Het reisjaar 2020: Wat deden we wel en wat niet?

In januari 2020 hadden we volop plannen om er weer een mooi reisjaar van te maken. Nu we het einde van dit bijzondere jaar naderen, blijkt het in sommige opzichten totaal anders te zijn verlopen. Tegelijkertijd kunnen we wel terugkijken op een paar mooie vakanties. In deze terugblik vertel ik je alles over wat we wel hebben gedaan, maar ook wat er uiteindelijk niet is doorgegaan. Of eventueel in aangepaste vorm. Kijken jullie met mij mee terug?

Maart 2020: Costa Blanca (Spanje)

Altea Costa Blanca Spanje

Villajoyosa Costa Blanca Spanje

Sinds een paar jaar proberen we in maart alvast een weekje zon te boeken. Even weg van het vaak nog grijze én koude weer in Nederland. Zeker voor mij, als winterhater, is zo’n weekje enorm fijn. Eindelijk weer een volle accu en vooral dat je gewoon lekker de hele dag c.q. avond buiten bent. Ik kan daar altijd enorm van genieten.

Dit jaar besloten we om naar Altea aan de Costa Blanca te gaan. Corona maakte langzamerhand zijn opwachting in Europa, maar het beheerste nog niet het dagelijkse nieuws of onze beslommeringen. Ook in Zuid-Spanje speelde het nog niet, we genoten dan ook volop van ons weekje zon. Bezochten onder meer de kleurrijke badplaats Villayoosa, reden een prachtige route in het achterland naar Guadalest (note voor mijzelf: blog hierover schrijven) en waren onder de indruk van Allicante. Ook namen we een kijkje in Benidorm en ja, alle vooroordelen die we over deze badplaats hadden, kwamen allemaal uit.

Kortom: een heerlijk weekje zon, zee, strand, mooie plaatsen en lekker eten!

Juni 2020: Rijnland-Palts (Duitsland)

Saarburg Rijnland-Palts Duitsland

Saarschleife Duitsland

Herrstein Hunsruck Duitsland

Normaal heb ik in juni altijd mijn zomervakantie van drie weken, maar inmiddels beheerste corona al ons dagelijkse leven én dus ook onze plannen. We waren van plan om in juni naar Oostenrijk te gaan, maar lange tijd bleef dat land op code oranje staan. Uiteindelijk boekten we op het laatste moment een huisje op een vakantiepark in Saarburg.

Met de nodige beperkingen (anderhalve meter en mondkapje) genoten we van een heerlijk weekje in een prachtige omgeving. Niet alleen verraste Saarburg ons, maar ook de prachtige natuur rondom de Saarschleife. Absoluut een bestemming waar je je prima een weekje kunt vermaken.

Juli 2020: Weekendje Haaksbergen (Nederland)

weekendje Buurse Nederland

Normaal gaan we in het najaar vaak nog een weekje met mijn ouders op vakantie. Doordat we dit jaar onze plannen wijzigden en we onze zomervakantie naar september verplaatsen, zouden we niet meer samen op pad gaan. Aangezien mijn ouders deze zomer in Nederland bleven op een camping waar ook appartementen worden verhuurd, besloten we hun te verrassen.

Het was een heerlijk relax weekendje in een mooie omgeving.

September 2020: Vorarlberg (Oostenrijk)

Burserberg Vorarlberg Oostenrijk

Schwarzee Montafon Vorarlberg

Burserschlucht Vorarlberg Oostenrijk

Lange tijd was het onzeker of we dit jaar wel naar onze favoriete vakantieland konden gaan. Uiteindelijk gingen alle lichten op groen en boekten we een huisje in Burserberg in onze geliefde Vorarlberg. De eerste drie dagen was het redelijk grijs en mistig, maar daarna genoten we van een heerlijke zomervakantie.

We maakten diverse mooie wandelingen in de bergen, genoten opnieuw van de Silvretta Hochalmstrasse en stelden onszelf behoorlijk op de proef tijdens de wandeling in de Burser Schlucht. Eén ding werd ons opnieuw wel duidelijk: Oostenrijk is echt ons land!

Ook tijdens deze vakantie speelde corona natuurlijk een rol. Overal afstand houden en mondkapjes op, maar verder was alles gewoon mogelijk.

Wat deden we verder nog?

huisje augustus

Hoewel ons vakantiehuisje nog niet helemaal klaar is, was het wel zo ver klaar dat we er konden overnachten. Diverse weekendjes hebben we er dan ook doorgebracht. Lekker genieten van ons mooi plekje terwijl we ondertussen nog wat klusjes deden. Ook familie en vrienden kwamen in de zomer gezellig langs, aangezien we met gemak ons konden houden aan de anderhalve meter afstand.

Niet eerder hebben we zoveel gebbqed als dit jaar, toch wel een voordeel van een tuin!

Wat ging er niet door?

In april zouden we een weekendje naar Parijs vanwege een beurs, maar deze werd geannuleerd en verplaatst naar oktober. Ook in oktober ging het logischerwijs niet door. Jammer, maar we hebben nog een voucher voor volgend jaar, dus hopelijk gaat de beurs dan wel door.

Sinds het debuut van Max Verstappen in de Formule 1 zijn we jaarlijks van de partij tijdens de race in België. Hier plakken we dan altijd een weekje vakantie aan vast omdat we gek zijn van de Ardennen. De race ging wel door, maar helaas zonder publiek. Aangezien België op dat moment op code oranje stond, ging ons weekje helaas ook aan onze neus voorbij.

Verder gaan we al een aantal jaren in november naar Kassel vanwege een beurs. Deze combineren we dan altijd met een bezoek aan de kerstmarkt, maar ook dit werd helaas geannuleerd.

Ondanks corona kijken we toch met veel plezier terug op ons reisjaar 2020!

Burserschlucht kloof Vorarlberg

Afzien tijdens de rondwandeling door de Bürser Schlucht

Oostenrijk en Schluchten, het hoort bij elkaar. Ook wij gaan meestal wel op ontdekking in zo’n kloof, zoals bijvoorbeeld in Bürser Schlucht. Volgens internet een wandeling voor beginners, maar geloof mij, dat was het allesbehalve! Het was glibberen, het was klimmen, het was afzien, het was knikkende knietjes, het was op sommige plekken best gevaarlijk, maar we hebben het gered! Gaan jullie met mij mee op ontdekking in de Bürser Schlucht?

De Bürser Schlucht

In Vorarlberg heb je de keuze uit maar liefst acht verschillende kloven. Aangezien we afgelopen september in Bürs verbleven, was het voor ons logisch om de Bürser Schlucht te gaan ontdekken. Lekker dichtbij onze uitvalbasis en volgens de site van Vorarlberg biedt deze kloof een uniek inkijkje in de geologische geschiedenis. Daarnaast wordt deze kloof gezien als één van de mooisten in de Alpen.

