Genieten van de herfst op Landgoed De Braak

Eerder dit jaar was ik voor het eerst aan de wandel op Landgoed De Braak in Paterswolde. Het was voor mij direct duidelijk dat ik hier terug zou komen. Het liefst inderdaad in de herfst, maar vaak blijft het er dan vervolgens bij. Deze keer kwam het niet zover en ging ik gisteren terug naar dit mooie park.

Nog ietwat te vroeg om optimaal van de herfst te kunnen genieten, maar het mooie zonnige herfstweer lokte mij toch. Gaan jullie met mij mee op ontdekking op Landgoed De Braak?

Landgoed De Braak

Landgoed De Braak in Paterswolde bestaat uit een monumentaal parkbos met vijvers, imposante bomen en weilanden. Het parkbos is door tuinarchitect Roodbaard in de negentiende eeuw in de landschapsstijl ontworpen. In het voorjaar staan de percelen voor landhuis De Braak vol met allerlei bloeiende stinsenplanten. (bron: Natuurmonumenten)

De Braak Paterswolde

Dit keer wist ik natuurlijk precies wat ik kon verwachten. Een park met prachtige oude bomen, een heuse doolhof, diverse vijvers, leuke bruggetjes én het zogenaamde Vrijerslaantje. Ongetwijfeld zijn naam dankend aan vroegere tijden toen er inderdaad een landgoed stond en de jongelui daar hun eerste schreden zetten op het liefdespad.

Blauwe of groene wandelroute op De Braak

Voor wie liever niet op eigen houtje ronddwaalt, heeft Natuurmonumenten twee gemarkeerde wandelroutes uitgezet. De blauwe route is slechts één kilometer lang en de groene route zo’n 2,5 kilometer. Combineren is natuurlijk ideaal zodat je tenminste het grootste deel van het landgoed kunt ontdekken.

Wij volgen precies dezelfde route als tijdens onze eerste kennismaking, toen nog in het prille voorjaar, nu in de prille herfst. Het verschil is in ieder geval groot. Bomen in volle glorie, maar ook al veel verkleurd. Bladeren op de grond én vooral heel veel eikels. Al knarsend onder onze wandelschoenen banen we ons een weg over het landgoed.

Herfst doet zijn intrede

Langzaam maar zeker doet de herfst zijn intrede en zet het inderdaad zijn stempel op het landgoed. We spotten al vrij snel de eerste paddenstoelen, maar zijn vooral onder de indruk van het bladerdek. Heerlijk stampend we ons gemak door het eerste deel van de route.

landgoed De Braak Paterswolde

Vrijerslaantje De Braak

Bij de eerste vijver aangekomen, deze keer rondom begroeid met diverse planten, is opnieuw de bank bij het uitzichtpunt bezet. Geen probleem, dan genieten we gewoon van een afstandje en vervolgen we daarna onze wandeling.

We steken door richting Het Doolhof, ongetwijfeld voor kinderen een leuke activiteit om daarna bij Het Vrijerslaantje aan te komen. Wij genieten ondertussen vooral van het zonlicht dat op de bomen valt en spotten her en der wat paddenstoelen. Helaas geen rood met witte stippen.

bruggetje De Braak

Ondertussen passeren we de laatste vijver waar we rustig wat foto’s nemen om de aanwezige vogels niet te verjagen. In de verte zien we helaas onze auto alweer staan, maar voordat we richting de uitgang gaan, wandelen we nog even naar dat ene bruggetje. Ongetwijfeld één van de meest gefotografeerde bruggetjes van dit landgoed. Net als tijdens onze eerste wandeling wagen we ons er niet aan, maar in de zomer zou ik het zeker gaan doen!

En ja, na zo’n 50 minuten zijn we dan weer bij de uitgang aangekomen. Nog een laatste foto van de mooie toegangspoort en dan zit onze rondwandeling er helaas weer op.

Praktische informatie over Landgoed De Braak

  • in de zomer waarschijnlijk beperkte parkeergelegenheid, maar nu is het geen probleem om de auto in de berm kwijt te raken
  • kiosk voor kleine versnapering aanwezig, alleen geopend in de zomer
  • twee uitgezette wandelroutes: blauwe is 1 km en de groene is 2,5 km. Daarnaast is het een vrij wandelgebied
  • hoogtepunten: oude bomen, diverse vijvers, vrijerslaantje en diverse leuke doorkijkjes. Ook voor kinderen zijn er diverse leuke dingen, zoals het Huttenbos en het Doolhof

Waar ga jij deze herfst wandelen?

 

heide Drouwen

Aan de wandel op de heide in Drouwen

Afgelopen april ging ik voor het eerst op ontdekking in de bossen bij Drouwen. Ik wandelde toen de paarse route van Staatsbosbeheer, tussen heide en vennen, en wist direct dat ik terug wilde komen als de heide in bloei staat. Normaal duurt het dan wel een tijdje voor ik daadwerkelijk terug keer, maar deze keer niet. Op mijn vrije donderdag wilde ik dolgraag aan de wandel op de heide, maar ja, met deze hitte over een uitgestrekt open heidegebied wandelen?

Nee, mij niet gezien, maar de route tussen heide en vennen had net zo goed ’tussen heide en door bossen’ genoemd kunnen worden, want drie kwart van de route is door het bos. Ideaal dus voor een warme zomerse dag! Gaan jullie met mij aan de wandel?

Slingerend door de bossen van Drouwen

Nadat we de auto op de parkeerplaats bij Bospaviljoen De Woudstee hebben achtergelaten, wandelen we richting het Boomkroonpad. Op deze zonnige donderdag is het daar al behoorlijk druk. Voor ons niet het doel van vandaag, wij willen lekker aan de wandel.

Het eerste gedeelte van deze vier kilometer lange wandeling voert ons door de bossen van Drouwen. Al slingerend onder het genot van wat zonnestralen genieten we van de stilte van het bos. Alleen af en toe wat rondvliegende vogels. Van de eerste keer weet ik natuurlijk wat ons te wachten staat, maar doordat het nu volop zomer is, ben ik heel benieuwd.

Het oversteekpad met de kinderkopjes oogt deze keer een stuk mooier dan in het voorjaar. Vooral de volle bomen met de zonnestralen zorgen hiervoor. Na de nodige foto’s te hebben gemaakt, gaan we op weg naar hopelijk het eerste ‘wow’ momentje.

