn, heb ik het er nog nooit zo rustig meegemaakt. Orvelte oogt als een dorpje dat nog moet ontwaken uit zijn winterslaap, maar ergens vind ik dat ook totaal niet erg. Natuurlijk is het jammer dat we niet even gezellig op een terrasje kunnen zitten, maar de rust heeft ook zeker zijn charme.

Nadat we het tweede stalletje hebben gespot, besluiten we spontaan om toch nog voor een bakkie soep te gaan. In ons geval de Drentse mosterdsoep met spekjes. Al genietend in de zon voelt het bijna alsof we vakantie hebben. Met recht een topdag!

Praktische informatie over wandeling Oer ’t Veld

  • Parkeren rondom Orvelte is mogelijk op P1 en P2. Normaal kost een dagkaart € 3,=, momenteel is het gratis. Beide parkeerplaatsen worden duidelijk aangegeven zodra in de buurt van het dorp komt
  • Orvelte biedt bezoekers een uniek inkijkje in het leven van vroeger, kleine authentieke winkeltjes, demonstraties van oude ambachten, exposities e.d. Momenteel helaas vanwege corona gesloten
  • Diverse horecagelegenheden aanwezig, nu zijn er een paar stalletjes waar je een kleine versnapering kunt kopen
  • Diverse wandel- en fietsroutes, waaronder wandeling Oer ’t Veld
  • Totale lengte 6 km, in te korten tot 4 km
  • Wandeling door bos, heide en Orvelte
  • Goede wandelschoenen zijn een vereiste

Ben jij al eens in Orvelte geweest?

Wandelen in Groningen en Drenthe | Het Noordlaarderbos

Het Noordlaarderbos in Noordlaren stond al enige tijd op mijn verlanglijstje. Het kwam er echter nooit van, tot afgelopen zaterdag. Eigenlijk min of meer per toeval. Ik had namelijk weinig zin om uitgebreid te gaan zoeken naar een leuke wandelroute. Deze wandeling in het Noordlaarderbos had ik nog liggen, dus de keuze was snel gemaakt. Op naar Noordlaren!

Het Noordlaarderbos: Een bos vol geheimen

Op de site van Natuurmonumenten wordt het Noordlaarderbos omschreven als een bos vol geheimen. Dit soort kreten doen het bij mij altijd goed. Ik ben namelijk niet zo’n liefhebber van wandelen in het bos. Te vaak voel ik mij soort van opgesloten, vandaar dat ik niet vaak in een bosrijk gebied wandel. Als het dan wordt omschreven als een bos vol geheimen, dan wordt logischerwijs mijn nieuwsgierigheid gewekt.

‘Het Noordlaarderbos voelt als een sprookjesbos. Zeker nu we van het productiebos een veel gevarieerder bos hebben gemaakt. De Middeleeuwse karrensporen herinneren aan de handelsroute tussen Coevorden en Groningen die hier ooit liep. Ze lopen langs grafheuvels en het Galgenbergje, de plek waar vroeger mensen aan de galg bungelden. Je zou willen dat dit bos kon praten en zo haar verhalen kon vertellen.’ (bron: Natuurmonumenten)

Het Noordlaarderbos: wandelen in Groningen en Drenthe

Noordlaarderbos Groningen rode pijltjes wandeling

Het Noordlaarderbos vindt zijn oorsprong in Groningen, maar toch steek je halverwege de provinciegrens over. Zo ineens bevind je je dan in het gebied Vijftig Bunder dat in Drenthe ligt. Dit heidegebied wordt momenteel flink onder handen genomen en oogt daardoor nogal kaal. Wat dat betreft ben ik erg benieuwd hoe het er over enige tijd uit zal komen te zien.

In dit gebied zijn meerdere wandelingen uitgezet, maar wij kiezen voor de wandeling met de rode pijltjes. Een route van in totaal zes kilometer die je halverwege kunt inkorten door over te stappen op de blauwe route. Hierdoor mis je trouwens wel het heidegebied van Vijftig Bunder.

Wandeling Het Noordlaarderbos

Het allereerste ‘probleem’ dient zich direct al aan als we de Pollseweg in Noordlaren inrijden. Hier zou de parkeerplaats moeten zijn waar de wandeling start. We zien van alles, maar geen parkeerplaats. Wel een zandweg die gelukkig goed begaanbaar is en op goed geluk rijden we dan toch maar verder. Een goede gok, want na twee bochten zien we dan toch wat auto’s staan. Van een parkeerplaats is echter geen sprake, het is gewoon parkeren langs de kant van de weg.

Even verderop zien we het startpunt met inderdaad de rode pijltjes. Het eerste gedeelte voert ons al slingerend door het Noordlaarderbos. Een mooi bos, prima wandelpad en goed aangegeven. Ondanks de drukte bij de zogenaamde parkeerplaats is het in het bos zelf lekker rustig. Slechts een enkele wandelaar komen we tegen.

Eenmaal uit het Noordlaarderbos komen we deels op een verharde fietspad en een zandweg terecht. Hier is het wel een stuk drukker met fietsers, maar door de brede zandweg ernaast, kunnen we onze wandeling zonder al teveel omkijken vervolgen. Op naar Drenthe dus!

Heidegebied Vijftig Bunder

Vijftig Bunder Drenthe

Vijftig Bunder Drenthe

Vlak voor je de oversteek naar Drenthe maakt, heb je de gelegenheid om je route in te korten tot zo’n 3,5 km. Wij gaan echter voor de volledige wandeling en blijven de rode pijltjes volgen. Dit brengt ons vervolgens in het heidegebied Vijftig Bunder. Nu vrij kaal en ietwat onaantrekkelijk eruitziend vanwege de graafwerkzaamheden.

In ieder geval reden genoeg voor mij om terug te keren als de werkzaamheden zijn volbracht. Ik ben namelijk ontzettend benieuwd hoe het er dan zal uitzien. Plus een heidegebied met bloeiende heide is altijd prachtig om te zien natuurlijk!

Noordlaarderbos Groningen wandelen

Noordlaarderbos wandelen rode pijltjes

Na enige tijd verlaten we het heidegebied en moeten we een klein stukje over een verharde weg. Al vrij snel daarna duiken we opnieuw het Noordlaarderbos in waar we al vrij snel oog in oog met een aantal koeien staan. Niet veel later zien we dan inderdaad de Galgenberg. Ook dit spreekt natuurlijk altijd tot de verbeelding.

Het laatste gedeelte van de wandeling voert ons al slingerend door het bos richting de uitgang. Al met al hebben we dan 6,5 kilometer gewandeld door een zeer gevarieerd landschap.

Praktische informatie over wandelen in het Noordlaarderbos

  • Parkeerplaats Pollseweg in Noordlaren, let wel: zandweg volgen tot aan de bosrand en daar in de berm parkeren
  • Meerdere uitgezette wandelingen: wij liepen de rode pijltjes route van 6 kilometer, halverwege in te korten door over te stappen op de blauwe route
  • Grotendeels over onverharde paden, goede wandelschoenen zijn een vereiste
  • Bezienswaardigheden onderweg: karresporen, grafheuvels, Galgenberg en heidegebied Vijftig Bunder
  • Geen horeca aanwezig
  • Populair wandelgebied, dus plan je bezoek. Wij waren er rond 13.00 uur en konden op ons gemak rondwandelen ondanks de drukte bij de parkeerplaats.

Wandel jij graag in het bos?