Reden genoeg dus om hier zelf een kijkje te gaan nemen!

Wandelen door de Bürser Schlucht

Burserschlucht Vorarlberg Oostenrijk

De totale lengte van de wandeling door de Bürser Schlucht  is zo’n 4,6 km en volgens de site zou je dit in pak ’em beet twee uurtjes moeten hebben volbracht. Prima te doen dus op onze laatste dag in Oostenrijk, althans dat denken we dan nog heel optimistisch.

Nadat we de auto hebben geparkeerd, gaan we richting de ingang van de kloof en is het gewoon een kwestie van het pad volgen. Al vrij snel wordt het ons duidelijk dat de paden wel wat glibberig zijn, ondanks dat het de afgelopen tien dagen niet heeft geregend. Ook zijn sommige gedeeltes bepaald niet breed en is het zeker met tegenliggers of achterop komende wandelaars even passen en meten om elkaar voor bij te kunnen laten.

Burserschlucht kloof Vorarlberg

Op dat moment genieten we echter nog volop van onze wandeling. Rechts van ons zien we de kloof steeds smaller en smaller worden. Doordat we er in september waren, stroomt er helaas niet veel water meer door de kloof. Toch blijft het fascinerend om te zien.

Zeker als we op een bepaald moment middels een houten brug naar de overkant van de kloof moeten. Dan zie en ervaar je pas echt het natuurgeweld van zo’n kloof. We steken de kloof een paar keer over en iedere keer weer is het genieten geblazen. Toch beginnen we ons ook zorgen te maken.

Hoger en hoger en hoger

Burserschlucht Vorarlberg Oostenrijk

Zoals gezegd slaat de twijfel, zeker bij mij, een beetje toe. We zijn inmiddels twee uur aan het wandelen en hadden de gehele wandeling nu bijna gehad moeten hebben. Wij staan echter nog maar midden in de kloof en hebben geen idee hoe ver het nu nog is.

Ook op de bordjes wordt dit helaas niet aangegeven. Er zit dan ook niks anders op dan maar gewoon door te lopen. Op een gegeven ogenblik missen we blijkbaar een bordje en slaan we de verkeerde richting in. We klimmen steeds hoger en hoger terwijl we voor ons gevoel zouden moeten dalen. Na overleg met andere wandelaars blijkt inderdaad dat we de verkeerde richting op gaan. We gaan terug naar de kruising en pakken vanaf dat punt de route weer op.

Burserschlucht kloof Vorarlberg

Al met al hebben we zo’n half uur hiermee verloren. Dat is op zich niet het ergste, maar mijn knieën beginnen pijn te doen van het vele klimmen en glibberen. We zijn dan ook allebei blij dat we na een tijdje op een breed wandelpad uitkomen. Eindelijk kunnen we weer een beetje genieten van onze wandeling.

Terug naar de parkeerplaats bij de Bürser Schlucht

Eenmaal op het brede wandelpad fleuren we allebei weer wat op, maar dat is helaas maar van korte duur. Al vrij snel komen we daarna uit bij een glibberig steil paadje naar beneden waar we ineens midden tussen gigantische rotsen staan. Het ergste leed lijkt daarmee achter de rug te zijn, want na dit gedeelte komen we op de openbare weg terecht.

In de verte zien we Bürs liggen en in de veronderstelling dat het nog maar eventjes is, zetten we onze wandeling voort. Alleen blijkt het laatste deel nog vrij steil naar beneden te lopen en is dit zeker niet het mooiste deel van de wandeling. Uiteindelijk komen we na vier uur (!) wandelen aan in het dorp en is het nog een kwartiertje naar de parkeerplaats.

Onderweg strompel ik even snel de supermarkt in om deo te kopen, want beiden stinken we een uur in de wind naar zweet. Op het laatst is de gang er totaal uit en willen we nog maar één ding, met de benen omhoog en deze dag afsluiten. Aangezien het inmiddels al bijna 17.00 uur is, besluiten we om onszelf te trakteren op iets lekkers. Dat hebben we wel verdiend na zo’n pittige klim!

Praktische informatie over de Bürser Schlucht

  • toegang is gratis, evenals het parkeren
  • totale lengte van de wandeling is 4,6 km. Volgens de site moet je hier 2 uur voor uittrekken. Wij deden het echter in ruim vier uur, zijn natuurlijk geen ervaren bergwandelaars, maar deze wandeling staat ten onrechte bekend als een lichte wandeling, dus trek er zeker meer tijd voor uit.
  • zorg voor stevige wandelschoenen, de paden zijn smal, glibberig en nogal steil
  • geen horeca aanwezig
Hotel Post Lech

Wel of niet naar Lech? Ik zeg gewoon doen!

Lech doet bij jullie vast wel een belletje rinkelen, toch? De plek waar veel wintersportliefhebbers in de winter naar toe gaan, zo ook onze Koninklijke familie. Dat is niet de reden dat wij er naar toe gaan hoor. Voor ons is eigenlijk de route er naar toe een stuk leuker dan het dorpje zelf. Lech is namelijk helemaal niet groot en telt alleen wat restaurants en terrasjes. Toch moet je het gewoon gezien hebben als je in de buurt van Lech op vakantie bent. Waarom? Dat vertel ik je nu!

Op weg naar Lech via de Flexenpass

Afgelopen september waren we twaalf dagen in Vorarlberg, onze favoriete regio in Oostenrijk. Vanuit Bürserberg, onze uitvalbasis, maakten we diverse uitstapjes waaronder dus naar Lech. Niet onze eerste bezoek aan dit wintersportdorpje, maar toch gingen we ook deze keer weer op pad naar Lech. Vooral omdat we de route er naar toe gewoon super vinden om te rijden.

Vorarlberg

Continu rijdend door kleine gehuchten, links en rechts omgeven door bergen en genietend van mooie vergezichten. Alsof je door een ansichtkaart rijdt. Vaste prik is natuurlijk onze stop bij een kiosk waar je normaal moet dringen voor een plekje. Ook nu was het behoorlijk druk, vooral met motorrijders. Niet zo gek op zich, want we waren er op een zonnige zondag.

Bij deze kiosk heb je weliswaar geen uitgebreide kaart, maar de bediening is vriendelijk en het uitzicht is prachtig. Altijd een genietmomentje voor ons in ieder geval.

Lech: pracht en praal of niet?

Lech Vorarlberg Oostenrijk

Lech Vorarlberg Oostenrijk

Hotel Post Lech

Ik vind dat eigenlijk nog wel meevallen. Natuurlijk zijn er veel dure hotels en restaurants. Wat dacht je van een bordje soep voor € 12,= bij Hotel Post of een overnachting in dit hotel in december voor € 576,= per nacht? Los daarvan, is het gewoon een prachtig pand om te zien, met voor het terras een mooie oude koets.