De vennen in de bossen van Drouwen

heide en vennen Drouwen

In april was ik enorm onder de indruk van de twee prachtige vennen die je op deze wandeling tegenkomt. Nu ben ik ietwat teleurgesteld als we bij de eerste ven aankomen. Ergens had ik het wel al verwacht gezien de droogte van de laatste weken, maar toch.

Gelukkig is er een smal paadje wat ons naar de rand van deze ven leidt, maar de vorige keer was deze ven in ieder geval een stuk groter. Ondanks dat ie kleiner is, ziet het er toch ook wel weer erg mooi uit.

vennen en heide Drouwen

Vol goede moed vervolgen we onze wandeling en de tweede ven stelt ons absoluut niet teleur. Wat ligt deze ven er prachtig  bij op deze zonnige donderdagochtend! Voor mijn gevoel net zo groot als in het voorjaar, maar zoveel mooier! Deze keer is de boomstam wel vrij en ploffen we even neer om van dit uitzicht te genieten!

En dan eindelijk: bloeiende heide

heide Drouwen

heide Drouwen

Na een tijdje in alle stilte van de tweede ven te hebben genoten, vervolgen we onze wandeling door het bos. Echter niet voor lang, want al vrij snel duikt het heidegebied voor ons op.

Het heidegebied is niet super groot, maar wel ontzettend mooi. Toch merk je ook hier dat de heide toe is aan wat water, het is minder fel gekleurd dan in andere jaren. Deze keer wandel ik wel over het zandpaadje over de heide, maar kom ik er achter dat dit een doodlopend paadje is. Geen probleem, dan wandelen we gewoon terug en alsnog langs de rand van dit mooie heidegebied.

Wat is de natuur toch mooi en wat heeft het in elk seizoen zo zijn charmes voor ons in petto!

Terug in de bossen

Nadat we rondom het heidegebied zijn gewandeld en net als we toe zijn aan wat schaduw duiken we opnieuw de bossen in. Ook dit is opnieuw genieten, deze keer geen specht op de achtergrond, maar toch, de rust, de stilte en de prachtige bomen… Ik geniet hier altijd enorm van!

Het duurt helaas niet lang of deze stilte wordt verstoord door spelende kinderen. We zijn inmiddels weer bij het Boomkronkelpad aanbeland en dat is goed te merken. Waar we tijdens onze wandeling nog geen vijf mensen zijn tegengekomen, is het nu weer gezellig druk. Gelukkig is er nog een plekje in de schaduw vrij op het terras van het Bospaviljoen waar we genieten van onze welverdiende lunch.

Praktische informatie:

  • gratis parkeren bij Buitencentrum Boomkroonpad Drouwen
  • diverse gemarkeerde routes staten bij het Boomkroonpad
  • paarse route Tussen heide en Vennen, 4 kilometer. Tijdsduur: 1.30 uur inclusief stops
  • horeca aanwezig bij de parkeerplaats
  • meer informatie vind je op de site van Staatsbosbeheer, klik hier

Genieten van de heide in de Gasterse Duinen

Twee jaar geleden was ik voor het eerst aan de wandel in de Gasterse Duinen en was het direct liefde op het eerste gezicht. Nu ik overal foto’s voorbij zie komen van de bloeiende heide, moest het er natuurlijk weer van komen. Ik moest en zou weer richting de Gasterse Duinen. Natuurlijk nam ik ook mijn camera weer mee en laat ik jullie nu lekker meegenieten van dit prachtig stukje natuur in Drenthe!

Gasterse Duinen: een gevarieerd landschap

Gasterse Duinen Drenthe

Duinen? Yep, duinen, het natuurgebied Gasterse Duinen is onderdeel van Nationaal Park Drentse Aa en staat bekend om zijn glooiend landschap met zandverstuivingen, maar ook om zijn prachtig mooi heidegebied. Nu in augustus staat het volop in bloei en is het echt prachtig om te zien.

Niet alleen tref je hier volop heide aan, maar ook prachtige bomen en als je geluk hebt, sta je zomaar ineens oog in oog met een kudde Schotse Hooglanders. Kortom, het is een gebied met een gevarieerd landschap. Het leuke is ook nog eens dat er zowel fiets- als wandelroutes zijn, maar dat je elkaar totaal niet in het vaarwater zit. Het heidegebied is trouwens alleen voor wandelaars toegankelijk waardoor je op je gemak in alle rust van dit mooi stukje natuur kunt genieten!

De paarse wandelroute in de Gasterse Duinen

Door Het Drents Landschap is hier een gemarkeerde route uitgezet van zo’n vijf kilometer. Deze paarse paaltjesroute kun je eventueel nog uitbreiden door het te combineren met de blauwe route van zeven kilometer van Staatsbosbeheer. Net als twee jaar geleden ga ik voor de paarse route, en route zie ik dan nog wel waar ik verder nog een kijkje ga nemen, maar voor nu volg ik eerst braaf de paarse paaltjes.

Hoewel braaf, ik wandel de route net verkeerd om want ik ga tegen de klok in, maar daardoor bewaar ik het heidegebied wel voor het laatste deel van de route en dat vind ik persoonlijk net wat leuker.

Hunebed D10 Gasterse Duinen

Nadat ik de auto heb geparkeerd op de P-plaats aan de Oudemolenseweg wandel ik het natuurgebied in en in plaats van links af te slaan, ga ik dus rechtsaf. Hierdoor kom ik bij een andere kenmerk van Drenthe uit, namelijk hunebedden. In dit geval Hunebed D10, blijf bijzonder om te bedenken dat mensen ooit dit hebben gebouwd als soort van begraafplaats.

Heide, bos en heide

Op mijn gemak vervolg ik mijn route en vraag ik mij af of ik ook nog de bewoners van dit natuurgebied, de Schotse Hooglanders, zal treffen. Het antwoord daarop is ja, want als ik bijna aan het einde ben van het eerste deel door het heidegebied zie ik ze plotseling onder de bomen staan.

Als ik door het bos dichter in de buurt kom, probeer ik zo geruisloos mogelijk wat foto’s te maken. Ondanks de afrastering blijf ik op eerbiedwaardige afstand, het zijn tenslotte wel dieren én ook nog eens indrukwekkende beesten qua grootte.

Niet veel later verlaat ik het bosgedeelte en wandel ik over het ruiterpad langs een bloemrijk veld terwijl ondertussen groepjes fietsers mij passeren. Net op het moment dat ik mij afvraag of ik misschien toch ergens een paars paaltje over het hoofd heb gezien, zie ik hem toch en herinner ik mij weer dat een klein deel van de route over een vlonderpad ga. De eerste keer dat ik hier wandelde vond ik dit super leuk, maar inmiddels heb ik meerdere routes met vlonderpaden gewandeld en daar valt dit stukje bij in het niet, maar niettemin is de variatie in ondergrond altijd leuk.

Dit deel van de route vind ik trouwens zelf het minst leuke deel ondanks dat ik ook wel van weidse uitzichten hou, maar zoals ik al zei, het leukste deel van de route komt nog en daar verheug ik mij enorm op.

Genieten van de heide in de Gasterse Duinen

En dan is het zover, ik passeer de wildroosters en wandel op mijn gemak het heidegebied weer in. Inmiddels zijn er meer wandelaars en dat betekent helaas ook dat de paar bankjes in dit gebied bezet zijn. Dan maar gewoon staand van de omgeving genieten!

Dwars over het heidegebied vervolg ik mijn route. De ene keer is het pad smal, dan weer breed. In de Middeleeuwen lag Gasteren namelijk op de hoofdweg tussen Groningen en Coevorden. Doordat er toen vooral met paard en wagen werd gereden, ontstonden deze brede paden.

Gasterse duinen Drenthe

Gasterse Duinen Drenthe

Inmiddels merk ik ook dat het landschap inderdaad glooiend is, want waar het voorheen vlak was, bevind ik mij nu midden in de duinen van Gasteren. Voordeel hiervan is wel dat je nog een beter beeld krijgt van het prachtige heidegebied. Waar ik ook kijk, overal zie ik paarse heide met her en der een paar bomen. Genieten met een hoofdletter G dus!

Met enige tegenzin verlaat ik dan ook dit heidegebied en wandel ik terug naar de parkeerplaats. Wat is de natuur toch ontzettend mooi!

Handige informatie over de Gasterse Duinen

  • Startplaats: Parkeerplaats aan de Oudemolenseweg (doorgaande weg tussen Gasteren en Oudemolen)
  • Niet geschikt voor mensen die slecht ter been zijn, wandelwagens en rolstoelen
  • Goede wandelschoenen zijn een vereiste, grotendeels zanderige ondergrond
  • Honden zijn niet toegestaan
  • Zorg voor je eigen proviand, er is geen horeca in het gebied
  • Paarse route is zo’n 5 km

Ga jij nog wandelen op de heide?

Buursermeertje Buurserzand

Ontdek Buurserzand, het pareltje van Twente!

Een weekendje Twente is natuurlijk niet compleet zonder een wandeling. Dus ging ik bij Natuurmonumenten op zoek naar een mooi natuurgebied en kwam daardoor uit bij Buurserzand. Ook nog eens verrassend dichtbij Camping De Beek waar wij verbleven. Mooier kon het haast niet worden, toch? Nou, dus wel, want Buurserzand heeft ons in alle opzichten verrast! Een gevarieerd natuurgebied, onverharde wandelpaden, vennetjes, heide, zand én horeca.

Kortom, ik neem je vandaag mee op onze wandeling in Buurserzand!

Buurserzand, een afwisselend natuurgebied

Buurserzand

gele route Buurserzand Haaksbergen

Nadat we onze auto hebben geparkeerd, twijfelen we nog even. Het is niet direct ons favoriete wandelweer, het regent lichtjes, maar we besluiten er toch voor te gaan. Gelukkig maar, want anders hadden we dit mooie natuurgebied niet ontdekt.

Op het informatiebord staan diverse routes aangegeven, maar door mijn research vooraf is het voor ons duidelijk. Wij gaan voor de gele route van zo’n 5,2 kilometer waarbij we dan halverwege langs het informatiecentrum De Wakel komen waar we ook terecht kunnen voor een kop koffie met wat lekkers. Ideaal dus!

De route voert ons in eerste instantie door het deel waar je vooral oude jeneverbessen vindt. De meeste van deze struiken zijn zo’n 150 jaar geleden gepoot en staan er dus nog steeds. Wij genieten vooral van de rust en rondvliegende vogeltjes. Slechts af en toe komen we andere wandelaars tegen.

Los hoes, de Bommelas

Los Hoes de Bommelas Buurserzand

Op bepaalde data kun je het Los hoes van binnen bekijken, maar helaas niet op de zondag dat wij er waren. Toch blijven we even staan om dit huisje te bekijken en het bijbehorende informatiebord te lezen.

Deze boerderij is rond 1850 gebouwd en bestond uit slechts één ruimte waarin mens en dier samenwoonden. Wij kunnen ons dat niet meer voorstellen, samenwonen met je schapen en/of koeien. In die jaren was dat echter vrij normaal.

De Wakel in Buurserzand

De Wakel natuurmonumenten Buurserzand

Terwijl we onze route vervolgen door het uitgestrekte heidegebied genieten we volop van het moois dat dit natuurgebied te bieden heeft. De heide staat nu natuurlijk nog niet in bloei, maar het zal zeker in augustus prachtig zijn om te zien.

Op dit deel van onze wandeling is het wat drukker, zowel met wandelaars als ook met fietsers. Toch verspreidt het zich ook vrij snel weer, omdat iedereen zo zijn eigen route volgt.

Na een tijdje, we zijn dan iets over de helft van onze wandeling, zien we in de verte een huisje opdoeken. Dit blijkt inderdaad het informatiecentrum De Wakel te zijn. Niet alleen kun je hier de nodige informatie krijgen over het gebied, maar kun je ook terecht voor een kleine versnapering. Voor ons ideaal, want we hebben inmiddels wel zin gekregen in een bak koffie. De verleiding van de zelfgebakken appeltaart kunnen we dan ook niet weerstaan, dus met koffie en gebak nemen we plaats op het terras. Het is inmiddels weer droog, maar de bankjes zijn nog wat nattig, maar dat mag de pret niet drukken.

Het Buursermeertje

Buursermeertje Buurserzand

Na onze pauzestop vervolgen we de gele route en komen dan al vrij snel uit bij het Buursermeertje. De droogte van de afgelopen weken is duidelijk zichtbaar, want het meertje is amper gevuld. Toch is het mooi om te zien, zelfs op deze wat trieste zondagmiddag.