Zo zijn er meer van dit soort prachtige panden, maar los van de rondrijdende duur uitziende auto’s heeft Lech wat mij betreft totaal niet de allure van bijvoorbeeld Monaco of Saint Tropez. Het lijkt eerder op een kneuterig dorpje waar toevallig wat duurdere hotels zitten. Saillant detail is dat je hier juist veel oude houten schuren en typische Oostenrijkse huizen vindt vanwege de strenge bouwnormen die in Lech gelden.

Wat kun je doen in Lech?

Formarinsee
©Pixabay

Natuurlijk vind je hier ook weer kabelbanen en doordat Lech niet omringd is door mega hoge bergen is het ook een ideaal gebied voor wandelaars en montainbikers. In de winter trekt het inderdaad vele toeristen omdat de pistes ook geschikt zijn voor skiërs die iets minder ervaren zijn.

Voor ons is Lech eigenlijk gewoon een tussenstop tijdens het rijden van een mooie rondrit in de bergen. Een plaatsje waar je even op je gemak door heen slentert, de mooie auto’s bewondert en eventueel op een terrasje neerstrijkt. Of eventueel iets buiten het centrum zodat je in ieder geval iets minder kwijt bent voor een kop koffie.

Wij wilden eigenlijk met de bus vanuit Lech richting de Formarinsee, één de mooiste bergmeren van Oostenrijk. Dat is er helaas niet van gekomen omdat we al wat aan de late kant waren, dus daar moeten we zeker nog een keertje voor terug.

Ben jij al eens in Lech geweest?

Silbertal Vorarlberg Oostenrijk

Wandelen in het Silbertal: genieten in een bosrijke omgeving

Het Silbertal is zo’n dal waar we tijdens eerdere vakanties in Vorarlberg door heen reden, maar nooit stopten. Tot afgelopen september. We besloten om namelijk met de Kristbergbahn in Silbertal omhoog te gaan voor een mooie natuurwandeling. Een stuk minder hoog dan onze vorige wandeling bij de Hochjoch. Misschien minder spectaculair, maar zeker voor herhaling vatbaar en ook heel geschikt voor gezinnen met kinderen. Wandelen jullie gezellig met mij mee?

Silbertal

Silbertal Vorarlberg Oostenrijk

Silbertal Vorarlberg Oostenrijk

Zoals de naam al doet vermoeden, staat dit dal bekend om de zilver die hier zo’n 500 jaar geleden werd gewonnen. Het dorpje is vrij klein, met nog geen 1000 inwoners, maar toch trekt het jaarlijks vele toeristen. Belangrijkste attractie van Silbertal is namelijk de Kristbergbahn.

Deze kabelbaan brengt je naar het wat hoger gelegen bergdorpje Kristberg (1.430 meter hoogte) waar diverse wandel- en montainbikeroutes zijn uitgezet en waar je in de winter kunt skiën. Zeker als beginneling is dit een prima gebied om te vertoeven.

In de zomer kun je Kristberg ook per auto bereiken, maar in de winter is het vaak alleen per kabelbaan bereikbaan. Ondanks dat wij in september met de auto naar dit dorpje hadden kunnen rijden, pakten we toch de Kristbergbahn. Deze kabelbaan is namelijk gratis als je over de Montafon Brandnertal Kaart beschikt.

Silberpfad wandeling bij de Kristberg

Na een ritje van nog geen vijf minuten komen we op de Kristberg aan. In de verte zien we Panoramagasthof Kristberg al liggen, maar we besluiten om eerst voor een wandeling te gaan. We hadden ons al enigszins voorbereid, maar ook bij het bergstation staat een bord met daarop diverse wandelingen.

Uiteindelijk beïnvloedt dat onze keuze niet, we gaan namelijk voor het Silberpfad. Een wandeling geschikt voor families met kinderen en dus prima te doen. Al met al een rondweg van zo’n 3 kilometer. Dit klinkt niet ver, maar toch moet je voor deze wandeling wel de nodige tijd uittrekken. Onderweg kom je namelijk langs diverse wetenswaardigheden die je alles vertellen over hoe er ooit in deze regio zilver werd gewonnen. Ook zijn er leuke educatieve spellen voor kinderen, wij laten dat grotendeels links liggen, maar lezen her en der wel de borden met informatie.

Genieten van een bosrijke omgeving in het Silbertal

Silbertal Montafon Kristberg

Silbertal Montafon Oostenrijk

Ergens hebben we niet het gevoel dat we boven op een berg aan de wandel zijn, we wandelen namelijk in een bosrijke omgeving. Af en toe komen we op een punt waar we een mooi uitzicht op Silbertal hebben en realiseren we ons dat we toch op hoogte zijn.

De wandeling is inderdaad prima te doen, af en toe een stukje omhoog, maar nergens te steil of te pittig. Onderweg ploffen we af en toe even op een bankje neer om te genieten van het uitzicht, zoals bijvoorbeeld bij een klein bergmeertje. Altijd leuk om dit soort onverwachtse plekjes tegen te komen.

Ondertussen horen we al een luid geklingel en verwachten we elk moment oog in oog te komen staan met een stel koeien. Dat is inderdaad ook het geval. Hier wijken we iets van de route af en lopen we rechtstreeks naar het weiland met de koeien. Ik zelf kan hier altijd enorm van genieten, maar René is meestal al vrij snel uitgekeken. Of beter gezegd, hij ziet het eindpunt van onze wandeling, oftewel Panoramagasthof Kristberg.

Op het terras

Panoramagasthof Kristberg Silbertal

Na zo’n anderhalf uur hebben we de Silberpfad volbracht en lopen we richting het terras van Panoramagasthof Kristberg. Het is vrij druk, maar toch vinden we nog een plekje. Nadat onze bestelling is gebracht, genieten we lekker van onze lunch en het uitzicht terwijl ondertussen steeds meer wandelaars en montainbikers een plekje proberen te vinden.

Nadat we nog even een kijkje bij de Kristbergkirche, de oudste kerk van Montafon, hebben genomen, is het helaas tijd om terug te keren naar het bergstation.