Nadat ik de nodige foto’s heb gemaakt, maken we ons op voor het laatste deel van de route. Alleen daar gaat het even mis, we beoordelen een geel pijltje niet goed en lopen zo ineens de verharde weg op. We hebben al vrij snel het gevoel dat we verkeerd gaan en besluiten terug te keren naar het laatste gele pijltje. Daar ontdekken we ineens het gemiste pijltje en kunnen we alsnog onze route vervolgen.

Nog een dikke kilometer tot we terug zijn bij de parkeerplaats. We wandelen langs een heidegebied en ontdekken nog een mooi doorkijkje. En ja, dan zijn we inderdaad terug bij de parkeerplaats en zit onze wandeling er helaas op. Hier kunnen we nog een uitstapje maken naar Het Rietschot, de plek om vogels te spotten, maar inmiddels regent het flink en besluiten we om het voor gezien te houden. Op naar de camping!

Praktische informatie

  • meerdere gemarkeerde wandelroutes die je op verschillende plekken kunt starten
  • wij deden de gele route van 5,2 kilometer en starten op de parkeerplaats aan de Stendermolenweg 9 in Haaksbergen
  • bezienswaardigheden: heidegebied, oude jeneverbessen, Los Hoes de Bommelas, Het Buursermeertje
  • horeca aanwezig, De Wakel, hier kun je trouwens ook dichtbij parkeren en vanaf daar je route starten
  • zorg voor goede wandelschoenen, de route is onverhard

Heb jij al gewandeld in Buurserzand?

Egelsee Abtenau Salzburgerland Oostenrijk

Wandelen naar de Egelsee: genieten van mooie uitzichten

Wandelen in de bergen van Oostenrijk doen we graag, dus ook in Salzburgerland trokken we regelmatig onze wandelschoenen aan. Al direct op onze eerste echte dag in Abtenau maakten we een mooie wandeling naar de Egelsee. Een pittoresk meertje even buiten Abtenau. Een wandeling die je deels door Abtenau voert, maar grotendeels erbuiten. Waar je getrakteerd wordt op mooie vergezichten. Besneeuwde bergtoppen in de verte. Ik hou ervan. Jullie ook? Dat komt dan mooi uit, want vandaag laat ik je meegenieten van deze wandeling!

Wandeling naar de Egelsee

wandelroute Egelsee Abtenau Oostenrijk

Hoewel het even zoeken was naar het beginpunt van de wandeling kun je eigenlijk de wandeling overal rondom Abtenau beginnen. Wij liepen hierdoor wel iets meer dan verwacht, want de wandeling is normaal zo’n 4 kilometer. Wij liepen uiteindelijk ruim 7 kilometer, maar vertrokken dan ook al lopend vanaf onze accommodatie.

Eenmaal buiten het gezellige kleine dorpscentrum van Abtenau vind je op een gegeven moment bordjes met diverse wandelroutes. Hierdoor liepen we de route net andersom, maar als je geen echte klimgeit bent, dan is dit wellicht ook de juiste keuze. Dan daal je namelijk aan het einde van de wandeling in plaats van dat je dan iets omhoog moet wandelen.

Mooie uitzichten onderweg

Egelsee Abtenau Oostenrijk

Terwijl we op ons gemak de bordjes volgen, genieten we onderweg van het prachtige landschap. Weides met grazende koeien en de bergen op de achtergrond. Slechts her en der komen we een andere wandelaar of een fietser tegen. Ook bij de huizen heerst rust op deze zondagmiddag.

We genieten dan ook volop en beseffen ons opnieuw dat Oostenrijk echt een land is waar we ons enorm thuis voelen en waarvan het landschap (lees: bergen) ons nooit verveelt.

Als we na een tijdje worden begroet door een groepje koeien die ons ietwat nieuwsgierig aankijken, zie ik in de verte de Egelsee opdoemen. In eerste instantie vraag ik mij af of het wel mogelijk is om bij het meertje te komen, maar dan valt mijn oog op een smal voetpaadje en maken we een klein uitstapje naar de Egelsee.

Genieten van de stilte bij de Egelsee

Egelsee Abtenau Oostenrijk

Egelsee Abtenau Salzburgerland Oostenrijk

Zoals gezegd kun je dit meertje heel gemakkelijk voorbij lopen, zo groot is het tenslotte niet. Het is ook geen meer waar enige vorm van watersport mogelijk is. Zwemmen is verboden en ook bootje varen, heeft weinig zin omdat het daar simpelweg te klein voor is.

Wel staat er een bankje waar we dankbaar op neerploffen. Het is warm op deze middag en aangezien we het grootste deel van de wandeling vol in de zon hebben gewandeld, is het wel lekker om even in de schaduw bij te komen. Ondertussen maakt mijn camera overuren, want hoewel de Egelsee niet bijzonder groot is, is het absoluut wel een heel mooi meertje. Boomtakken hangen over het water en zorgen voor een mooie reflectie met de bergen rondom Abtenau op de achtergrond.

Genietend van de stilte zitten we enige tijd op het bankje, maar dan is het toch tijd om onze wandeling te vervolgen. Gelukkig voor ons gaat dit deel grotendeels door het bos waardoor we nog enige tijd in de schaduw wandelen.

Terug in Abtenau

Uiteindelijk wandelen we Abtenau weer in en besluiten we om daar neer te ploffen op een terrasje voor een versnapering.

Een mooie eerste kennismaking met Salzburgerland!

Meer weten over onze avonturen in Salzburgerland? Lees dan alvast De Hoogtepunten van ons tripje naar Salzburgerland!

strand natuurgebied De Manteling Zeeland

Natuurgebied De Manteling in Zeeland: wandelen door bos en duinen

Niks zo leuks als een gevarieerde wandeling én daarvoor ben je in natuurgebied De Manteling absoluut op de juiste plek. Dit gebied combineert namelijk moeiteloos een wandeling door een bos met duinen.  Vriendinnetje A. tipte ons over deze wandeling, dus stond dit hoog op ons lijstje tijdens ons weekje Zeeland in april.

Het leuke was echter wel, dat ze alleen zei dat het een ontzettend mooi gebied was, maar niet vertelde dat we door een duinlandschap zouden wandelen. Des te groter was de verrassing toen we ineens ontdekten dat we wel heel dichtbij het strand waren! Gaan jullie met mij mee aan de wandel in De Manteling?

Natuurgebied De Manteling

Kasteel Westhove De Manteling

De Manteling is de naam van een ruim 700 hectare groot natuurgebied in de buurt van Domburg en bestaat uit een drietal buitenplaatsen: Westhove, Berkenbosch en Duinbeek. Rijke kooplieden uit Middelburg bouwden hier tijdens de VOC-tijd hun buitenverblijven in de bossen. Deze verblijven kom je tijdens je wandeling dan ook tegen, maar zijn grotendeels gesloten voor het publiek.

Alleen Kasteel Westhove is geopend, althans, het is tegenwoordig in gebruik als Stay-o-kay en tevens kun je op het terras terecht voor een hapje en een drankje. Daarnaast kun je het ook reserveren als trouwlocatie.

Wij kwamen natuurlijk om hier te wandelen en wisten, dankzij vriendinnetje A. al welke wandeling het moest gaan worden. De blauw paaltjeswandeling namelijk, een route van zo’n 4,5 kilometer die ons door dit gevarieerd gebied zou voeren.

De Manteling: bos en duinen

In eerste instantie was het nog even zoeken waar de blauwe route precies begon, maar nadat we de blauwe paaltjes hadden gespot, gingen we vol goede moed op pad.

Het eerste deel van de route vond ik nog niet zo heel bijzonder. Dit kwam grotendeels natuurlijk ook doordat het nog vrij kaal oogde begin april. Wat wel bijzonder was om te zien, waren de overblijfselen uit de Tweede Wereldoorlog. Her en der zie je namelijk nog de resten van diverse bunkers.

Nadat we enige tijd door het bos hebben geslingerd, maken we een klein uitstapje naar landgoed Duinbeek dat helaas niet geopend is voor het publiek.

Daarna vervolgen we onze route en duiken we opnieuw het bos in om dan ineens af te buigen naar het duingebied. En ja, als we dan ineens een bordje met strand zien staan, is de keuze natuurlijk snel gemaakt!

strand natuurgebied De Manteling Zeeland

Nadat we een tijdje hebben rondgekeken op het strand slingeren we vervolgens door het uitgestrekte duingebied. Af en toe komen we een paar fietsers of andere wandelaars tegen, maar over het algemeen kunnen we in alle rust genieten van dit mooie natuurgebied.

park Kasteel Westhove De Manteling

Tenslotte keren we terug naar het bos en komen we via de tuinen van Kasteel Westhove terug bij het begin van onze route. Oftewel het museum Terra Maris, gevestigd in de voormalige Orangerie van het kasteel. Hier kun je meer te weten te komen over Zeeland en de flora en fauna van deze provincie. Ongetwijfeld een aanrader. Datzelfde geldt voor het terras bij dit museum, maar aangezien we slechts voor twee uurtjes in de parkeerauto hebben gegooid, besluiten we om terug te gaan naar de parkeerplaats.

Handige informatie:

  • betaald parkeren aan de Duinvlietweg, net voor Domburg
  • horeca aanwezig bij Kasteel Westhove en Museum Terra Maris
  • diverse wandelroutes mogelijk, wij liepen de blauwe paaltjesroute van Staatsbosbeheer, een wandeling van zo’n 4,5 km
  • zorg voor goede wandelschoenen, route is grotendeels onverhard
  • hoogtepunten wandeling: Kasteel Westhove, villa Duinbeek, duinen en bossen
  • uitstapje naar het strand is mogelijk, neem eventueel dus zwemkleding mee

 

Tip: Wandelen tussen heide en vennen in Drouwen

Nog op zoek naar een leuke wandeling in Drenthe? Dan is de wandeling tussen heide en vennen in Drouwen echt iets voor jou! Niet super lang, zo’n vier kilometer, maar wel een gevarieerde wandeling. Een wandeling die zijn naam eer aan doet, want je wandelt deels door een mooi heidegebied om zo ineens een prachtig verscholen vennetje te ontdekken.

Een wandeling die met stip is binnengekomen in mijn lijstje van favoriete wandelingen. Benieuwd waarom? Ik vertel je er alles over!

Wandeling tussen heide en vennen

Wandeling tussen heide en vennen Drouwen

Deze wandeling stond al enige tijd op mijn lijstje, maar het kwam er steeds niet van. Tot een dikke week geleden. Op een mooie zonnige donderdag besloot ik om dan eindelijk maar toch richting Drouwen te rijden en deze wandeling te gaan doen. Eenmaal aangekomen op de parkeerplaats bij Bospaviljoen Het Woudstee is het even zoeken naar het begin van de wandeling.

Gelukkig was ik enigszins voorbereid en zag ik al vrij snel in de verte Het Boomkroonpad opdoemen. Nu nog gesloten, maar in de weekenden ongetwijfeld een drukke attractie. Hier vind je ook het bord met de diverse gemarkeerde wandelroutes. Even twijfel ik nog, maar het wordt toch de paarse route, de wandeling heide en vennen.

Slingerend door de bossen van Drouwen

wandeling tussen heide en vennen Drouwen

Het begin van de wandeling voert mij door een enorm bosrijk gebied. Onder gezang van diverse vogeltjes wandel ik op mijn gemak door het bos. Slechts sporadisch kom ik andere wandelaars tegen, heerlijk om zo in alle stilte te genieten van dit mooie bos.

Na een tijdje kom ik bij een oversteekplaats en valt mijn oog op de tig kinderkopjes die hier liggen. Altijd mooi om daar wat foto’s van te maken. Daarna vervolg ik mijn route die overigens goed wordt aangegeven.

Hoewel ik geniet van dit deel van de route kijk ik uit naar het moment dat ik in het heidegebied terecht kom. Hopelijk een iets weidsere uitzicht dan nu midden in het bos.

Vennen en heide

wandeling tussen heide en vennen Drouwen

Hoewel de wandeling tussen heide en vennen heet, kom ik eerst langs een prachtig grote ven. Hiervoor moet je even van de route afwijken, maar geloof mij je kunt deze ven niet missen. Er is helaas niet veel ruimte om van deze ven te genieten, maar zoals gezegd, is het op deze donderdagmiddag niet druk en kan ik in alle rust wat foto’s maken.