Praktische informatie over het Silberpfad

  • rondwandeling op de Kristberg, geschikt voor families met kinderen
  • lengte wandeling 2,6 km door een wisselend landschap
  • bereikbaar via de Kristbergbahn in Silbertal, voor actuele openingstijden klik hier
  • Tarief Kristbergbahn EUR 16,00 voor een volwassene, EUR 9,20 voor kinderen, klik hier voor actuele prijzen
  • Kristbergbahn is gratis indien je de Montafon Brandnertal Kaart hebt gekocht
Silvretta Staussee Piz Buin

Silvretta Hochalmstrasse: prachtige vergezichten, stuwmeren en loslopende koeien

Wie ooit in Vorarlberg is geweest, zal ongetwijfeld ook de Silvretta Hochalmstrasse hebben gereden. Deze bergroute is de panoramische route die de deelstaten Vorarlberg en Tirol met elkaar verbindt. Wat mij betreft een absolute must als je in Vorarlberg op vakantie bent. Even een dagje geen kabelbanen, maar een autoroute langs prachtige vergezichten, stuwmeren en als je geluk hebt met loslopende koeien onderweg. Kortom, alle ingrediënten zijn aanwezig voor een dagje optimaal genieten. Wij reden deze route afgelopen september voor de derde keer en waren opnieuw onder de indruk. Genieten jullie met mij mee?

Silvretta Hochalmstrasse

De Silvretta Hochalmstrasse wordt gezien als één van de mooiste panoramawegen van de Alpen. Dat zorgt ervoor dat het zeker in de zomerperiode een drukke route is. Het is ook een zeer geliefde route voor motorrijders en wielrenners. Daardoor is het aan te raden om redelijk vroeg op de dag op pad te gaan. Hierdoor heb je volop gelegenheid om onderweg te stoppen en van het uitzicht te genieten.

De route start in Partenen in Montafon in Vorarlberg (1.051 meter hoogte) en voert je langs 34 haarspeldbochten naar de 2.032 meter hoge Bielerhöhe en eindigt uiteindelijk in Galtür (1.584 meter hoogte) in het Paznauntal in Tirol.

Zoals gebruikelijk met dit soort routes is het een tolweg. Een dagkaart voor een personenauto kost € 16,50, maar deze tolweg valt ook onder de Montafon kaart. Met deze kaart betaal je éénmalig een bedrag voor een aantal dagen. Vervolgens kun je in die periode dan gratis met alle aanwezige kabelbanen in Montafon, maar ook betaal je dan geen tol voor de Silvretta Hochalmstrasse.

Onderweg naar de Bielerhöhe

Het beginpunt van de Silvretta Hochalmstrasse in Partenen valt niet te missen. Een tolhuisje voorkomt namelijk dat je zo kunt doorrijden. Nadat wij onze Montafon kaart hebben laten zien, mogen we beginnen aan de route. Ondanks dat het voor ons de derde keer is en we weten wat we kunnen verwachten, genieten we volop.

Silvretta Hochalmstrasse Vorarlberg

Vermunt Staussee

In totaal zijn er 34 haarspeldbochten en deze zijn gelukkig genummerd. Ideaal want ergens op internet heb ik gelezen dat je tussen bocht 23 en 24 een mooi overzicht op deze bergroute hebt. Gelukkig voor mij hebben nog niet meer mensen deze spot ontdekt en kunnen we rustig stoppen en genieten van het uitzicht.

Niet lang daarna komen we bij het eerste stuwmeer, Vermunt Stausee. Ook hier maken we even een fotostop. Een wandeling rondom het stuwmeer is ook mogelijk, maar op de één of andere manier spreekt dit stuwmeer niet zo tot de verbeelding. Het is er vrij rustig en ook wij besluiten na een korte wandeling op de stuwdam weer terug richting de auto te gaan.

De Bielerhöhe: de Silvretta Staussee en de Piz Buin

Na 32 haarspeldbochten zien we het bordje Bielerhöhe langs de kant van de weg staan. We zijn inmiddels op een hoogte van 2.032 meter aangekomen. En dat betekent ook dat we voor het eerst op deze route besneeuwde bergtoppen zien. Inmiddels zien we ook de hoogste berg van Vorarlberg voor ons opdoemen, de Piz Buin. Met zijn 3312  meter hoogte een opvallende verschijning.

Bielerhöhe Silvretta Hochalmstrasse

Op de Bielerhöhe ligt ook het einddoel voor de meesten, namelijk de Silvretta Staussee. Voordat we daar echter aankomen, worden we onderweg nog opgehouden door een kudde koeien. Een deel loopt over de weg en een andere groep ligt op deze zomerse dag lekker te chillen langs de weg. Ideaal fotomomentje dus!

Silvretta Staussee

Silvretta Staussee Piz Buin

Silvretta Hochalmstrasse Vorarlberg Oostenrijk

Daarna zijn we vrij snel bij de Silvretta Staussee en moeten we even zoeken naar een plekje op de parkeerplaats. Ook bij dit stuwmeer kun je rondom wandelen en wij besluiten dan ook om dit te gaan doen. Vooral omdat we wel graag dichter bij de Piz Buin willen komen. De rondwandeling is zo’n 6,5 kilometer lang en geldt als een gemakkelijke wandeling. Toch besluiten wij om na zo’n twintig minuten terug te keren. Het terras van Restaurant Silvrettasee lonkt.

We ploffen dan ook neer op het terras en genieten van ons uitzicht en onze apfelstrudel. Uiteindelijk besluiten we om onze route te vervolgen. Nog slechts twee haarspeldbochten te gaan en dan hebben we de Silvretta Hochalmstrasse volbracht.

Eindpunt Galtür

Silvretta Hochalmstrasse

Bocht 33 en 34 liggen aan de andere kant van de Bielerhöhe en zijn een stuk minder spectaculair dan hun voorgangers. Logisch want de afdaling is inmiddels ingezet. Toch worden we nog aangenaam verrast. Ook hier sjokt een kudde koeien over de weg terwijl anderen lopen te grazen langs een klein meertje. Ideaal om nog even te stoppen en te genieten van het uitzicht.

Voordat je bij Galtür komt, kun je er nog voor kiezen om een uitstapje te maken naar de Kopssee, het derde stuwmeer op deze route. Wij rijden echter door omdat we nog een lange autorit voor de boeg hebben. Het schijnt echter wel de moeite waard te zijn, dus we moeten nog een keer deze bergroute rijden.

Wij verlaten de Silvretta Hochalmstrasse en rijden via Galtïr en Ischgl richting de Arlbergpass om terug te rijden naar onze uitvalbasis in Bürserberg. Natuurlijk kun je voor de snellere route kiezen, namelijk nog een keer de Silvretta Hochalmstrasse rijden.

Praktische informatie over de Silvretta Hochalmstrasse

  • lengte 23 kilometer met 34 haarspeldbochten
  • dagkaart voor een personenauto € 16,50 (2020). Voor actuele prijzen klik hier
  • de tolweg is gratis indien je een Montafon Brandnertal kaart hebt, voor meer informatie klik hier
  • de Silvretta Hochalmstrasse is alleen in de zomerperiode geopend voor publiek.
  • Highlights: Vermunt Staussee, Silvretta Staussee, Bielerhöhe, Kopssee, Piz Buin
Herzsee

Dag September, Hallo Oktober!