Daarna wandel ik verder en zie ik in de verte een tweede ven liggen. Ook hier geniet ik in alle stilte van het uitzicht met zingende vogeltjes op de achtergrond.

wandeling tussen heide en vennen Drouwen

wandeling tussen heide en vennen Drouwen

Als ik mijn route vervolg kom ik bij een soort van tweesprong aan en even twijfel ik welke kant ik op moet. Mijn gevoel zegt rechts, mede ingegeven omdat de linkerkant nogal modderig en drassig is. Het blijkt de juiste gok te zijn, want eenmaal uit dit gedeelte van het bos, kom ik in het heidegebied terecht.

Nu natuurlijk nog vrij dor en kaal, maar ongetwijfeld straks aan het eind van de zomer een prachtig gezicht. Er loopt een smal paadje dwars over het heideveld, maar ik volg braaf de paarse routepaaltjes en loop om het heidegebied heen.

Terug in de bossen van Drouwen

Nadat ik enige tijd op een bankje heb genoten van het uitzicht, vervolg ik mijn wandeling. Niet veel later duik ik een zijpaadje in en keer ik terug in het bosrijke deel.

Net als ik dacht dat ik het mooiste deel heb gehad, word ik verrast door de stilte van dit bos. Alleen mijn eigen ademhaling en het tikken van een specht. Als ik mij al niet bewust was van de schoonheid van de natuur, dan word ik het wel op dit moment. Het zonlicht valt door de bomen en op de achtergrond doet een specht zijn werk. Genieten met een hoofdletter G.

En ja, dan zit na een dik uur mijn wandeling er helaas op. Op dat punt heb ik de keuze om terug te keren naar het begin van de wandeling en vandaar uit richting de parkeerplaats te wandelen of ik neem de binnendoor route. Ik kies voor deze laatste optie omdat het terras van het bospaviljoen mij op op deze zonnige dag lonkt!

Nagenietend met een latte macchiato en de zon op mijn snufferd bekijk ik alvast mijn foto’s. Er is slechts één conclusie mogelijk: wat een prachtige wandeling! Gelukkig voor mij zijn er nog een aantal gemarkeerde routes in dit gebied, want deze eerste kennismaking smaakt duidelijk naar meer!

Praktische informatie:

  • gratis parkeren bij Buitencentrum Boomkroonpad Drouwen
  • diverse gemarkeerde routes staten bij het Boomkroonpad
  • paarse route Tussen heide en Vennen, 4 kilometer. Tijdsduur: 1.30 uur inclusief stops
  • horeca aanwezig bij de parkeerplaats
  • meer informatie vind je op de site van Staatsbosbeheer, klik hier

Wandel jij graag in het bos?

Wandeltip: Vestingdorp Oudeschans en omgeving

Drie jaar geleden was ik voor het eerst in Oudeschans en was het direct liefde op het eerste gezicht. Toch duurde het enige tijd voor ik terugkeerde naar dit leuke vestingdorpje in Groningen. Waarom? Tja, mijn drang naar het ontdekken van nieuwe plekken is nu eenmaal groter. Afgelopen zaterdag kwam het er dan eindelijk van. Samen met mams genoot ik opnieuw van de omgeving, maar ook zeker van de oude panden in het ‘centrum’ van Oudeschans.

Een klein vestingdorp dat ooit is aangelegd tijdens de 80-jarige oorlog in 1593 en een belangrijke rol heeft gespeeld in 1593 en 1594 in de strijd tegen de Spaanse macht. De vesting werd opgeheven in 1814. Sindsdien is er eigenlijk niet zo gek veel veranderd qua structuur van het dorp. Zo is het stratenplan bewaard gebleven en zijn ook de verdedigingswallen en grachten nog duidelijk zichtbaar.

Benieuwd naar onze wandeling?

Rondwandeling Oudeschans

Oudeschans Groningen wandelen

Bij het vestingmuseum in Oudeschans zijn diverse wandelroutes verkrijgbaar. Je kunt echter ook direct starten vanaf de parkeerplaats bij het Toeristisch Overstap Punt. Gewoon een kwestie van de borden volgen met wandelroute of de uitgebeelde figuren volgen. Daarnaast is er ook nog een gele en een rode wandelroute uitgezet.

Wij liepen zelf de met hout gemarkeerde wandelroute en deze is zo’n 3,6 kilometer en kun je eventueel uitbreiden met andere routes. Bedenk echter wel dat de uitgebreide route van zo’n 6,5 kilometer niet het gehele jaar door goed te lopen is, aangezien bepaalde stukken dan niet zijn gemaaid.

Hoe dan ook, de houten wandelroute voert je eerst langs het buitengebied van Oudeschans. Een mooi weids uitzicht over het Groningse land is dan je beloning. Uiteindelijk wandel je dan via de vestingwallen het centrum van Oudeschans in. Verwacht hier echter geen bruisend centrum, maar wel word je getrakteerd op oude pandjes, een mooie Garnizoenskerk én natuurlijk restaurant De Piekenier waar je prima op het terras of binnen neer kunt ploffen voor wat lekkers.

Het buitengebied van Oudeschans

Nadat we de auto hebben gestald op de grote parkeerplaats bij het Toeristisch Overstap Punt beginnen we direct aan onze rondwandeling. Zoals gezegd in eerste instantie door het buitengebied van Oudeschans. Op deze zonnige zaterdag worden we getrakteerd op mooie vergezichten en reflecterende bomen in de vennetjes.

Rode ophaalbrug Oudeschans

vestingwallen Oudeschans

Nadat we hier wat foto’s hebben gemaakt, vervolgen we onze route en zien we in de verte al de bekende rode brug van Oudeschans opduiken. Met mijn voorliefde voor bruggen kan een fotostop natuurlijk niet achterblijven.

Daarna steken we de weg over en wandelen we deels door het weiland richting de vesting. Ondertussen zien we aan de overkant een kudde schapen heerlijk drentelen. Inmiddels zijn we aangekomen op de buitenste vestingwallen en krijgen we een duidelijk beeld van de contouren van dit vestingdorpje.

Aan het einde van deze wal besluiten we om af te wijken van de wandelroute. In plaats van de route te vervolgen door het buitengebied aan de andere kant van de vesting, gaan we de vesting zelf in. In de eerste plaats vanwege nieuwsgierigheid, maar ook omdat het terras ons lonkt.

Vestingdorp Oudeschans

beschermd dorpsgezicht Oudeschans

Smidse Oudeschans

Wat direct opvalt in dit kleine vestingdorpje is de rust, ondanks dat de vesting wordt bewoond. Het is niet zoals Bourtange een soort museumdorp, maar gewoon een dorpje met authentieke panden. Sommige kunnen misschien een onderhoudsbeurt gebruiken, maar de meeste panden zijn goed onderhouden.

In het centrum, dat uit slechts één straatje bestaat, vind je geen winkels, op een schuur met brocantespulletjes na dan. Ook vind je er nog de oude Smidse, ooit gebouwd in 1607 en gerenoveerd in 2007. Verder nog de authentieke waterput, het vestingmuseum, de Garnizoenskerk en zoals gezegd restaurant De Piekenier.

Dodenbastion Oudeschans

Garnizoenskerk Oudeschans

Nadat we wat foto’s hebben gemaakt, strijken we neer op het terras voor een kop koffie. Mijn eerste terrasje van dit jaar is een feit! Toch altijd een extra genietmomentje! Leuk weetje: drie jaar geleden was ditzelfde terras ook mijn eerste terras van dat jaar (februari 2019).

Uiteindelijk besluiten we toch om de wandeling te vervolgen en nemen we een kijkje bij de oude begraafplaats, het Dodenbastion, en gaan we richting de Garnizoenskerk om vervolgens alvorens we terug wandelen naar de auto nog even snel een kijkje te nemen bij De Blokeend. Een winkel gespecialiseerd in landelijk binnen- en buitenleven.

En dan zit onze wandeling er na dik anderhalf uur dan toch echt op.

Praktische informatie:

  • gratis parkeren op de ruime parkeerplaats bij het Toeristisch Overstap Punt, bij de hoek Oudeschanskerweg / Molenweg
  • Meerdere uitgezette wandelroutes, wij volgden de houten borden met Wandelroute, 3,5 km
  • Deels onverhard
  • Bezienswaardigheden Oudeschans: verdedigingswallen, Rode ophaalbrug, Het Dodenbastion, Het Beschermd dorpsgezicht met onder meer een Smidse uit 1607 en de Garnizoenskerk uit 1626, Het Brandspuithuisje (nu helaas gesloten) en een waterput
  • Horeca aanwezig

 

vijvers landgoed De Braak

Tip: Wandelen over Landgoed De Braak in Paterswolde

Nog op zoek naar een leuke wandeling op de grens van Drenthe en Groningen? Ga dan eens naar Landgoed De Braak in Paterswolde. Even terug in de tijd in een gevarieerde omgeving en een ontdekkingstocht voor jong en oud. Ik wandelde vorig jaar op de Veluwe voor het eerst op een Landgoed, namelijk Landgoed Staverden.

Dat is mij zo goed bevallen dat ik sindsdien wat meer op zoek ben gegaan naar vergelijkbare gebieden. En tot mijn eigen verbazing blijken er hier in het noorden meerdere van dit soort pareltjes te zijn. Waaronder dus Landgoed De Braak in Paterswolde. Gaan jullie met mij mee op ontdekking?

Landgoed De Braak

Landgoed De Braak in Paterswolde bestaat uit een monumentaal parkbos met vijvers, imposante bomen en weilanden. Het parkbos is door tuinarchitect Roodbaard in de negentiende eeuw in de landschapsstijl ontworpen. In het voorjaar staan de percelen voor landhuis De Braak vol met allerlei bloeiende stinsenplanten. (bron: Natuurmonumenten)

Bos, vijvers, oude bomen, stinsenplanten én op foto’s zie ik diverse bruggetjes voorbij komen. Alle ingrediënten zijn dus aanwezig om mij te triggeren om naar dit gebied toe te willen gaan. Het stond al enige tijd op mijn lijstje, maar door het weer kwam het er steeds niet van, tot afgelopen zaterdag. Een zonnige dag en een blauwe lucht met her en der wat wolken. Ideaal dus om dit Landgoed eens met eigen ogen te gaan bekijken.

Twee gemarkeerde routes op Landgoed De Braak

Landgoed De Braak Paterswolde

wandelroutes landgoed De Braak

Nadat we de auto hebben geparkeerd in de berm voor de ingang van het landgoed gaan we voortvarend op pad. Het begint direct al goed, want de twee toegangspoorten zijn nog overblijfselen van weleeer en geven ons het gevoel dat we een bijzondere wereld binnenstappen.

Niet veel later wordt dit versterkt door een kleine kiosk. Nu helaas nog gesloten, maar in de zomer kun je hier terecht voor een kleine versnapering. Van tevoren had ik op de site van Natuurmonumenten al gezien dat er twee routes zijn uitgezet, namelijk een blauwe (1 km) en een groene (2,5 km). Ook makkelijk te combineren trouwens en daarnaast kun je ook je eigen route bepalen want er lopen meerdere voetpaden dwars over het landgoed.

Aangezien we totaal niet bekend zijn op dit landgoed kiezen we voor de gemakkelijke oplossing en gaan we voor de groene wandelroute. Al dwalend zien we de meest mooie oude bomen voor ons opduiken. De recente storm heeft helaas wel de nodige schade aangericht, want her en der moeten we even van de geijkte wandelpaden afwijken omdat er bomen zijn omgevallen.

Vijvers, het Vrijerslaantje en het Doolhof

vijvers landgoed De Braak

Terwijl we op ons gemak over het landgoed slingeren, komen we al vrij snel bij één van de vele vijvers aan. Een prachtig gezicht zo, met die mooie blauwe lucht en de weerspiegeling van de wolken in het water. Om nog meer van het uitzicht te kunnen genieten, kun je de heuvel opklimmen.

Wij doen dit echter niet en vervolgen onze route over het meest drassige deel van het landgoed. Het is even glibberen, maar dat mag de pret niet drukken. We genieten ondertussen volop van de omgeving met op de achtergrond het muziek van de vele spechten die dit landgoed rijk is. Sowieso schijnt dit landgoed een walhalla voor vogelliefhebbers te zijn.