Ligt het aan mij of vliegt dit jaar voorbij? Ook september is inmiddels voorbij en dat betekent dat we dus ook afscheid moeten nemen van de zomer. September was voor ons echt een heerlijk maandje. Drie weken vakantie! Ik was er ook wel aan toe, moet ik zeggen. Gewoon even geen werk, niks moeten en vooral zelf je tijd indelen. Heerlijk! Hoe we onze tijd zoal hebben ingedeeld? Dat vertel ik je natuurlijk allemaal in deze terugblik op september!

Vakantie in Oostenrijk

Oostenrijk september

badeendjes Oostenrijk september

Zoals gezegd stond september grotendeels in het teken van onze zomervakantie. Lange tijd was het onzeker wat we konden gaan doen, maar uiteindelijk boekten we toch een huisje in Oostenrijk, onze nummer één bestemming voor dit jaar. De eerste twee dagen was het grijs en mistig boven in de bergen, maar daarna brak de zon volop door.

Wat we zoal hebben gedaan in Vorarlberg (Oostenrijk)? Vooral lekker de bergen in en heerlijk gewandeld. Mijn eerste artikelen staan inmiddels online, maar er komen natuurlijk nog veel meer artikelen over onze vakantie aan. Niet alleen van de mooie wandelingen die we hebben gemaakt, maar ook van de Silvretta Hochalmstrasse, een fantastische panoramaroute.

Natuurlijk had ik ook weer mijn badeendje mee op reis en dat leverde weer een hoop bekijks op!

Dagjes weg & Wandelen

Vakantie september

Wat deden we nog meer in onze vakantie? Nou, we gingen gezellig met mijn ouders een middagje naar Greetsiel. Een vissersdorpje in het noorden van Duitsland waar we altijd graag komen. Ook ging ik lekker in mijn uppie aan de wandel in De Heemtuin en vond ik tot mijn grote verbazing al rood met witte paddenstoelen. Blijft een bijzonder gezicht om ze te zien.

Ook gingen we samen nog een middagje naar Münster, een stad in Duitsland die we alleen maar kennen van de gezellige kerstmarkten. Nu zag het er natuurlijk compleet anders uit, maar echt een hele mooie stad. We willen zeker nog terug om meer van de stad te zien.

Meer weten over ons middagje in Greetsiel?

Onze Mikey groeit als kool

Mikey september

Zeven maanden is ie inmiddels en van een klein schattig katje is meneer uitgegroeid tot een stoere kater. Afgelopen week gecastreerd en hoewel hij geen fan was van de dierenartspraktijk heeft hij zich netjes gedragen. Luisteren doet meneer nog steeds niet, maar knuffelen en lekker bij ons liggen des te meer, dus ach, dan nemen we zijn streken maar op de koop toe.

Hij was in september voor het eerste lange tijd alleen thuis en hoewel hij goed is verzorgd, heeft ie ons wel heel erg gemist. Dolblij toen we eindelijk weer thuis waren en sindsdien is ie nog knuffeliger dan dat hij al was. Genieten dus!

Welke foto kreeg de meeste likes op Instragram?

In september verschenen er vooral foto’s van onze vakantie op Instagram en onderstaande foto sprak er voor mijn volgers duidelijk boven uit. De foto maakte ik bij het hoogtepunt van de Silvretta Hochalmstrasse, namelijk het stuwmeer. Op de achtergrond zie je de hoogte berg in Vorarlberg, de Piz Buin met zijn besneeuwde bergtoppen.

Wat waren verder nog hoogtepuntjes in september?

  • vrienden kwamen ons vakantiehuisje bewonderen en we gingen heerlijk uit eten
  • ik had een gezellige lunch c.q. wandeldate met vriendinnetje M.
  • mijn werkvoorraad op mijn eerste werkdag viel enorm mee, dikke plus voor mijn collega’s!
  • mijn moeder vierde haar 66e verjaardag
  • de tweede plaats van Max Verstappen in de GP van Rusland

Wat zijn onze plannen voor oktober?

Tja, ik heb werkelijk geen idee. We zouden een weekendje naar Parijs, maar dat is geannuleerd vanwege het hele corona gebeuren. Verder staat er totaal niks gepland en hoop ik alleen maar dat we nog mooie herfstdagen krijgen, zodat we nog een paar mooie wandelingen kunnen maken.

Heb jij nog plannen voor oktober?

Herzsee Vorarlberg Oostenrijk

Wandelen in Vorarlberg: Prachtige vergezichten en bergmeren

Inmiddels zijn we op diverse plekken in Oostenrijk geweest, maar Vorarlberg is toch wel onze favoriet. Ook in september waren we twaalf dagen in deze prachtige regio. Een regio die zich kenmerkt door relatief kleinere plaatsen, grillige maar mooie bergen én vooral veel rust en ruimte. Alle ingrediënten dus om optimaal te ontspannen en tegelijkertijd te kunnen genieten. Dat hebben we dan ook zeker gedaan. Vandaag neem ik jullie hoog mee in de bergen voor een panoramawandeling langs een drietal bergmeren. Ga je mee op deze mooie wandeling?

Wandelen bij de Hochjoch in Vorarlberg

Herzsee

De Hochjoch is met een hoogte van 2520 meter één van de hoogste bergen in Montafon, een regio in de Oostenrijkse deelstaat Vorarlberg. In de winter trekt dit gebied tal van wintersportliefhebbers en in de zomer vind je hier vooral wandelaars. Ook wij hebben meerdere wandelingen gemaakt, maar de Seetal-wandeling bij de Hochjoch staat met stip bij ons op één.

Een zeer gevarieerde wandeling over smalle paden met groene alpenweiden, heldere bergmeren en prachtige vergezichten onderweg. Af en toe pittig, maar over het algemeen prima te doen.

Er zijn twee kabelbanen vanuit Schruns die je naar de Hochjoch brengen, namelijk de Hochjoch Bergbahn en de Zamang-Bahn. De eerstgenoemde was buiten gebruik, waardoor wij met de Zamang-Bahn naar boven zijn gegaan. In beide gevallen kom je uit bij het Kapell-bergstation op een hoogte van 1850 meter. Hier heb je natuurlijk al een prachtige uitzicht en vind je diverse wandelroutes. Wij kozen er echter voor om met de Sennigrat Bahn, een stoeltjeslift, nog wat hoger te gaan (2300 meter). Hier start namelijk de Seetal-wandeling.