Al vrij snel komen we daarna bij Het Doolhof uit. Een leuke uitdaging, zeker voor kinderen, maar wij laten het voor nu aan ons voorbij gaan. Het Doolhof is nu vrij open waardoor het te duidelijk is hoe je er door heen moet lopen. In de zomer zal dit ongetwijfeld een stuk lastiger zijn.

Berceau landgoed De Braak

Eén van de bijzonderheden van dit landgoed is het Berceau, oftewel het vrijerslaantje. Een laantje met beuken waarvan de toppen in elkaar zijn gevlochten en het daardoor een gesloten geheel lijkt. Nu nog open, maar zeker in de zomer, maar ook in de herfst prachtig om te zien. Het is ook zo’n laantje waar in vroegere tijden geliefden graag hand in hand door heen wilden wandelden om een kusje te stelen. Het laat in ieder geval niks aan de verbeelding over.

Bloeiende stinsenplanten op Landgoed De Braak

Slechts één ding hebben we nog niet gezien, namelijk stinsenplanten. Even denk ik nog dat we daarvoor wellicht nog te vroeg in het seizoen zijn, maar als we in het tweede deel van onze wandelroute zijn aangekomen, komen we ineens ook velden vol stinsenplanten tegen. Een prachtig gezicht én voor mij ook het teken dat de lente is begonnen.

Het betekent helaas ook dat we bijna aan het einde van onze wandeling zijn gekomen. In de verte zien we onze auto al staan, maar voordat we het landgoed verlaten, maken we nog even een uitstapje naar het meest gefotografeerde bruggetje van het landgoed. Onderweg zijn we al meerdere keren over bruggetje gekomen, maar deze vormt wel een uitdaging. Laag hangend in het water en met bijna 100% kans op natte voeten.

Gelukkig voor ons hoeven we niet over dit bruggetje, maar bij een bezoek in de zomer zou ik het zeker wel willen uitproberen. Nu kiezen we er echter voor om terug te keren naar de groene wandelroute. Na een uurtje dwalen op het landgoed zijn we dan weer terug bij de ingang. Dit hadden we misschien nog wat kunnen rekken door van de route af te dwalen, maar dat is iets voor de volgende keer!

Praktische informatie over Landgoed De Braak

  • in de zomer waarschijnlijk beperkte parkeergelegenheid, maar nu is het geen probleem om de auto in de berm kwijt te raken
  • kiosk voor kleine versnapering aanwezig, alleen geopend in de zomer
  • twee uitgezette wandelroutes: blauwe is 1 km en de groene is 2,5 km. Daarnaast is het een vrij wandelgebied
  • hoogtepunten: oude bomen, diverse vijvers, vrijerslaantje en diverse leuke doorkijkjes. Ook voor kinderen zijn er diverse leuke dingen, zoals het Huttenbos en het Doolhof

Wandel jij weleens bij een Landgoed?

Wandelen op de Veluwe: Ermelose heide en het Speulderbos

Wie Veluwe zegt, zegt vrijwel praktisch in één adem, ook wandelen. Ook wij deden dat tijdens ons midweekje Veluwe in oktober vorig jaar. Zo wandelden we onder meer bij Landgoed Staverden, maar ook wandelden we over de Ermelose heide en door het Speulderbos met zijn dansende bomen. Een prachtige wandeling door één van de vele mooie natuurgebieden in ons landje. Gaan jullie met mij mee op ontdekking?

Dwalen over de Ermelose heide op de Veluwe

Al vrij snel na aankomst in ons vakantiehuisje op vakantiepark Heivlinder ontdek ik de routebeschrijving voor een wandeling van zo’n vier kilometer. Niet helemaal een gemarkeerde route, hoewel het overlapt met de klompenpadroute, maar aangeraden wordt om de beschrijving wel mee te nemen.

Ermelose heide

Ermelose heide

Dus gaan we een dag later gewapend met de routebeschrijving op pad. Vanuit ons huisje staan we in nog geen 200 meter aan de rand van een uitgestrekt heidegebied. Her en der een boom, maar vooral heide, heel veel heide. Nu (oktober 2021) natuurlijk uitgebloeid, maar zelfs op een zonnige herfstdag is het een mooi gezicht.

Al dwalend wandelen we door dit heidegebied en genieten ondertussen volop van het mooie weer en de natuur om ons heen.

Het magische Speulderbos op de Veluwe

Speulderbos

Speulderbos

Na zo’n 1,5 kilometer verlaten we het heidegebied en duiken we het bos in. In eerste instantie zie ik niet direct het magische van dit bos, maar dan komen we in het deel wat bekend staat om zijn dansende bomen. En ja, het lijkt inderdaad alsof de bomen in dit laantje aan het dansen zijn. Een bijzonder gezicht.

Ondertussen genieten we volop van de sporen die de herfst heeft achtergelaten. We stampen door het bladerdek, maar zien ook nog volop paddenstoelen. Na een tijdje komen we aan de achterzijde van het vakantiepark en zit onze wandeling er helaas op.

Inderdaad een mooie rondwandeling door een bijzonder landschap. Prachtige heide én een ontzettend mooi bos.

Schaapskooi Ermelo

Schaapskooi Ermelo

Later die middag wandelen we nog een stuk over de Ermelose heide, maar dan aan de andere kant. Hier bevindt zich één van de grootste schaapskooien van ons land en absoluut een bezoekje waard. Niet alleen is ook dit weer een prachtig gebied, maar ook het moment dat de schapen vanuit de verte aan komen draven, is een prachtig gezicht.

Onder leiding van hun herder komen de schapen steeds dichterbij en voor ik het weet sta ik zowat midden in een kudde schapen. De kudde bestaat uit zo’n 300 schapen die dagelijks hun ronde maken door dit heidegebied en aan het eind van de middag dan weer binnenkomen. In het bezoekerscentrum wordt hun verwachte terugkomst op informatieborden vermeld. Ook kun je hier meer informatie over de kudde vinden.

Ook hier zijn diverse wandelmogelijkheden, waaronder ook enkele gemarkeerde routes. Aangezien het inmiddels eind van de middag is, houden wij het wandelen voor gezien en rijden we terug naar ons vakantiehuisje. Het is in ieder geval wel een gebied waar ik zeker nog graag een keer wil gaan wandelen, want zo’n heidegebied heeft altijd een enorme aantrekkingskracht op mij.

Heb jij al eens gewandeld op de Veluwe? Zo ja, waar dan?