Genieten bij de Wormser Hütte

Wormser Hutte Montafon

Al direct nadat we de stoeltjeslift zijn uitgestapt, zien we het eerste bergmeer al in de verte liggen. Rechtstreeks er naar toe gaan, wil helaas niet. We volgen dan ook braaf de route en gaan eerst al klimmend een stukje verder omhoog en wel naar de Wormser Hútte, een bergrestaurant waar je eigenlijk al direct zou willen neerploffen. Het uitzicht over het dal met de dorpen Schruns en Tschagguns is prachtig en het terras met zijn heerlijke geuren is zeer verleidelijk.

Toch besluiten we om, na even te hebben genoten van het uitzicht, direct aan onze wandeling te beginnen. Mocht je de wandeling niet willen doen, dan raad ik je toch aan om de stoeltjeslift te pakken zodat je in ieder geval van dit uitzicht kunt genieten.

Het eerste meer: De Herzsee

Herzsee Hochjoch Montafon

Herzsee Vorarlberg Oostenrijk

De Seetal wandeling gaat langs een drietal bergmeren en de eerste zagen we al direct liggen bij het uitstappen van de stoeltjeslift. Vanaf de Wormser Hütte beginnen we aan de lichte afdaling naar dit meer op 2216 meter hoogte. De Herzsee dankt zijn naam aan zijn vorm, van een afstandje lijkt het inderdaad wel wat op een hartje.

Hoewel het op deze zomerdag erg verleidelijk is om even te gaan pootje te baden in het meertje, doen we dat maar niet. Het water is namelijk steenkoud. Wij waren er in september, maar in de zomer heb je grote kans dat je nog sneeuw ziet liggen en dat ook delen van de wandelroute besneeuwd zijn. Gelukkig voor mij, was dat nu niet het geval en vervolgen we onze route naar het tweede bergmeer.

De Seetalhüsli en de Schwarzsee

Hochjoch Montafon Vorarlberg

Schwarzee Montafon Vorarlberg

Niet ver van de Herzsee zien we de Seetalhüsli al opdoemen. Deze skihut ligt aan een klein meertje waar we wat kinderen zien suppen, maar dit is niet het officiële tweede meertje van de wandeling. Het tweede bergmeer, de Scharzsee zien we namelijk aan de rechterkant liggen.

Opnieuw dalen we een stukje af en genieten we ook bij dit meer van het prachtige uitzicht. Het blijft bijzonder om te beseffen dat er boven in de bergen nog een heel wereld op zich is. Als we na enige tijd onze route willen vervolgen, slaat de vertwijfeling toe. Gaan we wel goed?

Schwarzee Montafon Hochjoch Vorarlberg

Schwarzee Hochjoch Montafon Vorarlberg

Dan zien we inderdaad een markering op een grote steen en realiseren we ons dat het tweede deel van de wandeling voor ons wellicht wat te pittig zal worden. Het gaat namelijk vrij steil naar beneden over een klein paadje dat met stenen is bezaaid. Om problemen te voorkomen, besluiten we om terug te keren naar de Seetalhüsli. Daarnaast ligt namelijk de skitunnel waarmee je een deel van de route kunt afsnijden. Leuk weetje: deze skitunnel is met zijn lengte van 476 meter de langste van Europa.

Hoe graag we de route volledig hadden willen doen, we gaan toch voor de skitunnel. En ja, eenmaal uit de tunnel zien we in de verte het derde bergmeer al opdoemen.

De Seebligasee, een stuwmeer op hoogte in Vorarlberg

Seebliggassee Montafon Vorarlberg

Deze stuwmeer dient als wateropslag voor de sneeuwkanonnen in de winter. Niet echt een bergmeer dus, maar ondanks dat mooi om te zien. Je kunt rondom het stuwmeer wandelen wat zeker voor gezinnen met kinderen een leuke bezigheid is. Er is namelijk een belevingspad aangelegd met educatieve spelletjes, ook kun je er een korte blote voetenpad lopen en is er een heuse waterspeelplaats.

Kapell restuaraunt Vorarlberg

Kaiserschmarren Oostenrijk Kapell Restaurant

Wij laten dit voor wat het is, want ons oog is inmiddels gevallen op het iets lager gelegen Kapellrestaraunt. Onderweg komen we nog een paar Oostenrijkse koeien tegen en onder het nodige geklingel bereiken we uiteindelijk het restaurant. Hoewel de menukaart zeer uitgebreid is, is de keuze voor mij niet zo lastig. Ik ga voor de Kaiserschmarren, een Oostenrijkse variant op poffertjes terwijl René voor de huisgemaakte goulashsoep gaat. Wel verdiend na onze eerste wandeling in de bergen!

Praktische informatie over de Seetal wandeling

  • De Seetalwandeling is in totaal 5,5 km lang met een gemiddelde moeilijkheidsgraad. Wij hebben een deel van de wandeling afgesneden en liepen uiteindelijk 4,6 km.
  • Voor de wandeling moet je minimaal 2 uur uittrekken, wij deden er zo’n 3 uurtjes over inclusief de nodige stops
  • De wandeling is niet geschikt voor kinderwagens, rolstoelen en scootmobielen. M.a.w. je moet goed ter been zijn en zorgen voor goede wandelschoenen.
  • Zorg ook voor voldoende water en/of voedsel, want alleen aan het begin of aan het einde van je wandeling heb je gelegenheid om iets te kopen.
  • De wandeling bij de Hochjoch is te bereiken via de Hochjoch Bahn (centrum Schruns) en de Zamang Bahn (iets buiten het centrum van Schruns). Beiden brengen je naar het Kapell Bergstation waarna je de stoeltjeslift, Sennigrat, pakt om aan de wandeling te beginnen.
Nova Stoba Gaschurn Oostenrijk

De hoogtepunten van onze vakantie in Oostenrijk

Eindelijk was het dan zo ver! Toch nog op vakantie naar ons geliefde Oostenrijk! Lange tijd was het onzeker vanwege het hele corona-gebeuren. Uiteindelijk boekten we toch een vakantiehuisje in Burserberg en genoten we van al het moois dat Vorarlberg te bieden heeft. Inmiddels zijn we al een paar dagen terug en wordt het de hoogste tijd om jullie bij te praten. Natuurlijk volgen er nog uitgebreide blogs, maar voor nu deel ik alvast de hoogtepunten van deze vakantie met jullie!

Volop zomers weer

De eerste twee dagen was het grijs en mistig en konden we de bergen totaal niet zien. Daarna brak de zon door en werd het volop zomers weer. Heerlijk genieten dus! Overdag een graadje of 26 en ‘s avonds koelde het af naar zo’n 15 graden. Dat betekende helaas wel dat we ‘s avonds binnen zaten, maar ach, dat weet je als je in september naar zo’n bestemming gaat.

Het was echt nog een heerlijke zomervakantie en dat voor de maand september!

Ons prachtige uitzicht

Burserberg Vorarlberg Oostenrijk

Via Google hadden we wel al gezien dat we een mooi uitzicht zouden hebben vanaf ons balkon. Maar ja, doordat de mist op de eerste twee dagen lang bleef hangen, zagen we pas op dag drie het mooie uitzicht. Sinds die dag was het elke ochtend heerlijk wakker worden, maar ook ‘s avonds was het een mooi gezicht. Al die lichtjes in het dal van Bludenz.

Het heerlijke eten in Oostenrijk

Kaiserschmarren Oostenrijk Kapell Restaurant

Ondanks dat we in Oostenrijk voornamelijk zelf hebben gekookt, hebben we natuurlijk ook wel gesmuld van de Oostenrijkse keuken. Van een simpele lunch met een tosti tot een heerlijk simpel broodje bij een alm. Ook genoten we van zelfgemaakte apfelstrudels en natuurlijk niet te vergeten Kaiserschmarren. Wat mij betreft echt een gerecht wat je moet proeven als je in Oostenrijk bent!

In totaal zijn we drie keer uit eten geweest en was vooral de Grössli op de berg bij Gargellen super lekker. Nu alweer zin in!

De mooie wandelingen in Oostenrijk

Herzsee Vorarlberg Oostenrijk

Nova Stoba Gaschurn

Burserschlucht Vorarlberg Oostenrijk

Wie op vakantie gaat naar Oostenrijk doet dit natuurlijk vooral vanwege de bergen. Ook wij vinden het heerlijk om een kabelbaan te pakken en te genieten van het uitzicht. Ik vind het nog steeds bijzonder om te zien dat er hoog in de bergen nog een leven op zich is.

We hebben dan ook meerdere mooie wandelingen gemaakt. Langs bergmeren met kristalhelder water, door bosrijk gebied, maar ook wandelen op hoogte langs mooie vergezichten. Stuk voor stuk wandelingen waar ik nog uitgebreid over ga schrijven.

Een wandeling die ons zeker zal bijblijven is de wandeling door de Burserschlucht. Volgens internet een lichte familiewandeling van zo’n twee uurtjes. In de praktijk een vrij pittige wandeling met het nodige klimwerk waar we uiteindelijk vierenhalf uur over hebben gedaan. Voor ons duidelijk te pittig. Ik was dan ook super blij dat we uiteindelijk zonder kleerscheuren terug bij onze auto waren.

De Silvretta Hochalmstrasse

Silvretta Hochalmstrasse Vorarlberg Oostenrijk

In Oostenrijk kun je op diverse plekken mooie autoroutes rijden. In Vorarlberg heb je de Silvretta Hochalmstrasse, een prachtige autoroute met 34 haarspeldbochten die je uiteindelijk bij de Silvretta Staussee brengt waar je kunt genieten van het uitzicht op de hoogste berg van Vorarlberg, de Piz Buin.

Ondanks dat we deze route al meerdere keren hebben gereden, blijft het genieten. Iedere keer ben ik opnieuw onder de indruk. Echt een aanrader!

De koeien in Oostenrijk

Ik kan niet anders dan gewoon toegeven dat ik een zwak heb voor de Oostenrijkse koeien. Zodra ik ze zie, wil ik het liefst dat René de auto parkeert en dat ik dan mijn foto’s kan maken. Natuurlijk wil dat niet altijd, maar dit jaar had ik eigenlijk best wel geluk, want ze stonden soms gewoon voor onze auto. Echt genietmomentjes!

Kortom, Oostenrijk was in alle gevallen weer een heerlijke vakantie waar we beiden met een big smile op terugkijken!

Ehrwalder Almsee 2016 Tirol Oostenrijk

6 leuke reisweetjes over mij

Wie mij een beetje volgt, weet inmiddels wel dat vakanties voor mij belangrijk zijn. Al van kindsaf aan ga ik jaarlijks op vakantie, met uitzondering van 2005. De laatste jaren gaan we zelfs vaker dan één keer op vakantie. Een luxe die zeker niet voor iedereen is weggelegd, maar voor ons mogelijk is omdat we buiten het hoogseizoen op vakantie kunnen gaan. Natuurlijk heb ik al van alles gedeeld over onze vakanties, maar ongetwijfeld weet je vast nog niet alles van mij als fervente vakantieganger. Nieuwsgierig geworden?

Ik hoef niet zo nodig buiten Europa

In het verleden ben ik twee keer buiten Europa op vakantie geweest. Een rondreis door Canada en Amerika. De laatste 18 jaar ben ik alleen nog in Europa op vakantie geweest en schat ik de kans dat we nog weer buiten Europa gaan niet erg groot in. Waarom niet? Tja, ten eerste vind ik dat er in Europa een hoop moois is te zien en hebben we nog lang niet alles gehad. Ten tweede speelt ook de lengte van de vakantie een rol hierin.

Ik zou op zich best terug willen naar Canada, maar dat vind ik geen bestemming voor slechts tien dagen, eerder om een maand rond te trekken. Dat is helaas niet meer mogelijk, maar zoals gezegd zijn we beiden dol op Europa en is dat bepaald geen straf voor ons.

Mijn bonusvakantie in maart

Praia da Rocha at the moment

Nerja Costa del Sol

Ik ben absoluut geen wintermens, sterker nog, ik heb het vermoeden dat ik in mijn vorige leven een beer ben geweest, want het liefst wil ik januari tot half maart in een diepe winterslaap vallen. De laatste jaren hebben we ontdekt dat het mij enorm helpt om in maart alvast een weekje zon mee te pikken.

Zo boekten we vier jaar geleden voor het eerst een weekje zon in maart. Onze keuze viel toen op de Algarve in Portugal en man, wat voelde ik mij acuut weer mens worden nadat we eenmaal op een terras in Carvoeiro waren neergestreken. De laatste twee jaren viel onze keuze op Spanje (Costa del Sol in 2019 en Costa Blanca in 2020). Beide bestemmingen kan ik je van harte aanraden in maart! Heerlijk om dan al even in de zon te zitten!

Oostenrijk is mijn favoriete vakantieland

Lunersee Vorarlberg Oostenrijk

Ehrwalder Almsee 2016 Tirol Oostenrijk

Montafon Vorarlberg Oostenrijk

Lekker tegenstrijdig he? Aangezien ik geen wintermens ben, maar dat is ook niet de periode waarin ik naar Oostenrijk ga dus. In 2004 ging onze eerste vakantie samen naar Karinthië in Oostenrijk en sindsdien ben ik verkocht! Wat een prachtig land met zijn indrukwekkende berglandschap en zijn mooie blauwe bergmeren. Alsof je continu door een ansichtkaart rijdt of loopt.

We zijn inmiddels in verschillende regio’s geweest, maar Vorarlberg is toch wel onze favoriete regio. Niet super toeristisch, maar lekker rustig en volop mogelijkheden om lekker te genieten. Straks in september gaan we eindelijk weer die kant op en ik heb er dan ook onwijs veel zin in!

De teller staat op 22 landen

Ik bezocht tot nu toe in totaal 22 landen: België, Duitsland, Oostenrijk, Tsjechië, Italië, Hongarije, Griekenland, Spanje, Portugal, Frankrijk, Denemarken, Zweden, Luxemburg, Canada, Amerika, Engeland, Ierland, Schotland, Zwitserland en Kroatië.

Daarnaast maakte ik nog twee uitstapjes naar respectievelijk Andorra en Liechtenstein en dat maakt dat ik inmiddels 22 landen heb bezocht.

Ik heb een haat-liefde verhouding met Italië

Bellagio Comomeer

We zijn inmiddels twee keer in Italië geweest. De eerste keer was aan het Ledromeer in de buurt van het Gardameer. Een prima vakantie op zich. De tweede keer was aan het Comomeer en ja, dat was zo’n zo zo vakantie. Op zich een prachtig mooi meer, mooie dorpjes, maar buiten het meer viel er voor ons weinig te beleven.

Ook vond ik het er bepaald niet schoon, veel rotzooi langs de wegen en vond ik de Italianen allesbehalve vriendelijk. Toch wil ik er zeker nog wel weer naar toe, want we hebben ook best wel mooie dingen gezien en Italië heeft natuurlijk nog veel meer te bieden dan alleen de meren, wat te denken van bijvoorbeeld van Toscane?

Mijn bijzondere reisgezelschap

badeendjes Oostenrijk

badeendjes Reinfall Zwitserland

Naast René en soms mijn ouders bestaat mijn reisgezelschap sinds enige tijd uit badeendjes! Ja, jullie lezen het goed, ik ga nergens meer heen zonder mijn badeendjes! Ooit mee begonnen en sindsdien maken ze deel uit van mijn bagage. Waarom? Gewoon omdat ik het leuk vind. Met de foto’s op zich doe ik niet zoveel, behalve plaatsen in mijn Instagramstories of hier, maar ik vind het gewoon grappig om ze ergens neer te zetten.

Wat wil je nog meer van mij weten op reisgebied?

Koffer

Ik ga op reis en ik neem mee

Of het dit jaar nog mogelijk is om op vakantie naar het buitenland te gaan, blijft vooralsnog even de vraag. Maar het is wel een mooie kans om Nederland als vakantieland te ontdekken. Het pakken van een koffer voor een vakantie in eigen land verschilt eigenlijk nauwelijks van het inpakken voor een ‘verre’ vakantie. Vinden jullie dit ook altijd zo lastig? Vandaag deel ik mijn tips.

Wat voor koffer of tas kies je?

Koffer
@Pexels

Om te zorgen dat je niets vergeet, doe je er goed aan om vooraf een lijst te maken met de spullen die je denkt nodig te hebben. Leg deze spullen vervolgens op je bed. Kijk kritisch of je alles wel echt nodig hebt. Hoe groot is de kans dat je alles écht aan gaat doen en moet je wel zoveel paar schoenen meenemen? Vervolgens kijk je wat voor koffer of tas je het beste mee kunt nemen. Als je een beetje strategisch inpakt, is de kans groot dat je helemaal niet zo’n grote koffer mee hoeft te nemen (en daardoor ook te sjouwen). Wellicht is een kleine reiskoffer of grote tas wel voldoende.

Je kleding oprollen

Er bestaan tal van technieken om je kleding op te vouwen, maar in een koffer bespaar je met oprollen de meeste ruimte. Zo blijft je kleding ook nog eens kreukvrij. Je benut ruimtes met opgerolde kleding bovendien veel makkelijker. Het beste is om je kleding eerst goed glad te strijken, zodat er geen kreuken ontstaan. Broeken vouw je doormidden, zodat de pijpen precies op elkaar liggen. Vervolgens rol je het van boven naar beneden op. Als je een shirt met mouwen hebt, vouw je de mouwen eerst naar het midden. Ook hier rol je weer van boven naar beneden. Heb je alles opgerold, maar toch nog te weinig ruimte? Met vacuümzakken maak je korte metten met ruimtegebruik. Doordat je de lucht uit de zak haalt, kan hiervan een heel compact pakketje worden gemaakt. Nog een pluspunt is dat het je kleding beschermt.

Suitcase
@Unsplash

Jas opvouwen

Het weer in Nederland is onvoorspelbaar en wisselvallig. Waar het overdag soms stikheet is, kan het ’s avonds weer flink afkoelen. Een jas is dus allesbehalve een overbodige luxe. Het vervelende aan een jas is dat deze veel ruimte inneemt in je koffer. Bovendien wil je deze zo meenemen dat er geen kreukels ontstaan. Het is dus belangrijk dat je je jas op de juiste manier opvouwt. Voor een jas geldt eigenlijk hetzelfde als bij kleding: om deze zo compact mogelijk te krijgen, kun je hem het beste oprollen. Je legt de jas eerst op de rug neer en vouwt de mouwen naar binnen: eerst de rechtermouw en dan de linkermouw. Vervolgens rol je de jas vanaf de onderkant naar boven op. Je kunt een elastiekje gebruiken om de jas goed bij elkaar te houden. Als er een capuchon aan de jas zit, rol de jas daar dan omheen.

Nog wat overige inpaktips op een rij:

  • Doe je sokken en ondergoed in je schoenen. Je gebruikt de loze ruimte zo niet alleen nuttig, je schoenen blijven ook nog eens mooi in vorm.
  • In plaats van veel kleding kun je beter veel (kleine) accessoires meenemen. Je kunt door andere accessoires te gebruiken een geheel nieuwe look crëeren met een bepaalde outfit. En accessoires nemen veel minder ruimte in beslag. Neem ook wasmiddel mee, zodat je je kleding eventueel tussendoor kunt wassen. Dit is vooral handig als je iets langer weggaat.
  • Vraag altijd van tevoren of er handdoeken op bestemming zijn, want dan hoef je deze zelf niet mee te mee te nemen. Zijn die er niet? Neem dan een microvezelhanddoek mee, die hebben een klein formaat.
  • Je hebt vast geen zin om grote flessen shampoo of nagelremover mee te nemen, maar mini’s van de drogist zijn niet bepaald lief voor de portemonnee. Gelukkig kun je tegenwoordig op veel plaatsen kleine plastic reisflesjes kopen, zodat je dit alleen maar over hoeft te gieten.

Een vakantie is bij uitstek geschikt om een lekker boek te lezen. Helaas zijn boeken vaak redelijk groot en zwaar. Als je boeken op je e-reader of smartphone zet, kun je er in feite zoveel meenemen als je wilt.

Heb jij nog tips?